Vystupajučy na płoščy ŭ Varšavie, kudy pryjšło jaho pasłuchać šmat ludziej, ukrainski prezident Uładzimir Zialenski, badaj, upieršyniu z pačatku vajny zhadaŭ pra toje, što vieryć u pierśpiektyvy volnaj Biełarusi.
«Darahi polski narod!
Ja ŭpeŭnieny, ty viedaješ, što salidarnaść achoplivaje ciapier bolš, čym los našych dvuch narodaŭ. Kali my z vami volnyja — heta harantyja, što svaboda budzie mocnaj va ŭsich našych krainach-susiedziach, u Jeŭrasajuzie.
Rumynija, Słavakija, Litva i inšyja krainy Bałtyi — usie macniejšyja, kali my volnyja.
Kali my volnyja — heta harantyja, što svaboda vystaić u Małdovie, nie pakinie Hruzii, i pryjdzie — abaviazkova pryjdzie — u Biełaruś», — skazaŭ Zialenski.
U hetym miescy ŭkrainski prezident atrymaŭ mocnyja apładysmienty: siarod ludziej, jakija pryjšli jaho słuchać, było šmat biełarusaŭ.
Ciapier čytajuć
Žonka adhavorvała padpałkoŭnika DFR brać chabary, a toj kazaŭ «atrymaju pałkoŭnika — i na piensiju»: pieršaja piensija pryjšła ŭžo na aryštancki rachunak10
Žonka adhavorvała padpałkoŭnika DFR brać chabary, a toj kazaŭ «atrymaju pałkoŭnika — i na piensiju»: pieršaja piensija pryjšła ŭžo na aryštancki rachunak
Topavy pierakładčyk pajechaŭ u Biełaruś mianiać pašpart — i sieŭ za danaty. «KDB pahladzieŭ na sumu i vyrašyŭ, što nichto ŭ zdarovym rozumie nie moža vydatkavać stolki ŭłasnych hrošaj»1515
Kamientary
Očień pochožie čto upominanije snova vynuždienoje pod davlenijem ES. Skoro uvidim.