Адкрыццё музея з калекцыяй зуброў прымеркавалі да 86‑й гадавіны заснавання Брэсцкай вобласці. Размясціўся ён у Брэсцкім аблвыканкаме.
Брэсцкая вобласць была ўтворана 4 снежня 1939 года. На яе сцягу намаляваны зубр, які з'яўляецца адным з сімвалаў Беларусі. Пяць гадоў таму ў аблвыканкаме ўзнікла ідэя стварыць музей у гонар волата. Першай у калекцыі стала фігурка зубра з цэльнага кавалка ліпы. Яе перадалі работнікі брэсцкай фабрыкі сувеніраў. Ініцыятыву падхапілі, піша БЕЛТА.
На дадзены момант сабрана каля 250 экспанатаў. Большая частка з іх падорана кіраўніцтву і жыхарам Брэстчыны прадстаўнікамі іншых рэгіёнаў нашай краіны, замежных дэлегацый, прадпрыемствамі, навучальнымі ўстановамі. Некаторыя статуэткі шукалі мэтанакіравана.
Фігуркі зуброў выкананы з самых розных матэрыялаў. Пераважная большасць з іх зроблена з дрэва — дуба, ліпы, бярозы, лістоўніцы, сасны і іншых парод. У экспазіцыі можна ўбачыць зуброў са сталі, бронзы, фарфору і фаянсу, шкла, лёну і воўны, тканіны, саломы, керамікі, бурштыну, шакаладу і пластыліну.
Самы мініяцюрны экспанат вышынёй каля 1 см.
Калекцыя папоўнілася эксклюзіўнымі статуэткамі, зробленымі рукамі таленавітых жыхароў усіх гарадоў і раёнаў Брэсцкай вобласці. Тэхнікі выкарыстаны самыя розныя. Напрыклад, зубр лунінецкіх умельцаў выкананы з моранага дуба, які выняты з палескіх балот, дзе праляжаў не адзін дзясятак стагоддзяў.
Віртуозы з Лунінецкага раёна ўзяліся за яшчэ адзін цяжкі ў апрацоўцы матэрыял. Яны ператварылі кап (нараст на бярозе) у фігурку чырванакніжнай жывёлы. Майстар са Столінскага раёна скульптуру зубра высек сякерай з драўлянай чуркi.
Сваю мініяцюрную версію ляснога волата зрабілі ў іванаўскай школе бондарства.
Маларыцкія майстрыхі саламянага зубра апранулі ў касцюм традыцыйнага строю свайго раёна.
Наймілейшым атрымаўся зубрык з пластыліну, якога зляпіла дзіця з Белаазёрска да абласных «Дажынак-2025».
Музей размясціўся на першым паверсе Брэсцкага аблвыканкама.
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі9
Каментары
Рэд., як міла)