Jak u halečy śpivałasia radnia Łukašenki? Małaviadomyja fakty
Dziadźka sieŭ u turmu za toje, što pakalečyŭ kachanku. Stryječny brat spjanu zachłynuŭsia ŭ łužynie. Stryječnuju siastru pierajechała kambajnam u kukuruzie. A muž ciotki pjany kinuŭsia pad ciahnik.
U kancy 2006 hoda vydańnie «Maskoŭski kamsamolec» apublikavała na svaich staronkach nievierahodny pa siońniašnich mierkach repartaž aŭtarstva žurnalistki Iryny Babrovaj. Tekst karespandentki pačynaŭsia z kozyraŭ: «U Aleksandryi śpivajecca radnia Łukašenki — žonka, ciešča, siastra, rodny dziadźka i ciotka. Maci, maračy vyskačyć zamuž za haradžanina, nie prapuskała nivodnaha zajezdžaha chłopca, u vyniku tak i syna naradziła — prychapkam, ačmurajučy čarhovaha kandydata».
Tady akurat pałała naftahazavaja vajna, tamu Łukašenku ŭ Rasii navat nie toje što možna było krytykavać, ale i treba.
Pieršapačatkova karespandentka Iryna Babrova, pa jaje słovach, jechała ŭ Mahiloŭskuju vobłaść, kab napisać natatku pra žyćcio pieršaj łedzi dziaržavy, ale dostup da jaje cieła akazaŭsia zakrytym. Adnak nie prapadać ža kamandziroŭcy! Tak zamiest apoviedu pra dolu žonki Łukašenki atrymałasia amal biełaruskaja viersija pjesy «Na dnie», dzie hałoŭnyja piersanažy — inšyja svajaki kiraŭnika krainy — cierpiać ad halečy i pjanstva. I ŭsio heta na fonie dekaracyj z čystych vulic ahraharadka Aleksandryja.
Zhadvajem piersanažaŭ taho artykuła i pry dapamozie BelPol udakładniajem, jak skłaŭsia los niekatorych ź ich.
Fiodar Trafimavič Łukašenka (1925-2010) — rodny dziadźka Alaksandra Łukašenki, brat jaho maci
Toje, što ŭ biełaruskich vioskach pjuć šmat, nie sakret. Nie harełku, dyk samahon. Tamu pieršy ž sielanin zajaviŭ žurnalistcy, što i siamja Łukašenki tut vyklučeńniem nie była. Pravieryć heta jaje adpravili da jaho dziadźki, jaki sam u padrabiaznaściach vałodaŭ receptam samahonavareńnia.
Fiodar Trafimavič — dziadźka Łukašenki, brat jaho maci. Pa jaho słovach, siastra Kaciaryna Trafimaŭna (1924-2015) u svoj čas časta pakidała «Sašku» na jaho jak na niańku. Nieviadoma, jaki z taho byŭ vychavaciel, uličvajučy prablemy z ałkaholem i zakonam.
Susiedzi raskazali žurnalistcy, što Trafimavič niaredka dubasiŭ žonku:
«Fiedźka jak tolki vypje, adrazu ž pačynaje łupcavać žonku. Adnojčy jon joj skivicu złamaŭ. Syn Trafimyča nie razhubiŭsia i sadanuŭ baćku kuvałdaj pa hałavie. Toj ledź kancy nie addaŭ».
U vyniku Fiodar Łukašenka zahrymieŭ za kraty. Ale nie za źbićcio žonki Hanny Paŭłaŭny, a za toje, što pakałaciŭ kachanku.
«Naciarpieŭsia ja ad časovaj žonki. Voś pajšli my adnojčy ź joj bulbu siejać. Jašče ničoha nie pasiejali, jak jana rvanuła ŭ kramu pa samahon. Ja davaj joj vykazvać. A joj — usio pa barabanie. Nu sieli, vypili razam. Dyk užo i nie da pracy stała. Razzłavaŭsia ja tady, što ničoha tak i nie pasiejali. Pabiŭ ja babu troški. Mnie za heta dva hady dali», — raskazvaŭ jon žurnalistcy.
Pa infarmacyi BelPol, u 1975 hodzie Fiodara Łukašenku sapraŭdy asudzili za toje, što ŭ stanie afiektu źbiŭ čałavieka. Atrymaŭ jon za heta šeść hadoŭ źniavoleńnia. Dva hady pravioŭ u Aršanskaj kałonii. Paśla Fiodaru zrabili palohku, zamianili termin na ŭmoŭny i adpravili pracavać na budoŭlu ŭ pasiołku Ruba (ciapier heta mikrarajon Viciebska). Adnak u 1980‑m u jaho zdaryŭsia niejki čarhovy zalot, tamu daviałosia viartacca ŭ kałoniju jašče na paŭtara hoda, dasiedžvać startavy termin.
Pa vyzvaleńni mužčyna praciahnuŭ vieści dosyć marhinalny ład žyćcia. Žurnalistka «MK» zaśpieła jaho ŭ paŭrazburanaj chacie, z pachmiella.
Z cytaty-apisańnia doma Fiodara Trafimaviča:
«Zhniłyja ad vilhaci doški ŭtvaryli ŭ padłozie ščyliny z kułak. Piečka pierakasiłasia, voś-voś abryniecca. Daŭno ŭžo abłupiłasia i naściennaja tynkoŭka. U adzinym pakojčyku — łožak z prapalenym matracam, stoł z kresłam, na stoli — lampačka Iljiča. U prychožaj, dzie my hutaryli ź Fiodaram Trafimavičam, navat prysieści niama na što. Za nievialikim abiedziennym stałom — para mutnych šklanak, pačaty słoik z zapleśniełym leča, u kansiervavaj blašancy — reštki źlipłaj makarony».
Cimafiej Fiodaravič Łukašenka (1949-2005) — stryječny brat Alaksandra Łukašenki
Fiodar Łukašenka da svajoj śmierci paśpieŭ pachavać i žonku Hannu Paŭłaŭnu, i syna Cimafieja. Pryčym da zaŭčasnaj śmierci apošniaha pryviało złoŭžyvańnie ałkaholem.
«Napiŭsia mužyk da śmierci i vyrašyŭ prahulacca ŭ pole, a tut — epileptyčny prystup. Upaŭ tvaram u hraź i zachłynuŭsia», — raskazvali susiedzi pra Cimafieja Fiodaraviča.
Trahiedyja adbyłasia 10 krasavika 2005 hoda. A jašče praz dva tydni pamierła jaho maci, Hanna Paŭłaŭna.
Dziaciej u Cimafieja nie było.
Łarysa Fiodaraŭna Łukašenka (— 2007) — stryječnaja siastra Alaksandra Łukašenki
Susiedzi mierkavali, što pa haspadarcy Fiodaru budzie dapamahać dačka Łarysa, stryječnaja siastra Alaksandra Łukašenki. Adnak ałkahol pažor i jaje. Piensiju taty jany prahulvali razam.
«Pje baba horš za mužyka. Ad samaj ranicy pačynaje, a ŭviečary ŭžo nijakaja. Łaryska ž była staršynioj kałhasa, usimi finansami zahadvała. Voś i praštrafiłasia. Pasadzić nie pasadzili, ale ad pracy adchilili na piać hadoŭ. Ciapier moža tolki dvorničychaj pracavać. A kamu achvota miatłoj machać? Voś i padabraŭ jaje zamožny miechanizatar Kolka, jaki taksama pje. Dyk jon ža mužyk — jamu pałožana», — kamientavali susiedzi.
U bazach BelPol niama nijakaj infarmacyi ni pra jaje, ni pra jaje kryminalnuju spravu. Taksama niama źviestak i pra jaje brata Cimafieja.
U 2007 hodzie Łarysa zahinuła. Jana pjanaja zasnuła ŭ kukuruzie, i jaje pierajechała kambajnam.
Hanna Trafimaŭna Maksimava (Łukašenka) (1930-2007) — ciotka Alaksandra Łukašenki, siastra jaho maci
Rasijskaja žurnalistka pahutaryła i ź jašče adnoj svajačkaj Łukašenki, jaho rodnaj ciotkaj. Razmova adbyłasia litaralna za niekalki miesiacaŭ da śmierci Hanny Trafimaŭny.
Padrabiaznaj infarmacyi pra jaje ŭ bazach taksama niama, tolki daty žyćcia.
«Heta raniej u mianie i aharod byŭ, i žyviołu trymała. A jak šeść hadoŭ tamu pachavała karmilca, dyk i zakinuła haspadarku. Muž mocna chvareŭ. Jon u maładości pjany pad ciahnik kinuŭsia, padbiła jaho tady krychu, paśla čaho i pačaŭ chvareć. Dzietak my nie nažyli, dy i na što jany? Kali dzieci dobryja — dobra, a kali nie? Voś tak i žyvu adna-adziniošańka», — raskazvała žančyna.
Ź jaje «karmilcam» adbyłasia niejkaja błytanina. Muž Hanny Trafimaŭny — Ryhor Makaravič Maksimaŭ. Dakładna viadoma, što ŭ 1994 hodzie jaho asudzili za kradziož šlacham prysvajeńnia, rastraty ci złoŭžyvańnia słužbovym stanoviščam, adnak abmiežavalisia štrafam.
A voś ź jaho dataj śmierci pytańni. Hanna Trafimaŭna kazała, što pachavała muža «šeść hadoŭ tamu», to-bok u 2000 hodzie. Adnak u bazie Belpol paznačana, što toj samy Ryhor Makaravič Maksimaŭ pieražyŭ svaju žonku i pamior tolki ŭ 2013 hodzie.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆHistoryja žyćcia maci Łukašenki Kaciaryny Trafimaŭny
Pamierła ciešča Łukašenki, jakuju jon ličyŭ «druhim čałaviekam paśla maci»
Ziemlaki Łukašenki pra jaho žadańnie być pachavanym u Aleksandryi: Kali jon tak žadaje, to suprać nielha iści
Dom Łukašenkaŭ u Škłovie staŭ «domam mera»
Palina Šuba viartajecca ŭ abojmu
Džefry Epštejn niekalki razoŭ atrymlivaŭ vizu ŭ Biełaruś. I dakładna naviedvaŭ našuju krainu7
Kamientary
[Zredahavana]