Jak prajšoŭ kancert Maksa Karža ŭ Stambule. Tudy dajechała navat byłaja prapahandystka
Na kancert Maksa Karža ŭ Stambule narešcie zmahli pryjechać tyja fanaty, chto nie maje šenhienskaj vizy. Moža praz heta tam źjavilisia dzivosy, jakich raniej nie było.
Vystupiŭ samy znakamity biełaruski śpiavak 6 červienia na stadyjonie «Biešychtaš», jaki źmiaščaje 40‑42 tysiačy hledačoŭ. I navat takoj placoŭki nie stavała dla fanataŭ — bo startu prodažu kvitkoŭ na sajcie ŭ virtualnaj čarzie čakali bolš za 75 tysiač čałaviek.
Tradycyjny varušniak u horadzie pačaŭsia jašče za niekalki dzion: 3 i 4 červienia biaskoncyja słemy ładzili ŭ rajonie Taksim — byli nievialiki sutyčki z palicyjaj i niezadavolenyja miascovyja žychary, jakija aburalisia razmalovanymi cytatami ź piesień Karža ścienami.
Na 5 červienia było zabraniravana niekalki dvuchpaviarchovych aŭtobusaŭ, jakija katalisia pa Stambule, a prychilniki tvorčaści chłopca z Łuninca kryčali jaho pieśni.
Potym byŭ abvieščany zbor na paromnym pryčale Kabataš. Adtul u Basfor adnačasova vypłyła bolš za 10 karabloŭ. Fanaty šalona šturchalisia na pałubach i znoŭ kryčali pieśni artysta. Na adnym z karabloŭ pasprabavali zabaranić śpiavać Karža — i navat uklučyli turecki himn, kab prymusić zamaŭčać. Ale ž chiba hetym možna supakoić fanataŭ biełaruskaha śpievaka?
Nie razhubilisia tolki tureckija handlary. Pakul adny pradavali paleny mierč na vulicach, inšyja vystaŭlali na vulicy la svaich kram i kafe kałonki i hučna ŭklučali pieśni Karža — łavili fanataŭ na žyŭca. I heta sapraŭdy spracoŭvała.
Ruskamoŭnyja tyktokiery chvalilisia, što turki pytalisia ŭ ich: ci ŭsie pryjechaŭšyja na kancert — rasijanie. A tyja nie biez honaru adkazvali: «Usie ruskamoŭnyja ludzi tut».
Sami ž fanaty staviacca da varušniaka nie bieź ironii: niechta nakładvaje na videa natoŭpu znakamity huk z «Hałodnych hulniaŭ», niechta žartuje z taho, u jakich miescach svajho cieła ludzi pranosiać fajery na stadyjon.
Julijana Leanovič — byłaja prapahandystka «Sovietskoj Biełoruśsii», jakaja letaś zvolniłasia, kab pracavać ekskursavodkaj, — pryjechała na stadyjon za 3 hadziny da pačatku kancerta. Kaža, kab nie stajać 2 hadziny ŭ čarzie pa ježu. Jana źniała troch mužčyn, jakija pazavali pierad kancertam z čyrvona-zialonym ściaham.
Julijana, jakaja šmat hadoŭ pisała pra kulturu (a paśla 2020 hoda — pra «pravilnych» artystaŭ dy viadučych), zasmučałasia tolki, što kancert nie ŭ Minsku.
Treba adznačyć, što raniej Korž zabaraniŭ ściahi na svaich kancertach — naprykład, u Buchareście achova zabirała ŭ naviedvalnikaŭ ukrainskija ściahi. Na tym samym kancercie artyst sa sceny zabaraniŭ u zali kryčać «Pucin — ch*ło». Dadaŭ, što dazvalaje kryčać tolki svajo imia ci imia kahości ź jaho kamandy.
Napačatku kancertu Korž skazaŭ: «Siem hrobanych hadoŭ, ścižma sprob, proćma niaŭdałych sprob, kuča vušakoŭ, proćma strat — i my ŭsie tut».
Paśla kancertu ŭ stambulcaŭ taksama naŭrad ci atrymałasia zasnuć — fanaty Karža ładzili aftapaci.
«Heta pačućcio ščaślivaha žyćcia». Jak bolš za 40 tysiač čałaviek płakali, śpiavali i abdymalisia na kancercie Maksa Karža ŭ Buchareście
Na kancercie Karža ŭ Buchareście dla achovy areny zadziejničajuć dziesiać tysiač čałaviek
«Moža, Korž mianie i nie pamiataje». Nobieleŭski łaŭreat Aleś Bialacki raskazaŭ, adkul viedaje Vaniu Dźmitryjenku i Maksa Karža
Biełarusy raźmiatajuć kvitki ŭ Stambuł na červień — usio praz kancert Karža
Kamientary