«Лукашэнка на мінімалках». «Беларускі каханак усяе Русі» стаў кумірам жаночага тыктока
За нікам Lesha Velmatown стаіць Аляксей Бойка. Ён родам з Бабруйска, цяпер жа посціць фота з метро ў Маскве. Сакрэт яго поспеху не просты, а вельмі просты.
У беларускіх сацсетках ёсць персанаж, якога складана зблытаць з кімсьці іншым. Ён спявае пра адносіны, «бачкі» і іншыя анатамічныя дэталі, рыфмуе так, нібыта школьная дыскатэка 2007 года ўсё яшчэ ў самым разгары, раздае парады як паводзіць сябе ў ложку, фліртуе з падпісчыцамі і рэгулярна кідае ў стужку сваю каронную фразу: «Кусь за бачок!».
Завуць яго Lesha Velmatown. У інстаграме ў яго каля 150 тысяч падпісчыкаў, у тыктоку — больш за 260 тысяч. У профілі ён называе сябе «ваш антыдэпрэсант», «ПМС-псіхолаг» і «паўпрафесійны музыка». Threads ён называе «сротс», а аўдыторыю ласкава кліча «мае сонейкі».
У сваіх відэа і каментарах ён шчодра раздае кампліменты на трасянцы: «ты царыца», «красавіца», «вы проста космас», «а хто гэта тут такі прыгожы?». І ўсё гэта з інтанацыяй чалавека, які ўпэўнены: трохі флірту — і дзень у падпісчыц адназначна стане лепшы.
У стужцы блогера амаль выключна яго ўласнае аблічча. Сэлфі, відэа, зноў сэлфі. Ён відавочна любіць камеру і асабліва любіць запісваць відэа лежачы. Частка ролікаў знятая з ракурсу «з падушкі», нібыта блогер толькі што прачнуўся.
Яго пасты знарочыста простыя: «Устаў», «Памыўся», «Пагаліўся», «Гатовы дурэць». У адказ жанчыны дасылаюць фота сваіх шчок «для кусяў», катоў, сэрцы і кампліменты яго вусам. Каментары кшталту «спакуснік» і «амбасадар года беларускай жанчыны» тут гучаць без сарказму. Або з ім, але ўжо цяжка зразумець.
Ад «Дзяўчыны-рабакопа» да TikTok-мема
За нікам Lesha Velmatown стаіць Аляксей Бойка. Ён родам з Бабруйска, цяпер жа посціць фота з метро і гатэляў у Маскве.
Пісаць песні блогер пачаў яшчэ ў 2000‑х, а ў 2012 годзе ён зняў кліп на сваю песню «Дзяўчына-рабакоп» пад псеўданімам Leks Boikof.
Пазней ён запісваў песні як Shafr, той самы дваровы поп-рэп нулявых: простыя мінусы, яшчэ прасцейшыя рыфмы і пачуцці.
Сам Аляксей піша пра сябе: «Мала хто ведае, што я музыка, хоць і херовы, але ўсё жыццё пішу песні… Па факце я быў адным з першых блогераў-музыкаў з Беларусі».
Блогеру хапае самаіроніі:
«Я пішу вельмі прыгожыя песні, калі іх слухаць без гуку — наогул шэдэўр».
Цяпер Аляксей намацаў сваю формулу. Ён пайшоў у бок яшчэ большага крынджу і, здаецца, знайшоў сваю аўдыторыю. Цяпер ён «шчадралюбны беларус», які фліртуе з усёй аўдыторыяй адразу.
Кароткія відэа з прыпеўкамі пра «жопкі», «пеніс» і іншыя біялагічныя падрабязнасці. Максімальна простыя рыфмы, флірт на трасянцы і рохканне, вусы і пастаяннае «Кусь». Яго яшчэ называюць «Лукашэнка на мінімалках». У каментарах нават пішуць: «Чытаю з яго фірмовым акцэнтам».
Аўдыторыя блогера пераважна жаночая — і ёй, відаць, заходзіць вобраз «свойскага мужчыны», які ўсім робіць кампліменты і нічога не ўскладняе.
Адна з песень, «Пералічы», выйшла 30 студзеня. У ёй лірычны герой просіць у былой дзяўчыны пералічыць яму грошай на картку:
«Переведи на карту денюжку,
Дай почувствовать,
Что ты меня любишь,
Или забудь путь
К моему сердцу
Навсегда, навсегда».
Лірычны герой прызнаецца, што іх каханне «не атрымалася» і быць былым балюча. Наракае, што пасля разрыву на рахунках засталіся нулі, але ён марыць пачуць словы: «Люблю цябе, кацяня, вось картка мая».
У каментарах да песні пішуць: «Гэта настолькі проста, што ўжо смешна». А карыстальнікі падкладаюць песню пад уласныя відэа-сцёбы.
Lesha Velmatown анансаваў новыя песні, у тым ліку «Вафлевае неба» — са старых нарыхтовак з тых самых 2000-х. Нібыта знайшоўся чалавек, гатовы працаваць з ім над «хітамі».
Каментары
Ці з'явілася нешта ў галаве аўтара з таго часу?
Тому самому?