U Biełarusi baraviki źbirajuć tysiačami. A pačym pradajuć hryby?
Paśla dobrych daždžoŭ na pačatku žniŭnia ŭ Biełarusi stali źbirać bolš hryboŭ. Amatary «cichaha palavańnia» znachodziać baraviki tysiačami. Niekatoryja navat pradajuć infarmacyju pra hrybnyja miescy, piša «Hancavicki čas».
Pa kolki pradajucca hryby ŭ Minsku?
Na minskaj Kamaroŭcy baraviki źjavilisia ŭ pačatku žniŭnia, ale ceny pakul «kuślivyja». Za litrovaje viadzierca baravikoŭ prosiać až 50 rubloŭ!
Padasinaviki — 20 rubloŭ, padbiarozaviki — 15 rubloŭ, lisički — 13,5 rubla, maślaki — 10 rubloŭ. Tańniej možna kupić chiba tolki syraježki — 5 rubloŭ za viadzierca.
U sacsietkach Kamaroŭki navat žartujuć pra toje, ź jakim trymcieńniem treba jeści takija darahija hryby: «Sabraŭ hryby. Padsmažyŭ. Na ŭsialaki vypadak pamyŭsia, pahaliŭsia, apranuŭ usio novaje. Siadžu jem».
«A baravički na załatoj hrybnicy rastuć?» — pytajecca Taćciana.
Niahledziačy na taki skieptycyzm, popyt jość. A niekatoryja navat zajmajucca hrybnym turyzmam. Znaŭcy hrybnych miescaŭ vodziać pa ich pačatkoŭcaŭ-hrybnikoŭ za prykładna 250 dalaraŭ.
400 baravikoŭ za adzin zachod
Daśviedčany hrybnik Alaksandr Harbacevič padzialiŭsia, što nadzvyčaj paśpiachova schadziŭ pa hryby 2 žniŭnia. Vynik — 400 baravikoŭ.
«Adno z najlepšych cichich palavańniaŭ u žyćci. Novy les, pačali nočču ź lichtarykami. Była palana sa 100+ štukami. 17 štuk na adnym kvadratnym mietry. Pakul dumali, jak lepš źniać dla YouTube palanku z prykładna 50-ciu hrybočkami, nas pačali atačać ludzi i źbirać našych patencyjnych «madelaŭ». Poŭnaje varjactva i biaźmiežnaja radaść», — raskazaŭ Alaksandr.
Hrybnik havoryć, što «chvala tolki pajšła — tydzień, dumaju, dakładna jość».
A voś heta sapraŭdny rekord siezona
Ale kab sapraŭdy advisła skivica, varta pahladzieć na fota Iryny Jelinaj, jakim jana padzialiłasia ŭ hrybnoj supołcy.
U Babrujskim rajonie siamja za šeść hadzin u try nažy sabrała adnych tolki baravikoŭ 1680 štuk!
«U nas znoŭ baravički. Možacie pačynać nie vieryć. Tolki adnych baravikoŭ — 1680», — napisała Iryna.
Adzin z kamientataraŭ, hrybnik Ivan, napisaŭ, što ciapier pabity jahony rekord: jon niekali naźbiraŭ 1250 štuk.
U jakich rajonach jašče zaŭvažanyja hryby
Alaksiej Dziomin z Mahilova raskazaŭ, što 2 žniŭnia «paśla pracy nie vytrymaŭ».
«Vyrašyŭ jechać niedaloka, času było mała. Nu i, viadoma, padbadzioryli mianie fotki vielizarnaj kolkaści roznych hryboŭ. Uvohule pa paradku: miescy — uskrajki lesu i małady źmiešany. Pa hrybach prystojna padbiarozavikaŭ roznaha pamieru, čarvivaść siaredniaja. Čyrvonahałovikaŭ nie tak šmat, ale jość (maje lubimyja hryby). Baravičkoŭ sustreŭ niekalki, ale vielmi staryja (nie viedaju, dzie ich bahažnikami źbirajuć). Lisičak praktyčna niama, ale les tam nie dla ich. Paru čyrvonahałovikaŭ adbiŭ u prosta impieratarskich smaŭžoŭ».
Alena Jarmošyna pakazała, kolki narezali ŭ čatyry nažy ŭ rajonie Biełaj Łužy ŭ Barysaŭskim rajonie.
Ihar Busieł niedaloka ad Žodzina za hadzinu sabraŭ amal dva viadry padbiarozavikaŭ.
Śviatłana Matruchovič naźbirała maślakoŭ u Łahojskim rajonie.
Treba praciahnuć zadavalnieńnie, ale jość piesimizm
Ksienija sa Staradarožskaha rajona chadziła ŭ hryby 3 žniŭnia.
«Hryby jość: lisički, maślaki, biełyja. Ale patrebny doždž, kab «praciahnuć zadavalnieńnie» zboru, bo ŭ lesie ŭžo nie nadta i vilhotna…» — kaža jana.
Alaksiej Sakaroŭ z Dobruša Homielskaj vobłaści 2 žniŭnia vyjechaŭ pa biełyja hryby i paźniej raskazaŭ:
«Rastuć peŭnymi miescami i vialikimi siemjami ad piaci hryboŭ. Jak budzie vidać pa druhim viadry, častka biełych, pryčym biarozavy vid, była pierarostkami (ech, tudy b choć by ŭ niadzielu!) i pakinutaja ŭ lesie».
Jon daje piesimistyčny prahnoz: «Istotnych daždžoŭ pavodle prahnozaŭ u našych krajach u najbližejšyja dni nie čakajecca, a voś śpiakota zrobić svaju spravu, i hetaja chvala, na žal, sydzie na ništo 5 čysła…»
A Maša Mikitka z Babrujska źniała videaahlad svajoj «hrybałki».
Kamientary