Protadyjakan Kurajeŭ zaklikaŭ adłučyć Kirkorava ad carkvy
Sprečki razharelisia vakoł chryščeńnia surahatnaj dački śpievaka.
Na Vierbnicu ŭ maskoŭskim chramie Ilji Praroka adbyŭsia niezvyčajny chrost: Filip Kirkoraŭ sa svajoj žonkaj pry začynienych dźviarach chryścili dačku.Miž tym Rasiejskaja pravasłaŭnaja carkva traktuje surahatnaje maciarynstva jak pavodziny, nieprymalnyja dla chryścijanina, bo jano razburaje paniaćcie siamji jak tajamnicy dvuch ludziej i pryčyniaje z časam bol fizičnaj maci dziciaci. Heta dało padstavu viadomamu publicystu, protadyjakanu Andreju Kurajevu, raskrytykavać śviatara, jaik pravioŭ abrad.
Nielha pieratvarać chrost u padziejušou-biznesu , miarkuje protadyjakan.
Jon hanić śviatara za toje, što chrost prajšoŭ biez papiaredniaj katechizacyi. «Śviatar, viedajučy niezvyčajnaść dziciaci, jakoha jon rychtuje da chryščeńnia, źviarnuŭ by ich uvahu na toje, što surahatnaje maciarynstva nie vitajecca Carkvoj», — zajaviŭ Kurajeŭ. Pravasłaŭnych aburyła, što Kirkoraŭ dazvalaje sabie havaryć ab udačy ź pieršaj dačkoj i žadańni zavieści i druhoje surahatnaje dzicia.
Jaho prapadobije krytykuje fakt, kali carkva nieadnak stavicca da zvyčajnych prychadžan i da bahatych «sponsaraŭ». Abureńnie Kurajeva vyklikaŭ i toj fakcik, što paśla tajemstva Kirkoraŭ, niby inšy viadomy piersanaž, źviarnuŭsia da prysutnych z ambona chrama.
Kurajeŭ napisaŭ u svaim błohu, što «takich baćkoŭ treba nie vinšavać, a nakładać jepitymju i adłučać ad Carkvy na niekalki hadoŭ».
Kamientary