Ministerstva infarmacyi padpisała pahadnieńnie z BPC. Buduć razam zmahacca sa źniešnimi ŭpłyvami na duchoŭnaść
3 vieraśnia Ministerstva infarmacyi Biełarusi i Biełaruskaja pravasłaŭnaja carkva padpisali abnoŭlenaje pahadnieńnie ab supracoŭnictvie. Dakumient zaćvierdzili ministr Marat Markaŭ i patryjaršy ekzarch usiaje Biełarusi, mitrapalit Minski i Zasłaŭski Vienijamin.
Asnoŭnymi metami pahadnieńnia zajaŭlajucca sumiesnaje vychavańnie moładzi praz srodki masavaj infarmacyi, supraćdziejańnie ŭpłyvu zamiežnych vydańniaŭ, jakija, na dumku ŭładaŭ i carkvy, mohuć nieści škodnyja idei, a taksama padtrymka knih, «nasyčanych duchoŭnym sensam» i adpaviednych kaštoŭnaściam, jakija kultyvujucca ŭ biełaruskim hramadstvie.
Mitrapalit Vienijamin adznačyŭ, što farmaty supracoŭnictva źmianilisia, tamu i ŭźnikła patreba ŭ novym dakumiencie. Pavodle jaho, praca razam dazvolić bolš efiektyŭna supraćdziejničać «niehatyŭnaj pracy, jakaja časam moža vieścisia praz tyja vydańni, jakija prychodziać zvonku».
Ministr infarmacyi Marat Markaŭ zajaviŭ, što ŭ Biełarusi vydajecca šmat knih, ale jašče bolš prychodzić z-za miažy. Častka ź ich, pavodle jaho słoŭ, nie adpaviadaje nacyjanalnym kaštoŭnaściam i navat prapahanduje toje, «čamu nie pavinna być miesca ŭ Biełarusi».
U novaj redakcyi pahadnieńnia prapisali, što manitorynham knižnaj pradukcyi Ministerstva infarmacyi budzie nadalej zajmacca sumiesna z BPC, a nie tolki z Sajuzam piśmieńnikaŭ. Markaŭ dadaŭ, što kali biełaruskaje hramadstva samo nie budzie stvarać patrebnyja jamu knihi i kaštoŭnaści, heta za jaho zrobiać inšyja.
Jon padkreśliŭ:
«Bolš za toje, kali źniknie internet, zastaniecca tolki napisanaje słova, i hetamu słovu buduć vieryć. Dla nas vielmi važna, kab heta napisanaje słova było kaštoŭnym dla nas, duchoŭnym».
Ciapier čytajuć
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom18
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1919
Kamientary