Barys Hrabienščykoŭ

«Z druhoha boku lustranoha škła»

Vioska

Ustup: D+e A7sus4

D F G

Ja źjaždžaju ŭ viosku,

B D B

Kab stać bližej da ziamli;

D F F/e C F

Ja spaznaju ŭłaścivaści krasak dy traŭ.

Em G A D D+G#

Ja kinu ŭ ahoń duchmiany čabor,

C B Am

Dym uźnimajecca ŭhoru — svoj šlach adšukaŭ.

Projhryš: C D/f# G (D A7 D A7 G) - 2 razy

Ja znajdu korań dziahilu —

Zrabi viesialejšym mianie;

Holle biarozy — preč, demany, preč…

Ŭ čas, kali stanie zanadta ciomna,

Skonču čytać tabie,

Ja adčyniaju dźviery, i tam staić noč.

Projhryš: C D/f# G (D A7 D A7 G) - 2 razy

Dm Dm/c G

Chto havoryć ź imnoj;

Dm Dm/c G

Chto tut havoryć ź imnoj?

Projhryš: Am G Am, C G D - 2 razy

Daŭhi projhryš: D G

Hm A G

Radaści tym, chto šukaje;

D C G

Mužnaści tym, chto śpić.

Hm A G F D

Trynaccać dzion u bok poŭni rušyli my.

F G D

Ja dumaŭ, što mnie heta śnicca,

F G D

Što ž, vitaju vas, maje sny;

G F A

I ja zrazumieŭ, našto da mianie vy pryjšli;

D F G

Bo ja źjaždžaju ŭ viosku,

B D B

Kab stać bližej da ziamli.

∎

Dvaccać piać da dziesiaci

Ustup

C Em

e-8—-7-5-12-10

F G

e-8—-7-5-17-15

C Em

Ja inžyner za sotniu rubloŭ,

F G C

I bolš mnie nie atrymać.

C Em

Mnie dvaccać piać, i da hetaj pary

F G C

Ja nia znaju, čaho žadać.

Am G

I, zdajecca, niama nijakich pryčynaŭ

Am D/F#

Hanarycca losam svaim,

C G

Ale, kab ja moh vybirać siabie,

F G C

Ja b znoŭ staŭ saboj samim.

Mnie dvaccać piać, i dziesiać ź ich

Niemavied, pra što ja piaju.

I pakul tak składana bajacca toj,

Što ŭžo sočyć dušu maju.

I niachaj nia prostyja słovy maje,

U hetym mała viny majoj;

Što ž da toj, što sočyć dušu maju, —

Ŭsie my roŭnyja pierad joj.

Moža stacca, hadzińniki ŭsie, jak adzin,

Pačnuć advarotny adlik,

I tamu, kaho z płačam zdymali z kryža,

U dałoń znoŭ zahoniać ćvik.

I piaščotnyja vusny, jak i raniej,

Buduć prahnuć svajho Chrysta;

Ja śpiavaŭ, što chacieŭ: choć u hetym adnym

Dla paprokaŭ niama padstaŭ.

Ja ščaślivy tym, jak skłałasia ŭsio,

Navat tym, što było nia tak.

Navat tym, što ŭ majoj hałavie skavyšy,

I ŭ chramie maim bardak.

Ja adno namahaŭsia raścić svoj sad,

Nie psavać krajavidu nijak.

Zrazumieje načalnik zastavy mianie,

I daruje mnie ścipły rybak.

∎

Z druhoha boku lustranoha škła

Ustup: Fmaj7/d Em

Fmaj7/d S

Apošni doždž užo amal nia doždž;

Am

Hladzi, jak prosta ŭ im znajści spakoj.

Fmaj7/d C C/h Am

I kali vieryć, što nazaŭtra budzie novy dzień,

Fmaj7/d Em

Tady našmat lahčej.

Projhryš: F Fmaj7 F Fmaj7 F Em

Ach, tolki b nie minała heta noč;

Zdajecca mnie, moj dom užo nia dom.

Hladzi, jak śvietła im — jany hulajuć u žyćcio

Na toj ścianie za škłom.

Zdajecca mnie, ja byŭ zusim taki,

Jak chłopčyk toj, što vieršy razharnuŭ.

Jon strełki ściaŭ rukoj, kab hety momant nie minuŭ,

I kroŭ ciače z ruki.

Dm7(V) E7(VII) Am

A moža, heta ŭsio hulnia była

Dm7(V) E7(VII) Am

Z druhoha boku lustranoha škła;

Dm7(V) E7(VII) Am

I zołak tut, dy my ŭsie zastalisia pry svaim,

Dm C G Am S S/h

I znoŭ učora, što parobiš ź im?

Pierakłaŭ z rasiejskaj Antihomer

∎

Kamienny vuhal

D A

Kab kamienny vuhal moh havaryć,

G D

jon nia staŭ by vieści razmovaŭ z taboj,

D A

i kararski marmur nia staŭ by sačyć tvoj sychod,

D A G D

ale ty na vajnie, ty stralaješ

G D

na tysiaču milaŭ i tysiaču hod,

D A G

i ja pramaŭču ŭ adkaz na pytańnie,

C G D

chto vyjhraje hety boj.

Madernisckija sny maładych śmieciaroŭ —

ŭ ich ty budzieš spajmany ŭ trubie,

i pychlivyja panny pryviažuć ciabie da stanka.

Jany spavijuć tvoj hołaŭ viankom

i, śpiavajučy, kinucca ŭ noč,

ich taropkija vusny zrakucca imia tvajho,

i nikoli nichto nie zhadaje tut pra ciabie.

I kali Dzień Srebra ahornie śviet,

i zaźziaje ŭ ruce ametyst,

i chto bieh, toj narešcie znojdzie spakoj na viaki,

ty paŭstanieš ź nietraŭ ziamnych, akryjały,

ŭ niaviedańni, chto ty taki.

Ja chacieŭ by być pobač, kali

Vieršnik praciahnie tabie

jašče niekranuty list.

∎

Hrukacca ŭ dźviery travy

Kapadastar na 2m ładzie

C

Ja bačyŭ, jak reki spłyvajuć uniz

Am

I bahi suzirajuć uschod.

C

Ja bačyŭ pavievy stalovych viatroŭ,

Am

Ja viarnuŭ svaje streły na ŭźlot.

F Fm

I ja byŭ by rady zastacca tut,

C C/h Am

Dy paŭsiul tvaje chatnija lvy.

C C/h Am

Dyk nia płač pra mianie, kali ja pajdu

F G

Hrukacca ŭ dźviery travy.

Tvaja maci, pryniesšy svoj English tea,

Apaviadzie pra svaje dyvany.

Tvoj baćka nia ŭstanie padać mnie ruki

U stanie chałodnaj vajny.

I ŭ domie tvaim nadta mała dźviarej,

I naŭkoła jaho — ravy.

Dyk nia płač pra mianie, kali ja pajdu

Hrukacca ŭ dźviery travy.

Ja bačyŭ u niebie ptušyny šlach,

Dy źnikli ŭsie ptuški daŭno.

Ja bačyŭ, jak tysiača pilnych vačej

Hladzić u majo akno.

I ty caryca krasy, ale mnie abrydła

Kazać tvajoj mości «vy».

Dyk nia płač pra mianie, kali ja pajdu

Hrukacca ŭ dźviery travy.

∎

Dziesiać streł

G C Hm

Dziesiać streł na dziesiaci viatroch,

G C Hm

Łuk — łaza i cieciva — muroh.

Am C G

Jon pryjścimie z dalačyń,

Am C G

Mieč daždžu ŭ jaho rukoch.

Bieły voŭk viazie jaho, by pios,

Bieły hryf hladzić za im ź niabios,

Ź im pryjścimie adnaroh,

Cudny cud jon doŭha nios.

Dziesiać streł na dziesiaci viatroch,

Łuk — łaza i cieciva — muroh,

Jon pryjścimie z dalačyń,

Am C Em

Cudny cud jon doŭha nios;

Ŭzydzie jon na tvoj paroh.

Mieč daždžu ŭ jaho rukoch.

∎

Haspadar

Ustup (=projhryš):

E————|

H————|

G————|

AG D————|

A—0-2—|

E-3——3-|

A G#(IV)

Haspadaru, daruj, što turbuju ciabie —

G(III) F#(II)

Dosyć dziŭny načny vizyter.

A G#(IV)

Na tvaim paviersie hareła śviatło,

G(III) D

Dźviery naściež, i ŭžo śpić vachter.

E

Kvataranty śviatkujuć ułaziny,

F D

Pjuć i kažuć: ciabie niama;

A A/g# D

Dy ja pomniu dzień pieršy ŭ hetych muroch:

D D/c G/h G A A

Haspadaru, ty — isnaść sama.

Haspadaru, ja prosta jšoŭ ad siabroŭ

I dumaŭ pra ŭsio, što było.

Jany žyvuć u hetych novych damoch

I pa-dziciačamu chvalać žytło.

Dy ja zhadvaju moj dymny kut, akno,

Lichtar u im, viežy j kryžy,

Haspadaru, j mnie śvietła by ŭ śniežnuju noč,

I mnie śmiešnyja ich metražy.

Haspadaru, ja dosyć dziŭny žychar,

I nia lubić mianie akanom.

Tvaje słuhi, mahčyma, miłyja ludzi,

Dy taksama nia pojać vinom.

I ja idu paŭź ich, jak šanoŭny hość,

Chacia ja prosta byŭ źniaŭ hety kut,

Haspadaru, daruj mnie dziorzkaść: tvoj dom —

Heta moj dom, nia lišni ja tut.

Haspadaru, płaču ja tabie nia tak,

Ale ja płaču tym, što jość.

Haspadaru, ja źniavierany ŭščent,

Ale mnie źviestavaŭ vyšni hość.

Haspadaru, ja — nienadziejny padmurak

I, napeŭna, błahoje styrno.

Dy majo ramiastvo, Haspadaru! Zaśmiahšy,

Zhadaješ, jakoje jano.

Pierakład z rasiejskaj Maryjka

Prajekt paŭstaŭ u ramkach pracy «Pierakładnickaj majsterni» pry «Biełaruskim kalehijumie».

∎

B.H. (Barys Hrabienščykoŭ) — rasiejski śpiavak, paet, kampazytar, lider rok-hurtu «Akvaryjum». Naradziŭsia 27 listapada 1953 h. u Leninhradzie. Pavodle adukacyi — matematyk.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0