Žychar Barysava vyraściŭ hihancki limon — 1,6 kiłahrama

Dzianis Hindulin hod tamu vyraściŭ limon vahoj 1,36 kiłahrama. Siońnia jon znoŭ ździviŭ: novy cytrusavy ciažkavahavik paciahnuŭ na 1 kh 606 hramaŭ, piša «Minskaja praŭda».

Zachapleńnie cytrusavymi ŭ Dzianisa rodam ź dziacinstva. Praŭda, pieršy vopyt akazaŭsia niaŭdałym: nie majučy viedaŭ, jon chutka sutyknuŭsia z chvarobami pakajovych limonaŭ i adkłaŭ zadumu ŭ doŭhuju skryniu. Zapał znoŭ uspychnuŭ čatyry hady tamu — na miascovym rynku ŭ Barysavie.

— Chodziačy pa rynku, ja ŭbačyŭ žančynu, na stendzie jakoj byli i mandaryny, i limony, i apielsiny, i klemienciny. Usio pładanosnaje, usio z užo hatovymi pładami. Ja znoŭ zahareŭsia, — raskazvaŭ Dzianis u minułym hodzie.

Jon kupiŭ u pradaŭščycy čaranok ad pładanosnaha limona hatunku «Panderoza» — krupnapłodnaha hibryda z toŭstaj i duchmianaj łupinaj. Raślina z takoha čaranka naśleduje zdolnaść «baćkoŭ» davać płady, tamu doŭha čakać nie davodzicca.

Kab mara znoŭ nie zahinuła, Dzianis pahłybiŭsia ŭ vyvučeńnie temy: kansultavaŭsia z pradaŭščycaj, vyvučaŭ infarmacyju ŭ internecie i vypracavaŭ dla siabie strohija praviły dohladu. Hałoŭnyja ź ich — miakkaja vada, štodzionnaje apyrskvańnie i bałkon z sakavika pa listapad.

Limon Dzianis palivaje vyklučna daždžavoj abo adtałaj vadoj, zimoj trymaje kala akna, a z nadychodam ciapła vynosić na bałkon. I nikoli nie pavaročvaje jaho da sonca — inakš raślina moža zahinuć.

Sioleta na drevie śpieli dva płady. I adzin ź ich moh by stać jašče bolšym — kali b nie trahiedyja. Dzianis raskazvaje pra jaje z prykraściu, ale biez rospačy: byvaje.

— Jon stajaŭ na kreśle, vysoka. Padporki byli bolš za mietr. Kanstrukcyja była niaŭstojlivaja. I dzieści jaho paviało, tamu što jon vielmi šmat spažyvaje vilhaci, — uspaminaje Dzianis. — Ja sychodžu na pracu, palivaju jaho. U soniečny dzień prychodžu — užo ŭsio vyparyłasia. A drevu patrebna vilhać, voś jano i vyciahvaje ŭsie soki z płoda. Toj stanovicca miakkim, jak parałonavy šaryk. A kanstrukcyja ž chistkaja — dreva paviało, i jano ŭpała.

Pavialičyć

Toj płod, što byŭ bolšym, adarvaŭsia i ŭpaŭ, a mienšy acaleŭ. Kali b toj płod paśpieŭ, pavodle słoŭ Dzianisa, jon i sam nie viedaje, kolki b toj važyŭ.

Halinu, jakaja pierałamałasia pry padzieńni, jon pakul skruciŭ — całkam jana nie adłamałasia. Uviesnu, kali pačniecca aktyŭny ruch soku, Dzianis płanuje zrabić na joj pavietranyja advodki

Letaś rekord Dzianisa składaŭ 1 kh 331 h. Sioleta — 1 kh 606 h. Toj ža hatunak, toj ža dohlad.

Sakret, pavodle słoŭ barysaŭčanina, prosty: dreva nabrała bolš zialonaj listavaj masy, a značyć, stała atrymlivać bolš enierhii ad sonca i śviatła.

Pavialičyć

— Śpiecyjalna ničoha nie rabiŭ. Usio toje ž samaje: toj ža ahradohlad, taja ž vada, pra jakuju my raskazvali letaś, — tłumačyć Dzianis. — Prosta dreva raźvivajecca, samo stanovicca bolšym. A čym bolšaja listavaja masa, tym bolš enierhii ad sonca i śviatła jano atrymlivaje. Usio ŭzajemaźviazana: dreva raście, daje bolš siły płodu. Tamu i płod staŭ bolšym.

Pavodle słoŭ Dzianisa, hałoŭnaje ŭ jahonym limonie — navat nie rekordnaja vaha, a smak i vodar, jakich nie znajści ŭ kramie.

— Jon vielizarny, — z honaram kaža Dzianis. — Ale hałoŭnaje — nie tolki vaha, ale i smak. Łupina toŭstaja, da paŭtara santymietra. I sam płod vielmi smačny, našmat lepšy za kramny. Daŭki, ź jarkim vodaram. Kali limon paśpieŭ, pach čutny ŭ kvatery — cytrusavy, praz łupinu, navat kali płod nie razrezać. A ŭžo kali režaš — pach nievierahodny.

• 4
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0