«Yes, soon!» Byłaja palitźniavolenaja raskazała pra słovy, ź jakimi lahčej vyžyvać u kałonii
Paśla pieršaha bujnoha vyzvaleńnia palitviaźniaŭ hod tamu dziaŭčaty ŭ žanočaj kałonii ŭ Homieli pačali žyć nadziejaj. U śniežni vyzvalili Maryju Kaleśnikavu i inšych dziaŭčat. U sakaviku — jašče adnu partyju.
Usie na łahiery žyli hetaj matematykaj: Koŭł pryjazdžaje pryblizna raz na try miesiacy. Značyć, chutka i my. Słova «Koŭł» stała ŭ kałonii amal mahičnym. Lubaja navina, list, čutka — aby tam było proźvišča Koŭł.
Adnojčy kamuści ŭ liście napisali, što Džon Koŭł u mai prylacić u Biełaruś i źbiare 1000 čałaviek na pratestancki fiestyval. Dziaŭčaty pačali dumać: «Tysiača čałaviek? Heta ž, napeŭna, zašyfravanaje paviedamleńnie. Koŭł źbirajecca vyzvalić tysiaču palitviaźniaŭ!»
A potym pa televizary ŭbačyli, što ŭ Minsku sapraŭdy sabralisia tysiačy viernikaŭ, Franklin Hrem i žonka Koŭła. Akazałasia, usio było litaralna, nijakaha šyfru. Sumna, ale nadzieja nikudy nie dziełasia.
Naviny ŭ łahier traplali roznymi šlachami — praź listy, razmovy, spatkańni.
I voś adnojčy chtości z voli prynios takuju čutku: Džona Koŭła zapytalisia ŭ tvitary, kali jon pryjedzie ŭ Minsk. Adkaz: Soon!
I tut pačałosia najcikaviejšaje. Što takoje soon? Praz try dni? Praz tydzień? Praź miesiac? Ci heta takoje amierykanskaje «chutka», jakoje moža aznačać uvohule što zaŭhodna?
A potym Koŭłu zadali jašče adno pytańnie: «Ci chutka vyjduć jašče palityčnyja źniavolenyja?» I jon adkazaŭ: Yes!
Usio. Hetaha było dastatkova. U žanočaj kałonii naradziŭsia svoj fłešmob.
— Kali pojdziem u biblijateku?
— Soon!
— Papješ sa mnoj kavy? — Yes!
— U ciabie budzie praciahłaje spatkańnie? Kali?
— Yes, soon!
Śmiajalisia. Žartavali. Tamu što časam u kałonii žart — heta prosta sposab nie varjacieć ad čakańnia. Dziaŭčaty vyrašyli paśla vyzvaleńnia navat zrabić svoj mierč z Džonam Koŭłam i słovami yes, soon!
Na siońnia na Antoškina ŭ Homieli znachodziacca kala sta žančyn, pryznanych palityčnymi źniavolenymi. I jany praciahvajuć čakać. Łoviać litaralna kožnuju čutku, jakaja da ich dachodzić praź ścieny i kalučy drot. Kožnaje «chutka». Chutčej by hetaje «chutka» nadyšło.
«Nazavu choć zajcami». Džon Koŭł patłumačyŭ, što treba zrabić, kab vyzvalić novych palitviaźniaŭ
«Ja zrazumieŭ za hetyja šeść hadoŭ, što vielmi ščaślivy čałaviek». Andrej Alaksandraŭ raskazaŭ pra vyzvaleńnie i pieršuju sustreču z žonkaj
Litoŭskaja stamatałohija za hadzinu adhuknułasia dapamahčy biełarusam. Nieviadomyja historyi pieršaha dnia vyzvalenych palitviaźniaŭ
Koŭł spadziajecca, što Łukašenka vyzvalić u nastupnym miesiacy jašče sotni źniavolenych
Viačorka: Nie taja ličba, jakaja anansavałasia, ale dumaju, što heta jašče nie kaniec
Chto z palitviaźniaŭ vyjšaŭ na svabodu 16 vieraśnia POŬNY ŚPIS
Ciapier čytajuć
U Minsku masažyst Andrej tajemna zdymaŭ hołych klijentak29
Kamientary
Možno radovaťsia osvoboždieniju zaklučionnych i odnovriemienno ponimať, čto dla Łukašienko ono prievratiłoś v ciničnuju torhovlu lud́mi. Eto nie vzaimo isklučajuŝije vieŝi. Každyj lišnij dień v tiuŕmie - eto risk, i osvoboždienije - eto pozitiv. Vmiestie s tiem nachoždienije Łukašienko u vłasti sposobstvujet tomu, čto vsio bolšaja dola biełarusov pobyvajet v tiuŕmie. On uvidieł dla siebia zołotuju žiłu - nie nado mieniať sistiemu i provodiť diemokratičieskije rieformy, dostatočno zapastiś załožnikami.