Novy dla Biełarusi vid žyvioł, raniej nie ŭłaścivy našaj krainie, zafiksavany ŭ Bierastavickim rajonie, dzie vyjavili niekalkich šakałaŭ. Pra heta paviedamiŭ inžynier-palaŭnictvaznaviec Vaŭkavyskaha lashasa Anatol Pronin.
Adzin z šakałaŭ trapiŭ pad aŭtamabil. Anatolu Proninu navat udałosia zachavać hałavu hetaj žyvioły.
«Ja vyjechaŭ na miesca, ludzi paviedamlali pra toje, što kala vioski Hrycevičy źbili ci to vaŭka, ci to sabaku. Žyvioła i afarboŭkaj, i formaj hałavy, cieła, chvasta bolš za ŭsio była padobnaja mienavita da šakała. Ja raniej słužyŭ u Siaredniaj Azii, tamu dobra viedaju hetych žyvioł», — rastłumačyŭ inžynier-palaŭnictvaznaviec. Fatahrafii jon adpraviŭ u Akademiju navuk, tam paćvierdzili, što chutčej za ŭsio na zdymku šakał. Praŭda, paprasili zachavać hałavu žyvioły dla taho, kab paśla jaje vyvučeńnia zrabić kančatkovyja vysnovy.
Zahinułaja žyvioła — maładaja samka. Paśla hetaha sam Anatol Pronin bačyŭ samca-šakała, a miascovyja žychary raspaviali, što raniej zaŭvažali samku z vyvadkam maładych ščaniat. Mienavita sa źjaŭleńniem šakałaŭ źviazvajuć i niekatoryja napady na svojskuju žyviołu, u pryvatnaści aviečak.
«Šakał afarboŭkaj padobny da vaŭka, praŭda, kudy mienšy pamieram. Zdalok jaho možna zbłytać z badziažnym sabakam. Jon moža žyć pobač z nasielenym punktam i nie traplacca na vočy čałavieku. Žyvioła usiajednaja, siłkujecca jak padłaj, tak i bachčavymi kulturami ci navat apałymi jabłykami. Paluje šakał na zajcoŭ, maładych kazul, parsiukoŭ i palavuju ptušku», — adznačyŭ Anatol Pronin. Jon padkreśliŭ, što dla čałavieka moža być niebiaśpiečny tolki chvory na šalenstva šakał. Zrešty, žyvioła całkam zdolnaja praniknuć u viosku i pałasavacca svojskim bydłam.
Ciapier u Bierastavickim rajonie čakajuć pryjezdu ekśpiertaŭ, jakija vyvučać i pareštki zahinułaj žyvioły, i miescy, dzie bačyli šakałaŭ. Paśla hetaha budzie pryniataje rašeńnie, jak ź imi pastupić. Raniej šakały ŭ dzikaj pryrodzie ŭ Hrodzienskaj vobłaści nie sustrakalisia.
Kamientary