U Łahojsku piekar admaŭlajecca pradavać svoj chleb pakupnikam, u jakich jość sabaki

Dziadzia Miša (ci navat prosta Mišania) u Łahojsku piersona znakamitaja. Mužčyna piače chleb u ruskaj piečy pa receptach 200‑hadovaj daŭniny. Pradaje naŭprost sa svajho aŭtamabila, parkujecca zvyčajna niedaloka ad śviatoj krynicy Mikałaja Cudatvorca.

Pavialičyć

U 2018 hodzie piekara rekłamavaŭ błohier Kakabaj. Jon charaktaryzavaŭ mužčynu tak: «Miehacharyzmatyčny, padobny na Leanida Kanieŭskaha». Kakabaj ža i paviedamiŭ, što ŭ Mišani siamiejny biznes: jość ahrasiadziba, žonka piače chleb, dačka dapamahaje jak kurjer, a tata handluje ŭ Łahojsku i na rynku Valarjanava.

Błohier nie chavaŭ zachapleńnia: kazaŭ, što pra takich ludziej treba filmy zdymać. Chlebu, darečy, staviŭ 8‑9 kakabajaŭ.

Pavialičyć

Ale ž niadaŭna Dziadzia Miša trapiŭ u skandał praz svaju kliničnuju nieluboŭ da sabak. U jaho Threads źjaviłasia papiaredžańnie: mužčyna kaža, što pryncypova nie budzie pradavać svoj chleb sabačnikam. Śćviardžaje, byccam by jon daŭ takoje słova svaim «adekvatnym pakupnikam».

Pavialičyć

A raniej u sacsietkach źjaŭlalisia historyi sabačnikaŭ, jakim piekar sapraŭdy admoviŭsia pradavać chleb.

U minułym kastryčniku pra niepryjemny vypadak raskazała minskaja fatohrafka, jakaja pryjechała ŭ Łahojsk z mužam, dziećmi i nievialikim sabačkam. Siamja pahulała pa parku la carkvy. Pobač jość mini-rynak, dzie dzieci kupili maliny, a ich maci zachacieła nabyć chleb — im handlavaŭ z mašyny toj samy Dziadzia Miša. Muž z sabakam u hety momant stajali ŭbaku.

Handlar kateharyčna admoviŭsia pradać chleb. Jak vyśvietliłasia, aburyła jaho toje, što jon paličyŭ: siamja z sabakam chadziła da śviatoj krynicy ŭ parku.

«I tut ja čuju ad mužyka: «Dla vas u mianie chleba niama», — napisała fatohrafka ŭ Threads. — Ja ŭ toj čas była z dvuma maleńkimi dziećmi. Mužyk praciahvaje: «Vy chadzili na krynicu z sabakam. Jašče i dziaciej vučycie bluźnierstvu. Idzicie preč».

U anałahičnuju situacyju ŭ śniežni trapiŭ i Vadzim, jaki pasprabavaŭ nabyć u Dziadzi Mišy chleb, kali išoŭ z kaviarni sa svaim korhi: «Jość pryvatnik, jaki zajmajecca prodažam chleba naŭprost sa svajho ŭniviersała. Mnie stała kryŭdna. Nie praz toje, što ja vielmi chacieŭ pakaštavać chleb, a praz toje, što mnie admovili jaho pradać pa pryčynie: «Ja vam nie pradam chleb, bo vy z sabakam».

Pavialičyć

Threads Vadzima nabraŭ bolš za 100 tysiač prahladaŭ i šmat kamientaroŭ. Znajšlisia jašče ludzi, jakija taksama sutyknulisia ź dziŭnymi pryncypami piekara.

Adna žančyna napisała, što Dziadziu Mišu nie spadabałasia jaje parfuma, i mužčyna zajaviŭ, što joj nie tolki nielha paniuchać jaho chleb, ale navat hladzieć na bochany. U vyniku ŭsio ž pradaŭ.

Jašče adzin mužčyna raskazaŭ, što raniej časta nabyvali ŭ Dziadzi Mišy chleb. Ale adnojčy toj pabačyŭ, jak klijent ź dziciom kormić chlebam kačak, i skazaŭ, što paśla takoha bolš nikoli nie pradaść jamu svoj chleb.

Pavialičyć

Na staroncy ŭ Threads handlar raskazvaje i pra inšyja vypadki svajoj pryncypovaści.

Naprykład, Dziadzia Miša śćviardžaje, byccam jamu patelefanavali piać hadoŭ tamu biełarusy z Francyi i paprasili recept. Mužčyna admoviŭ, bo suprać taho, kab u krainie NATA jeli chleb pa jaho recepcie.

Na pytańnie, što ž jon robić u sacsietcy Threads, jakaja stvorana ŭ krainie NATA, Dziadzia Miša adkazvaje: «Ja tut, kab razburyć NATA. My zrobim heta». Prahnazuje, što Francyja «pazbavicca ad nataŭskaha bota» mienš, čym praz 5 hadoŭ.

Darečy, svaju radzimu mužčyna nazyvaje «Biełoruśsija» — bo Łukašenka tak dazvalaje.

Jość u Dziadzi Mišy historyja i pra leśnika z Vašynhtona: «Sabraŭsia jon lacieć u Biełaruś, padyšli miascovyja habrei i kažuć: «Ty ŭ Minsk?» — «Tak!» — «Za 30 kiłamietraŭ ad Minska ŭ Łahojsku jość mužyk, Mišania zvać, chleb pradaje. Pryviazi». U hetym vypadku piekar handlar usio ž vyrašyŭ pradać 10 bochanaŭ — i navat hanarycca tym, što jaho chleb jeli ŭ krainie NATA.

Pavialičyć

Ale, miarkujučy pa dopisach, mienavita sabačnikaŭ Dziadzia Miša nie lubić bolš za ŭsich. Ličyć, što praz zachodniuju prapahandu «na vulicach my čaściej bačym ludziej z sabakami i radziej ź dziećmi».

Jon zaklikaje słavian nie vykarystoŭvać słova «lublu» ŭ dačynieńni sabak — zamiest hetaha raić kazać «mnie padabajecca sabaka».

Dziadzia Miša bačyć suviaź sabačnikaŭ z ŁHBT. Kaža, što ludziej ciapier prymušajuć być talerantnymi, kab jany nie pieraškadžali sabačnikam budavać sabačy śviet: «Prykładna tak stvaraŭsia ŁHBT-śviet i inšaja transhiendarnia. Spyniciesia!»

Aburajecca jon i tym, što ludzi pieratvarylisia ŭ «łakiejaŭ sabak» i prybirajuć za imi ekskremienty. U kamientaryjach Dziadzia Miša niejak tłumačyŭ, čamu z aściarohaj stavicca da tych, ad kaho pachnie parfumaj: «Kali vy pryjšli pa chleb i ad vas demanstratyŭna nie pachnie parfumaj, jakoj ludzi zahłušajuć niepryjemnyja pachi, što iduć ad ich samich, vy mnie pryjemnyja i nie vyklikajecie admoŭnych emocyj.

Nie ad usich, ale byvajuć vypadki, kali ad ludziej adkryta śmiardzić sabačym haŭnom. Paśla taho jak jany prybrali za sabakam, jany mohuć vitacca z vami, abdymać vas, pieradajučy hetyja pachi. Ja nie budu i nadalej pradavać chleb mažoram z darahimi sabakami».

Pavialičyć

Tamu Vadzimu z korhi Dziadzia Miša pryśviaciŭ ažno niekalki dopisaŭ (ale ŭ vyniku vydaliŭ aktyŭnyja spasyłki na staronku mužčyny). Vyśvietliłasia, što handlar paličyŭ jaho mažoram:

«Mažory z darahimi sabakami, vy vystaŭlajecie ich napakaz, hanaryciesia imi, marnujecie hrošy na ich utrymańnie. Bolš za tysiaču rubloŭ na miesiac: korm, pryščepki, lačeńnie, adzieńnie. A ŭ hety samy čas vašy baćki, babuli, dziaduli viaduć biezdapamožnaje isnavańnie, marniejuć u biednaści abo žyvuć u prytułkach. Vadzim, vy dapamahajecie svaim blizkim? Uvahaj, lekami? Kali vy ŭ apošni raz razmaŭlali z babulaj, dziadulem? A?».

• 7
• 3
• 16
• 73
• 3
• 0
• 8
• 0