«Moža, Korž mianie i nie pamiataje». Nobieleŭski łaŭreat Aleś Bialacki raskazaŭ, adkul viedaje Vaniu Dźmitryjenku i Maksa Karža

Pravaabaronca, łaŭreat Nobieleŭskaj premii miru Aleś Bialacki pryjšoŭ u hości ŭ prahramu «Zvyčajny viečar».

Pierad hetym viadoŭcy abmiarkoŭvali, što ciapier słuchaje moładź.

— Nu my zvyčajna z našymi haściami abmiarkoŭvajem usie temy, jakija byli ŭ efiry, ale mnie niejak niajomka pytacca ŭ vas pra takoje… Voś jak ja mahu Alesia Bialackaha zapytać pra Vaniu Dźmitryjenku? — skazaŭ Kanstancin Kavieryn.

— Kali łaska! — adhuknuŭsia Bialacki.

Akazałasia, što jon całkam u temie, bo, pakul siadzieŭ, vyvučyŭ usiu hetuju rasijskuju sučasnuju kulturu — nasłuchaŭsia ŭ kałonii.

— Jak vy ŭvohule staviciesia da hetaj moładzievaj kultury? — spytaŭ Kavieryn.

— Nu, narmalna. Ja sam u junactvie ŭ škole z hitaraj nie rasstavaŭsia ŭ starejšych kłasach. Ihraŭ u hurcie, kali ŭžo va ŭniviersitecie vučyŭsia. Tamu mnie muzyka zaŭsiody blizkaja, — kaža jon i dadaje, što muzyku ŭ kałonii słuchajuć lepš, čym biełaruskija naviny:

— My sapraŭdy hladzieli ŭsiu hetuju rasijskuju papsu, tamu što faktyčna atrad u łahiery byŭ padzieleny na dźvie hrupy: adny za muzyku, druhija za naviny.

Biełaruskija naviny tam nie lubiać, kaža jon, nichto ich nie hladzić, ich vyklučajuć.

— Tam niama ničoha istotnaha. Jak tolki pačynaje kryčać Azaronak — pačynajucca maty, jaho chucieńka pieraklučajuć. Hladziać rasijskija naviny i sprabujuć tam pamiž radkoŭ dastać štości pra mižnarodnuju situacyju, pra toje, što adbyvajecca ŭ Rasii, pra vajnu z Ukrainaj. Hetyja temy sprabujuć vyciahnuć z ahulnaj infarmacyi, adkidvajučy ideałohiju.

Nu, a što datyčycca muzyki — chočaš nie chočaš, ty jaje słuchaješ. Tamu, naturalna, viedaju zaraz hetych zorak rasijskaj pop-muzyki, u tym liku Dźmitryjenku. Ad jaho idzie peŭnaja enierhija, jon chłopčyk enierhičny. Jon tolki pačynaje, i jak budzie raźvivacca dalej — pabačym. Ja razumieju, čamu padletki iduć na jaho: heta adno pakaleńnie, čałaviek razmaŭlaje ź imi na adnoj movie, — skazaŭ Bialacki.

Heta čaplaje, u peŭnym sensie, jak i naš Maks Korž.

Akazałasia, što Bialacki viedaje daŭno pra Karža.

— Ja, darečy, jaho viedaju jašče studentam. Moža, jon mianie i nie pamiataje, ale byŭ taki pieryjad, kali jon u majoj chacie zdymaŭ svoj biełaruskamoŭny klip, jašče na samym pačatku. Heta było daŭno. Ja tam prosta byŭ zboku i kałoŭ drovy. Jany dvoje sutak zajmalisia hetym klipam, kali jon śpiavaŭ jašče ŭ biełaruskamoŭnym hurcie, — zhadaŭ Bialacki.

Sam pravaabaronca ŭ maładości hraŭ rok, ale nie staŭ zhadvać, pra što ź siabrami śpiavaŭ.

• 18
• 0
• 2
• 1
• 0
• 0
• 0
• 1