Minski restaran Mon Nom paśla skarhaŭ na atručeńni zakryła sanstancyja
Kantralory znajšli parušeńni i zapatrabavali ŭsio vypravić.
Restaran Mon Nom na vulicy Stachanaŭskaj pracuje daŭno i raniej jon atrymlivaŭ u asnoŭnym tolki stanoŭčyja vodhuki. Ale apošnim časam stali źjaŭlacca paviedamleńni pra toje, što tam atrucilisia ludzi.
Adzin sa śviežych vodhukaŭ hučaŭ tak:
«Padobna, było sapsavanaje miasa, smak niezvyčajny. Byli simptomy atručeńnia, minus adzin vykraśleny dzień».
U jašče adnym vodhuku naviedvalniki pisali, što trapili ŭ balnicu:
«U čaćvier viečaram atrucilisia tut udvaich, čaćviorty dzień lažym u balnicy, stan žudasny, ni ŭ jakim razie nie biarycie stravy ź jajkami abo kurycaj, žudasnaje staŭleńnie da haściej».
Inšy naviedvalnik pisaŭ, što atruciŭsia mitbołami ź dziŭnym pacham.
Dniami ŭ sacyjalnych sietkach restarana źjaviłasia paviedamleńnie, što ŭstanova časova zakrytaja. Vyśvietliłasia, jano zakryli jaje paśla vizitu sanstancyi. Kantralory sapraŭdy znajšli parušeńni, pišuć «Minsk-Naviny».
«Praviedzienyja nahladnyja mierapryjemstvy adnosna abjekta hramadskaha charčavańnia 22 žniŭnia, padčas jakich vyjaŭlenyja parušeńni patrabavańniaŭ zakanadaŭstva ŭ halinie zabieśpiačeńnia sanitarna-epidemijałahičnaha dabrabytu nasielnictva, u častcy abaračeńnia charčovaj pradukcyi.
Pa faktach parušeńniaŭ spyniena dziejnaść pa akazańni pasłuh hramadskaha charčavańnia da likvidacyi parušeńniaŭ», — raskazali ŭ Centry hihijeny i epidemijałohii Partyzanskaha rajona.
Kamientary