Łukašenka pryznaŭsia, što hladzić tyktok, i paraiŭ skardzicca jamu praz hetu sacsietku
«Kožnuju ranicu čytaju».
Alaksandr Łukašenka siońnia, uručajučy ŭznaharody da 8 sakavika, raskazaŭ žančynam, što rabić im, kali «choć adzin mužyk pakryŭdzić u hetyja dni».
«Znajdzicie mahčymaść, nu, u nas ža tyktok jość — kožnuju ranicu čytaju, časam da śmiešnaha dachodzić — ale kali niechta pakryŭdzić vas, vy napišycie mnie. Ja abaviazkova adreahuju. A Dźmitryj Mikałajevič [Kruty], kiraŭnik Administracyi, jon čuje heta, jon raniej za mianie voźmie heta na kantrol», — skazaŭ Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Siłaviki zavitvajuć da biełarusaŭ, jakich užo nie mohuć pryciahnuć pa kryminałcy za ŭdzieł u maršach, z maski-šou — dla prafiłaktyki8
Siłaviki zavitvajuć da biełarusaŭ, jakich užo nie mohuć pryciahnuć pa kryminałcy za ŭdzieł u maršach, z maski-šou — dla prafiłaktyki
«Uźnikajuć ujaŭleńni, što palitviaźni musiać być stojkimi, sabranymi, udziačnymi. A realnaść roznaja». Pahavaryli ź ludźmi, jakija vodziać departavanych litaralna za ruku66
Kamientary
Mozh vosprinimajet informaciju na urovnie školnika.