Biełaruska nabyła stalinku ŭ dački Janki Bryla i pakazała, jak jaje pierarabiła FOTY
Znachodzicca kvatera ŭ samym sercy Minska — jaje vokny vychodziać na Kupałaŭski teatr.
Vulica Karła Marksa, 36 — samy litaraturny dom krainy. Sam budynak źjaŭlajecca historyka-kulturnaj kaštoŭnaściu. Domam u styli stalinskaha ampiru zajmaŭsia architektar Arkadź Brehman.
U ekspłuatacyju budynak zdali ŭ 1953 hodzie. Adnym ź pieršych u dom zasialiŭsia Janka Maŭr (mienavita jon i inicyjavaŭ budaŭnictva žyłoha doma Sajuza piśmieńnikaŭ BSSR). U roznyja časy tut žyli Maksim Łužanin, Vasil Vitka, Piatro Hlebka, Ivan Mielež, Ivan Šamiakin, Janka Skryhan, Ivan Navumienka, Nił Hilevič i mnohija inšyja.
U 1971 hodzie siudy pierajechaŭ Uładzimir Karatkievič. Miemaryjalnyja tablički na hetym domie možna čytać biaskonca.
Janka Bryl, darečy, žyŭ na piatym paviersie ŭ 23‑j kvatery. Mienavita jaje nabyła biełaruskaja piśmieńnica Viktoryja Klaŭko. Jana pakazała ŭ Threads, jak źmianiła kvateru:
«Heta my nabyli «babulinu stalinku» (apuścim, što taja babula — Natalla Ivanaŭna, dačka Janki Bryla) i zrabili ź jaje sučasnuju litaraturnuju haścioŭniu, dzie ŭžo treci hod prachodziać sustrečy litaraturnaha knižnaha kłuba i kvaterniki z kulturnymi dziejačami».
Raniej Viktoryja raspaviadała ŭ sacsietkach, što stać uładalnicaj unikalnaj nieruchomaści joj dapamoh ščaślivy vypadak. U toj čas (a heta byŭ kastryčnik 2021 hoda) jana jakraz tolki zaviaršyła svajo pieršaje apaviadańnie «Salonaja vada», dzie hałoŭnaja hierainia błukała pa śviecie ŭ pošukach stračanaj muzy.
«Maja padpisčyca adpraviła mnie ŭ vajbier spasyłku na storys ab zakrytym prodažy stalinki na Marksa. Ja cudam ubačyła heta paviedamleńnie. I chacia nie było nijakich płanaŭ na kuplu kvatery, ja pajechała z mužam, kab pahladzieć hetuju stalinku dy ŭdychnuć duch daŭniny. My stajali na soniečnaj kuchni na piatym paviersie i daviedalisia, što kvateru pradaje dačka Janki Bryla, što heta piśmieńnicki dom i tut žyli naščadki biełaruskich litarataraŭ. A na hetaj samaj kuchni taksama, jak i my, stajali niekali Tank, Krapiva, Karatkievič».
Viktoryja kaža, što zakachałasia ŭ kvateru ź pieršaha skrypu parkietu i sama nie zrazumieła, jak stała jaje ščaślivaj uładalnicaj: «Sa źjaŭleńniem kvatery ŭnutry byccam zapalili śviatło, i stała zrazumieła, kudy iści dalej».
Jana dobra razumieła, jaki dyjamient atrymała, i nie źbirałasia rabić prosta stylovuju kvateru dla žyćcia ci zdačy ŭ arendu. Chaciełasia, kab pra heta miescy znoŭ pačali havaryć jak pra miesca, dzie žyli dumki i mary biełaruskich piśmieńnikaŭ.
Z ramontu kvatery Viktoryja zrabiła pierformans. U 2021 hodzie jana zaprasiła achvotnych na tałaku, kab razam abdzierci špalery, vyzvalić rodny parkiet z-pad łaminatu, pasłuchać «Pieśniaroŭ» dy pačastavacca chatnimi katletkami.
Praz hod piśmieńnica znoŭ źbirała tałaku — hetym razam dla taho, kab pafarbavać ścieny dy raśpisać ich cytatami biełaruskich kłasikaŭ: «Tak my pakiniem kalektyŭnaje pasłańnie dla naščadkaŭ, budučych uładalnikaŭ kvatery. Kali tyja vyrašać zrabić ramont, ich buduć čakać šmat pryjemnych pažadańniaŭ — žyćciovaj mudraści, vykazanaj piśmieńnikami dy paetami i zapisanaj nami na ścienach kvatery». Zavitali tady i byłyja haspadary kvatery.
Ciapier u kvatery adbyvajucca sustrečy knižnaha kłuba «MonoLit36» dy kvaterniki z kulturnymi dziejačami.
U 2024 hodzie Viktoryja Klaŭko trapiła ŭ niepryjemnuju historyju. U jaje ramanie «Vyraj» uvažlivyja čytačy zaŭvažyli šmat padobnaha da znakamitaj knihi «Pa što idzieš, voŭča?» piśmieńnicy Śviatłany Kurs (jana ž Jeva Viežnaviec).
Tady ž Viktoryja napisała ŭ svaim telehram-kanale, što jana nie čytała «Pa što idzieš, voŭča?», nie mieła namieru kapijavać siužet i miarkuje, što jana i Kurs prosta źviarnulisia da adnoj i toj ža temy, bo jana aktualnaja i łunaje ŭ pavietry.
Ciapier na kamiernaj scenie Kupałaŭskaha teatra «Vyraj» možna pabačyć u farmacie teatralizavanaha čytańnia.
Kamientary