Što pahladzieć. «Anhličanka» (The English) — najlepšy viestern za doŭhi čas

U centry ŭvahi «Anhličanki» — Karnelija i Eli, syhranyja adpaviedna Emili Błant i Časkam Śpiensieram. Pamiž hetymi niezvyčajnymi ludźmi ŭ žorstkich umovach pustyń Dzikaha Zachadu ŭtvarajecca niečakanaja, ale nierazryŭnaja suviaź. Hetych dvuch piersanažaŭ (i akcioraŭ, što ich ihrajuć) bolš čym dastatkova, kab zrabić dobry sieryjał, ale stvaralniki «Anhličanki» pastajanna dadajuć u siužet usio novyja i novyja detali. U vyniku my majem šeść sieryj, materyjału ŭ jakich chapiła b i na dziesiać hadzin, miarkuje Variety.

Usie sceny sa svaim udziełam — ad pieršaj jarkaj da apošniaj miełanchaličnaj — Błant napaŭniaje ŭnikalnym spałučeńniem ciepłyni, humaru i rašučaści. Jaje hierainia, Karnelija, naležyć da anhlijskaj arystakratyi, i jana apantanaja žadańniem pomsty za pamierłaha syna. Śpiensier, što ŭvasablaje supiarečlivaha karennaha amierykanca, uraŭnavažvaje jaje emacyjnaść svajoj ćviordaściu charaktara.

Pieršapačatkova zdajecca, što Karnelija i Eli — heta maksimalna roznyja ludzi, ale čym bolš my pahłyblajemsia ŭ siužet, tym bolš robicca zrazumiełym, nakolki jany nasamreč padobnyja. Niahledziačy na rasavyja, sacyjalnyja i kulturnyja adroźnieńni hierojaŭ, suviaź miž imi robicca tematyčnaj i emacyjnaj asnovaj trochi sumburnaj «Anhličanki».

Akciory druhoha płana hrajuć vydatna, a režysior Chjuha Blik znajšoŭ cikavyja chady. Tym nie mienš, nie ŭsie krytyki zadavolenyja tym, jaki scenar dla sieryjała stvaryŭ Blik: naprykład, apošnija dva epizody nazyvajuć trochi zabłytanymi, a to i niepaśladoŭnymi. Na žal, apošnija sieryi «Anhličanki» — heta nie toje jarkaje zaviaršeńnie, jakoha zasłuhoŭvaje hety sieryjał.

Pavialičyć

Niahledziačy na heta, u stvaralnikaŭ atrymaŭsia dobry, a miescami i ŭvohule vydatny viestern. Navat u svaich najhoršych epizodach, bolšaść ź jakich prypadajuć na finał «Anhličanki», šou vyhladaje ŭnikalnym pradstaŭnikom svajho žanru, jaki ŭ Halivudzie ŭ apošnija hady zbolšaha ihnarujuć. Što jašče važna, sieryjał nahadvaje, jakuju pracu mohuć rabić vydatnyja akciory nakštałt Błant i Śpiensiera, kali im dajuć mahčymaści i svabodu, jakoj jany zasłuhoŭvajuć. Stvaralniki «Anhličanki» vybirajuć nie abmiažoŭvać svaich zorak, tamu tyja i prajaŭlajuć siabie tak dobra.

Dy i samaje važnaje tut — nie dakładnaść siužeta. Bolš važnym jość toje, što ŭ «Anhličancy» my sustrakajem šmat ašukanskich piersanažaŭ, jakija ilustrujuć biaźlitasnaść Dzikaha Zachadu. Važna i toje, što masavyja zabojstvy karennych amierykancaŭ, na jakich byŭ pabudavany Novy śviet, nie zabytyja i zaŭsiody buduć prysutničać u žyćciovaj historyi Eli i ludziej, u jakich jon z Karnelijaj šukaje prytułak. Narešcie, važna toje, što choć vy i možacie zabłytacca ŭ detalach, siužet nikoli nie stanie niezrazumiełym, a vykanańnie — mienš pierakanaŭčym.

Rejtynhi na vialikich suśvietnych resursach:

IMDB — 8,1/10

Rotten Tomatoes — 82% (krytyki), 68% (hledačy)

«Siabar siamji» (A Friend of the Family) — samaja ŭražalnaja kryminalnaja historyja, što tolki možna siabie ŭjavić

15 filmaŭ sa Skandynavii i Bałtyi možna budzie pahladzieć biaspłatna — voś prahrama

«Netfliks» ekranizavaŭ Remarka. Hladzieć i pierasłać spasyłku ŭsim rasijanam i łukašystam, jakich viedajecie

• 3
• 0
• 0
• 1
• 1
• 0
• 2
• 0