Karanik — pra susiedstva ź Litvoj i Polščy: My nie nabivajemsia ŭ siabry
Staršynia Hrodzienskaha abłvykankama raskazaŭ, jak iduć spravy z uzajemadziejańniem z susiednimi krainami.

«Kali-niebudź našy susiedzi zrazumiejuć spraviadlivaść frazy: «Možna pražyć usio žyćcio bieź siabroŭ, nielha biez susiedziaŭ». My nie nabivajemsia ŭ siabry. Jany mohuć z nami nie siabravać, ale efiektyŭna ŭzajemadziejničać, arhanizoŭvać uzajemavyhadnaje supracoŭnictva i nie dastaŭlać prablem adno adnamu. Ničoha składanaha ŭ hetym niama», — vykazaŭsia staršynia Hrodzienskaha abłvykankama Uładzimir Karanik u efiry ANT.
Karanik pierakonvaje, što Biełaruś nadzialaje šmat uvahi biaśpiecy — kab nie dapuścić ujaŭnyja dyviersijnyja hrupy na terytoryju krainy.
-
Vajskoŭca-biełarusa mohuć vysłać z Ukrainy, bo jon nie moža lehalizavacca. Usio praz zakon, jaki mieŭsia palehčyć lehalizacyju
-
Ułaśniki kvater u «Paŭnočnym Bierazie» pačali atrymlivać rachunki — i ŭ šoku ad sum za padahreŭ vady
-
Łukašenka pra vyšejšyja siły: A Jon bačyć i pa hałavie ŭreža vielmi mocna
Kamientary