«Biełaruskaja navuka — vypalenaja pustka, dzie adzinočki sprabujuć stvaryć narmalny śviet dla takich, jak vy». Čachovič palemizuje z Paŭlučenkam

«Fiodar Paŭlučenka i Alaksandr Atroščankaŭ, kamanda Reform.news, vykacili ŭ svaim tok-šou «Saša, što ty niasieš» śpič pra «daśledčykaŭ», jakija zastalisia niezadavolenyja akcyjaj Kibierpartyzanaŭ.

Kali nie hladzieć videa, a čytać jaho rasšyfroŭku, nie pakidaje adčuvańnie, što heta niejki inviersijny dvuchhałovy Łukašenka. U tekście brakuje tolki słova «jajcahałovyja», jakoje tak lubić daśviedčany palityk z 30‑hadovym stažam. Prosta pačytajcie hetyja cytaty — prosta niejki ździek z usioj navukovaj supolnaści:

—Tut u nas «daśledčyki», isśledovatieli vsiakije, kritikujut Kibierpartizan. Znaješ za čto? Obviniajut ich, čto oni fašisty, hriaznyje kozły. Potomu čto Kibierpartizany zadiefiejtili sajt Nacionalnoj bibliotieki Biełarusi. Kotoryj vozhłavlajet Hihin. Hihihin. Hihin. (…) I tiepieŕ «daśledčyki» nie mohut połučiť dostup k isśledovanijam. Utračiennyj dostup do važnych riesursov na płatformie. «Raźjušanyja navukoŭcy pačynajuć paraŭnoŭvać chakieraŭ z asobami, jaki palać knihi».

— A «navukoŭcy» eto kakije-to, kotoryje iz biełorusskoj Akadiemii nauk?

— Ja nie znaju.

* * *

— Mnie kažietsia, čto znajetie, kakaja-to moda pošła. Eto dažie užie nie stokholmskij sindrom. Eto čto-to iz razriada: ja voźmu otob́ju siebie mozh i budu hovoriť, čto u mienia otbitaja časť roždajet.

* * *

— Znajetie, kohda takich ludiej vižu, chočietsia skazať: da pošieł ty nachier. Iditie vy nachier voobŝie. Jeśli u vas chvatajet soviesti i hłavnoje mozha otkryť rot i rasskazyvať, čto vy narušajetie moj idiealnyj vnutrieńnij mirok. Ja vot tak otlično s diktaturoj sžiłsia. Užie prosto rakom stoju i mnie udobno. (…) Mnie kažietsia, čto nužno čto-to o vašich kohnitivnych sposobnostiach podumať, porassuždať, možiet byť provieriťsia u kakoho-to doktora. Druhoho otvieta u mienia niet.

Ja razumieju, što Paŭlučenka nikoli ŭ žyćci nie karystaŭsia Zvodnym elektronnym katałoham dy inšymi resursami na sajcie Nacyjanalnaj biblijateki, i, mahčyma, ujaŭlaje sabie heta jak katałoh Anłajniera. Ale tady, moža, nie varta tak kidacca na tych, chto viedaje, što heta takoje?

Ja patłumaču: Zvodny elektronny katałoh biblijatek Biełarusi — heta vielizarnaja baza danych ź biblijahrafičnymi źviestkami pra ŭsie mahčymyja drukavanyja vydańni, jakija vychodzili ŭ Biełarusi, a taksama pra ichnich aŭtaraŭ. Heta nie toj sajt, zakryćcio jakoha stvaraje niazručnaści lanivym knižnym čarviakam, što nie mohuć dajechać da Nacyjanałački paprasić niejkuju knižku.

Pa-pieršaje, mnohija daśledčyki, jak i ty, žurnalist Paŭlučenka, vycisnutyja ź Biełarusi, ale čamuści dahetul nie admovilisia ad taho, kab «pisać Biełaruś» (ja b farmulavaŭ heta tak, i nie mienš).

Zvodny katałoh — heta baza danych, jakaja krytyčna nieabchodnaja dla pracy daśledčykaŭ mienavita ŭ anłajn-farmacie. U jaje niama nijakaj zamieny, zusim. Heta nie zachodnija katałohi-bazy dannych, jakija zaviazanyja adzin na adnym i źviestki ŭ jakich dublucca ci akumulucca ŭ jakoj-niebudź Vikidacie. Kali niama našaha ajčynnaha katałoha — ŭsio, bolš nidzie patrebnaj infarmacyi pra knihi i aŭtaraŭ užo nie zdabudzieš.

Biełaruskaja navuka — heta nie «ŭtulny śviet, jaki z dyktaturaj zžyŭsia», i parušeńnie jakoha vyklikała ŭ jajcahałovych burleńnie haŭna ŭ fejsbuku. Heta vypalenaja pustka, dzie adzinočki sprabujuć stvaryć narmalny śviet dla takich, jak Paŭlučenka.

Usio, što lažyć u asnovie vašaj biełaruskaści — Połackaja Safija, kryž Jefrasińni Połackaj, pieršadrukar Francišak Skaryna, słuckija pajasy, starabiełaruskaja mova Statutaŭ, sarmackaje i vilenskaje baroka, historyja paŭstańniaŭ, «Listy z-pad šybienicy», etnahrafičnyja karty biełaruskaha plemieni, Ustaŭnyja hramaty BNR, stalinskija represii — hety śpis možna praciahvać biaskonca. Usio heta nie intuityŭnyja viedy, jakija prychodziać z małakom maci! Usio heta vyciahnuta navukoŭcami ź niabytu i pakładziena ŭ padmurak biełaruskaj nacyi. Pry hetym sami navukoŭcy nikoli nie šykavali, jany vymušanyja vieści svaju małazaŭvažnuju pracu ŭ biednaści, a mnohija zapłacili za jaje svaimi žyćciami.

Kožnaje navukovaje daśledavańnie — heta rasśledavańnie, vykarystańnie šmatlikich krynic i baz danych. Paŭlučenku i Atroščankavu lohka ździekavacca ź niejkich duralejaŭ-«daśledčykaŭ» (nie mahu nie dumać pra toje, što takoje ŭžyvańnie biełaruskich słoŭcaŭ u ruskamoŭnym kantekście heta forma ździeklivaha staŭleńnia taksama pazyčanaja ad Łukašenki), jakija nie razumiejuć sutnaści režymu i niespraviadliva abvinavačvajuć Kibierpartyzanaŭ. Nu, tamu što niejki tam Katałoh nie maje nijakaha značeńnia dla pracy samoha Paŭlučenki. Heta prosta demanstracyja ahulnaha pafihizmu da biady inšych: pakul heta nie tyčycca ciabie samoha — choć patop!

Ale ž nie Katałoham adzinym. Jość šmat inšych dziaržaŭnych resursaŭ i baz danych, na jakich kumiry Paŭlučenki i Atroščankava mahli b raźmiaścić svaje karcinački na Dzień Voli. 

Ja b ź vialikim zadavalnieńniem pahladzieŭ, jak by rahatali žurnalisty typu Paŭlučenki i Atroščankava, kali b paśla čarhovaj akcyi Kibieraŭ sajt Pravo.baj zakryli b. Što, užo nie tak viesieła, jak z Katałoham?»

• 11
• 0
• 0
• 6
• 0
• 0
• 0
• 1