Jamu było 47.
Siońnia ranicaj u vilenskaj lakarni pamior Siaržuk Vituška. Jon byŭ kiraŭnikom lehiendarnaj mienskaj «Tałaki» — adnoj ź pieršych paŭpadpolnych niezaležnickich arhanizacyj u časy SSSR.
Dva tydni tamu ŭ jaho zdaryŭsia infarkt.Apošnija dni jon pravioŭ u ciažkim stanie i pamior na rukach u žonki Ludviki, jakaja apiekavalisia im, niemačnym, doŭhija hady jahonaj słabaści.
Jon doŭha ciažka chvareŭ na dyjabiet, straciŭ zrok i nahu.Aślepnuŭšy, vučyŭsia drukavać na kampjutary ŭślapuju, składajučy vieršy:
Krajina
Na pašparcie zołatam — VKL,
I viza ź minuŭščyny ŭ novi.
Čytajcie, zajzdroście — ja hramadzianin
Vialikaha Kniastva Lubovi.
Siaržuk naradziŭsia ŭ 1965 hodzie ŭ miastečku Čyść MaładziečanskahaŠmat pisaŭ na temy maładziovaha ruchu, achovy pomnikaŭ, krajaznaŭstva. Z 1991 hoda žyŭ u Vilni, pracavaŭ u biełaruskaj škole, na radyjo i telebačańni. Straciŭšy zrok, nie spyniŭ aktyŭnaje dziejnaści, u pryvatnaści, arhanizoŭvaŭ «ślapyja ekskursii» dla biełarusaŭ pa staražytnaj stalicy VKŁ, praciahvaŭ šmat pisać, u tym liku dziciačyja kazki i p'r-na . Skončyŭ histfak BDU.
U 2011 hodzie vyjšła jaho kniha «Jaho prezientacyja ŭ Minsku stała apošniaj imprezaj ź jahonym udziełam.Dziń-dziliń : para hulać u kazki!». Radyjo «Racyja» zafundavałakampakt-dysk na jaje asnovie.
Paśla straty nahi jaho pieravieźli žyć u vilenskuju kvateru Siarhieja Dubaŭca, što na pieršym paviersie. Bo ź piataha pavierchu svajoj kvatery Vitušku ciažka było vazić na štodzionnyja pracedury ŭ špital.
Chavać Vitušku buduć u rodavaj vioscy Rahava.
3 lipienia maje adbycca raźvitańnie ŭ Vilni. 4 lipienia adbudziecca adpiavańnie ŭ
Da apošniaha Siarhiej nie traciŭ śvietlini duchu i humaru:
Epitafija
Ležučy pad kvitniejučaj hruškaj,
Razumieju — narešcie ja volny.
Tolki pčołki huduć mnie nad vuškam.
Usie davolny.
Adyšoŭ vałatoŭski čałaviek biełaruskaj nacyi.
Kamientary