«Ja ŭžo raźvitaŭsia z žyćciom». Biełarus prajšoŭ pieššu ad Vieny da Stambuła
Jaŭhien Hucałaŭ vyjšaŭ ź Vieny, kali tam było 23 hradusy ciapła, a praciahvaŭ padarožža pry minus troch. Za 54 dni jon pieššu pieraadoleŭ 2500 kiłamietraŭ i prajšoŭ praź siem krain, dasiahnuŭšy Stambuła. Jon śćviardžaje, što źjaŭlajecca adzinym biełarusam, jaki prajšoŭ uvieś Sultan’s Trail — maršrut, jaki ŭ advarotnym kirunku paŭtaraje šlach asmanskich sułtanaŭ i ich vojska ŭ Jeŭropu. Navošta takija vyprabavańni stomaj i stracham, Jaŭhien raskazaŭ Most.
Svajo padarožža Jaŭhien pačaŭ u krasaviku 2024 hoda. Startavaŭ pryncypova z samaha centra Vieny.
Sultan's Trail — piešachodny maršrut ź Vieny ŭ Stambuł. Najčaściej jaho źviazvajuć z histaryčnym šlacham vojskaŭ sułtana Sulejmana Pyšnaha. Mienavita pa hetaj darozie, tolki ŭ advarotnym kirunku, u XVI stahodździ Asmanskaja impieryja ruchałasia na Zachad. Na šlachu vandroŭcy źbirajuć piačatki ŭ śpiecyjalnuju knižku — pašpart.
Pieršuju piačatku ŭ pašpart padarožnika Jaŭhien atrymaŭ na samym pačatku, u vienskim sabory Śviatoha Stefana. Kaža, što psichałahična jamu tady było składana: vakoł utulny horad, zvykły kamfort, a napieradzie — 2500 kiłamietraŭ pieššu.
«Pieršyja kiłamietry — heta nie pra pryhažość vakoł. Heta pra bol»
Mienavita pačatak šlachu Jaŭhien nazyvaje samym ciažkim: cieła jašče nie razumieła, što ź im adbyvajecca.
«Pieršyja kiłamietry — heta nie pra pryhažość vakoł. Heta pra bol», — kaža jon.
Da startu Jaŭhien rychtavaŭsia zahadzia: šmat hadoŭ zajmaŭsia sportam, chadziŭ u praciahłyja pachody, biehaŭ, treniravaŭ vynoślivaść. Tym nie mienš napačatku kaleni, plečy, nohi — usio nahadvała pra siabie. Pieršyja dva tydni jon išoŭ pa 20—30 chvilin i adpačyvaŭ pa 40—60. Pryznajecca: tady dumki byli pra toje, jak dajści da nastupnaha prypynku.
Ale adnojčy ranicaj heta źmianiłasia. Mužčyna zhadvaje, što pačuŭ, jak śpiavaje sałaviej, i zrazumieŭ: mienavita z takich drobiaziaŭ i składajecca dzień u doŭhim padarožžy.
«Tut usio pracuje razam: fizičnaja forma, dośvied inšych pachodaŭ i psichałahičnaja hatoŭnaść. Kali čahości z hetaha niama — šlach nie vytrymaješ», — kaža Jaŭhien.
Dni, kali ničoha nie adbyvajecca
Časam maršrut byŭ manatonny: z adnaho boku — Dunaj, z druhoha — vadaschovišča. I tak — dva-try dni. Ale surazmoŭca padkreślivaje, što takoje soła-padarožža daje razumieńnie nie adzinoty, a adkaznaści.
«Tut ty za ŭsio adkazvaješ sam».
I ŭsio ž hałoŭnaje na takim doŭhim šlachu — ludzi, jakich sustrakajuć vandroŭniki. Nie z kožnym možna parazmaŭlać na adnoj movie, ale navat žestaŭ, uśmiešak, prostych słoŭ chapaje, kab parazumiecca.
Adnojčy Jaŭhien sustreŭ ispanca, jaki taksama išoŭ doŭhim maršrutam: płanavaŭ prajści praz Rasiju da Uładzivastoka. Paśla razmoŭ ź Jaŭhienam pra addalenyja i niebiaśpiečnyja rehijony toj admoviŭsia ad hetaj idei. Paźniej Jaŭhien sačyŭ za jaho šlacham u Instagram.
Ranica pačynajecca z troch čarak pa 15 hramaŭ
Zvyčajna Jaŭhien načuje vyklučna ŭ namiocie. Ale ŭ Sierbii pačalisia praciahłyja daždžy, i jon spyniŭsia ŭ pažyłoha žychara. Heta byŭ pieryjad Vialikadnia, a ŭ Sierbii isnuje tradycyja: ranica pačynajecca z troch čarak pa 15 hramaŭ rakii — mocnaha fruktovaha ałkaholu, papularnaha na Bałkanach. Da taho ž na Vialikdzień sierby smažać parasia i ŭvieś čas, pakul jano hatujecca, pjuć rakiju.
«Ja zrazumieŭ, što doŭha tak nie vytrymaju», — uśmichajecca Jaŭhien. Nieŭzabavie jon rušyŭ dalej.
Ad +23 da −3
Padčas padarožža nadvorje značna mianiałasia.
«Ja startavaŭ ź Vieny, kali tam było +23 hradusy. A praź niekalki tydniaŭ nočču tempieratura apuściłasia da minus troch. Ratavalnaja vopratka amal nie ratavała, ja byŭ nie hatovy da takoha rezkaha pierapadu», — kaža Jaŭhien.
Jon dadaje, što, kali byŭ u darozie nie pieršy tydzień, pierastaŭ adčuvać čas. Na pytańnie «Kolki ty ŭžo ŭ darozie?» składana było adkazać biez telefona i padlikaŭ.
«Kali ludzi daviedvalisia, što pierad imi biełarus, jaki ŭžo 50 dzion idzie pieššu, vynosili ježu»
Adnojčy pa darozie Jaŭhien ubačyŭ budynak, jaki dziŭna nahadvaŭ Viciebskuju vieterynarnuju akademiju. Heta było administracyjnaje pamiaškańnie.
«Ja zajšoŭ, raskazaŭ, što padarožnik, i ŭ vyniku atrymaŭ piačatku ŭ pašpart i nievialikuju ekskursiju, — raskazvaje Jaŭhien. — Tak i idzieš dalej. I raptam źjaŭlajucca miačeci, čarapica — prykmiety taho, što Turcyja ŭžo blizka».
Turcyju Jaŭhien viedaje dobra: jon žyŭ tam try hady, šmat padarožničaŭ, vyvučaŭ tureckuju movu. Tamu adčuvaŭ siabie ŭpeŭniena. Byŭ užo mocna zahareły i «sychodziŭ za svajho».
Jon zachodziŭ u čajnyja, dzie mužčyny hulali ŭ niešta padobnaje da damino. Nasamreč heta byli karty — u Turcyi takaja hulnia aficyjna zabaronienaja.
«Kali ludzi daviedvalisia, što pierad imi biełarus, jaki ŭžo 50 dzion idzie pieššu, vynosili mnie miascovuju ježu», — raskazvaje Jaŭhien.
Adnojčy ŭ Turcyi navalnica zaśpieła jaho ŭ poli. Vady nie było, ježy amal nie zastałosia — tolki viermišel chutkaha pryhatavańnia. Mužčyna zhadvaje: kali pačalisia hrom i małanki, pryjšoŭ sapraŭdny, žyviolny strach.
«Ja ŭspomniŭ historyju ź dziacinstva, jakuju raskazvaŭ dzied: jak ludzi schavalisia ad małanki pad drevam i zahinuli. Ja pačaŭ adličvać siekundy pamiž uspyškaj i hromam, razumiejučy, što całkam zaležu ad vypadku», — kaža jon.
«Ja ŭžo raźvitaŭsia z žyćciom»
Naprykancy maršrutu Jaŭhiena atakavała zhraja sabak — kanhały — paroda bolšaja za ałabajaŭ. Jon byŭ u poli, dapamohi čakać nie było adkul.
«Ja ŭžo raźvitaŭsia z žyćciom, — pryznajecca jon. — Ale arhanizm uklučyŭsia na maksimum. Ja pieraskočyŭ praz płot, zalez na jaho i niejkim cudam — pry roście 168 santymietraŭ — uzabraŭsia na jomistaść dla vady vyšynioj kala 180 santymietraŭ».
Pieršymi videa napadu jon paśpieŭ padzialicca ŭ Instagram, paśla čaho suviaź źnikła. Paŭtary hadziny biełarus siadzieŭ na bočcy, pakul sabaki nie pajšli.
Paźniej vyśvietliłasia, što vialikaj pamyłkaj było śvistać u śvistok — heta zrabiła sabak jašče bolš ahresiŭnymi. Ciapier Jaŭhien zaŭsiody biare z saboj hazavy bałončyk i pietardy.
«Doŭhi šlach nie robić ciabie hierojem»
U Stambuł Jaŭhien pryjšoŭ amal vyčarpany. Jon znajšoŭ municypalitet, dzie jaho sustreli pa-dobramu: napaili čajem, pastavili piačatki ŭ pašpart padarožnika, nakarmili miascovaj ježaj i paznajomili z futbolnaj kamandaj.
Jakraz tady tureckaja zbornaja pieramahła ŭ spabornictvach, i na vulicach było sapraŭdnaje śviata. Jano i źniało ŭsiu napružanaść apošnich dzion.
Usia daroha abyšłasia Jaŭhienu prykładna ŭ 1500 jeŭra, jakija jon vydatkavaŭ na ježu i vadu. Jaŭhien redka načuje ŭ chostełach, addaje pieravahu pałatcy, zdymaje svaje pieramiaščeńni z drona.
Pra Sultan's Trail jon daviedaŭsia vypadkova — u Instagram «pryhožaj aŭstryjskaj dziaŭčyny», jakaja žyła ŭ Turcyi i padarožničała na žoŭtym aŭtamabili. Praz paŭhoda paśla taho, jak jon ubačyŭ jaje šlach, sam vyjšaŭ u darohu.
«Doŭhi šlach nie robić ciabie hierojem. Ale ty dakładna razumieješ, chto ty jość i na što zdolny», — kaža Jaŭhien.
Ciapier jon rychtujecca da novaha vyprabavańnia — maršrutu na 4000 kiłamietraŭ. I, zdajecca, znoŭ pačnie z punkta, dzie kamfort jašče trymaje jaho, ale ŭžo voś-voś skončycca.
Biełarus idzie pieššu pa Jeŭropie 2500 kiłamietraŭ — šlacham sułtana Sulejmana
U Biełarusi pradali tur na 10 dzion za dvaich amal za 23 tysiačy dalaraŭ. Što za kirunak?
U Biełarusi źjaviŭsia niezvyčajny suvienir dla padarožnikaŭ — pašpart vandroŭnika
Pryhoža, ale vielmi doraha. Biełaruska hod pražyła ŭ Charvatyi pa vizie ličbavaha kačeŭnika
Ciapier čytajuć
«Miesiačny płaciež paciahnie na 340 rubloŭ». Što budzie ŭ Biełarusi z mabilnym internetam?15
Kamientary
Z maich nazirańniaŭ, da 2018 hoda čaban kapiek byli narmalnyja i spakojnyja, kali nie zachodziš na achoŭnuju terytoryju, ale paśla 2018 hoda situacyja stała drennaj i navat niebiaśpiečnaj. Maja viersija, što ŭ 2018 hodzie pačaŭsia vielmi surjozny finansavy kryzis, lira ŭpała ŭ try razy i impartnyja karmy stali vielmi darahimi i skacinku fiermiery parezali na miasa, a sabačak achoŭnych vyhnali, i sabaki čabanoŭ źbilisia ŭ hrupy i ździčeli, moža navat pakryŭdzilisia na ludziej, i stali mocna ahresiŭnymi. Niešta ŭ ich złamałasia, musić. Tamu ja zaŭsiody chadziŭ z trekinohavymi pałkami, pryciskaŭsia da ściany i admachvaŭsia jak moh. A hetyja sabački, jak bujnyja poni, daŭhanohija taki, jak arabskija skakuny... Kidaŭ im chaŭčyk, naprykład, ekmek - baton, kab adciahnuć. Časta sabak adhaniali kiroŭcy aŭta, tamu što ŭ vypadku napadu ja vychodziŭ na darohu. Tut treba ciamić chutka. Ale lepš chodzić paraj čałaviek, kab adbivacca śpinoj da śpiny, jak muškieciory.
Čuvačku pieradaju reśpiekt adkrytaj dałońniu, jak heta pryniata na ściežcy.