Меркаванне: «Жыццё-маліна» мусіць працягвацца, Мікіта беларусеў і беларусіў не для таго, каб гэта спынілася
Я разумею гора каманды, але справа Мікіты Мелказёрава мусіць працягвацца на ягоным жа канале, піша Мікола Бугай.
Калі ў 1991 годзе Сяргей Дубавец аднаўляў «Нашу Ніву», моцна супраць выступаў паэт Ніл Гілевіч. «Наша Ніва» — гэта помнік, і мусіць помнікам застацца, казаў ён.
Час паказаў, што рацыю меў Дубавец, а не Гілевіч. Мяняюцца рэдактары, мяняюцца пакаленні, але выданне застаецца, робіць беларускую справу. А што толку, калі «НН» засталася б экспанатам на паліцы? Да яе звярталіся б адзінкі.
Каманда канала «Жыццё-маліна» заявіла, што іншага вядоўцу на канал шукаць не будуць. «Мікіта, ты сам сабе стварыў помнік. Хай ён застанецца ў тым выглядзе, у якім ты нам яго пакінуў».
Гэта няправільна, хлопцы. Спыніць «Жыццё-маліну» — гэта забіць жывы канал, гэта супярэчыць самому духу Мікіты, як мы, яго гледачы, яго ўспрымалі.
Я не ведаю, хто можа — і мае маральнае права — замяніць Мікіту за рулём «Маліны». Івулін? Каверын? Акудовіч? Кіркевіч? Нехта зусім новы, каго мы не бачылі? Так, нам будзе нязвыкла, і гэта будзе ўжо інакшы праект (як «Наша Ніва» была інакшаю ў 1990-я, інакшая — 2000-я, а яшчэ інакшая ў 2010-я, 2020-я). Але ён будзе жывы. Я ведаю цвёрда: Мікіта «беларусеў і беларусіў» не для таго, каб гэта спынілася. Жывая «Маліна» будзе найлепшым, жывым помнікам Мікіту. І я ўпэўнены, што каманда «Маліны» здольная знайсці пераемніка і тактоўна, і максімальна мудра.
Калі вы згодныя са мной, падхапіце гэты заклік у сябе ў сетках.
Каментары