Restaratar Vadzim Prakopjeŭ, jaki raniej paklikaŭ na duel Alaksandra Łukašenku, vypuściŭ čarhovy rolik, na hety raz jašče bolš radykalny. U im restaratar źviartajecca da kiraŭnika Biełarusi.
Prakopjeŭ abvinavaciŭ Łukašenku ŭ falsifikacyi vybaraŭ.
«Raniej ty byŭ u bolšaści, heta davała tabie siły. Ale ciapier ty viedaješ raskład, ty viedaješ svoj maleniečki rejtynh, tamu i za****», — kaža Prakopjeŭ.
Biznesmien ličyć, što akružeńnie adčuvaje słabaść Łukašenki i padsoŭvaje jamu falšyvuju analityku. Restaratar zapeŭnivaje, što jany tolki za hrošy imitujuć łajalnaść. U roliku jon kaža, što Łukašenka ŭ lubym vypadku prajhraŭ, «navat kali napakuje turmy bitkom i ŭviadzie kamiendanckuju hadzinu».
Prakopjeŭ zapeŭnivaje, što Łukašenka niervujecca, mitusicca i baicca. U asobnych momantach Prakopjeŭ pierachodzić na abrazy.
«Biełarusaŭ bolš u naparstki nie abduryć», — praciahvaje Prakopjeŭ. Jon nahadaŭ proźviščy vykradzienych u kancy 90-ych palitykaŭ i žurnalistaŭ.
«Ale ŭ nas usie chady zapisanyja», — papiaredžvaje Prakopjeŭ i abiacaje ŭsich, vinavatych u złačynstvach, uspomnić i pakarać.
Dalej restaratar začytaŭ uryvak z artykuła 3 Kanstytucyi, pavodle jakoha narod Biełarusi źjaŭlajecca adzinaj krynicaj dziaržaŭnaj ułady.
«Kaniec blizki», — zaviaršyŭ svoj zvarot Prakopjeŭ, paśla čaho na ekranie źjavilisia śpisy biełaruskich palitviaźniaŭ i zatrymanych 14 lipienia pratestoŭcaŭ.
Ciapier čytajuć
Siastra kryminalnika z mahiloŭskaj turmy aburyłasia stanam brata. I tut pačałosia1
Kamientary