Надзея Салаўёва разам з мужам валодаюць трыма бізнэсамі, сярод якіх — найбуйнейшая па колькасці залаў у СНД прастора для стварэння кантэнту PhotoHub. Тут ладзяць прыватныя фотасесіі, а таксама здымаюць рэкламу і фільмы. Надзея распавяла MYFIN пра этапы стварэння фотахаба, складанасці і праблемы прадпрымальніка.
Пайшла ў фоташколу і зразумела, што Мінск перапоўнены аднолькавымі студыямі
— Пра стварэнне сваёй фотастудыі я задумалася ў 2020 годзе. У той год я пайшла на курс прафесійнай фатаграфіі і пры выкананні дыпломнай працы сутыкнулася з праблемай: мне не ўдалося адшукаць у Мінску фотастудыю, якая магла б закрыць мае патрэбы.
На той момант у Надзеі з мужам ужо былі дзейныя бізнэсы — сетка дзіцячых забаўляльных цэнтраў Las Legas і Музей Lego. А цяпер з’явілася разуменне, што можна развіваць яшчэ адзін кірунак.
— Пляцовак для фота ў горадзе ўжо на той момант было шмат, але амаль усе яны выглядалі аднолькава. Я глядзела студыі і лавіла сябе на думцы: можна зрабіць лепш. Мы з мужам вырашылі, што Мінск заслугоўвае класнай прасторы з высокім узроўнем сэрвісу і вялікім выбарам. Я сказала выкладчыку, што адкрыю сваю сетку студый. Ён тады не паверыў.
Сталі шукаць памяшканне: пачалі глядзець, што менавіта і за якія грошы прапануе рынак.
Надзея выставіла крытэрыі: у памяшканні абавязкова павінны быць высокія столі, інакш будзе складана змясціць светлавое абсталяванне. Пляцоўка павінна знаходзіцца ў цэнтры і мець добрую транспартную даступнасць. Пад гэтыя характарыстыкі падыходзіла былое заводскае памяшканне насупраць ЦУМа. Тут у разгар пандэміі Надзея з мужам і адкрылі першыя 16 студый.
— Калі мы адкрываліся ў 2021-м, у нас была ў арэндзе палова паверха. Зараз PhotoHub займае сем паверхаў, у нас 60 залаў.
Была трывожнасць — ці ўдасца знайсці дастаткова кліентаў. Але аказалася, пандэмія сыграла толькі на руку, і на гэта была прычына.
«Пакуль іншыя студыі прапаноўвалі аднолькавы інтэр’ер з цыкларамай, мы аднавілі бізнэс-залу»
Пры выбары інтэр’еру першых студый Надзея памятала: рынак перанасычаны аднолькавасцю, а значыць, трэба прапаноўваць тое, чаго яшчэ няма.
— У кавідны час бізнэс рэзка пачаў сыходзіць у анлайн, кампаніі адмаўляліся ад офісаў, пераводзілі людзей на «аддаленую працу», запускалі сацсеткі, анлайн-прадукты, рэкламу. А значыць, патрэба ў кантэнце вырасла ў разы. Дзе яго здымаць? Мы зрабілі стаўку на тое, што кампаніям патрэбныя прасторы для інтэрв’ю, афіцыйных здымкаў, прэзентацый.
Таму адну з залаў зрабілі як сапраўдны офіс: стол перамоў, працоўнае месца, кнігі, крэслы. І яна аказалася вельмі запатрабаванай:
— Мы далі магчымасць экспертам, у якіх няма ўласнага офіса, прыйсці да нас і ў рэалістычных дэкарацыях зрабіць кантэнт.
Зараз у студыі дастаткова незвычайных залаў: ёсць імітацыя школьнага класа (карыстаецца попытам сярод школьнікаў-выпускнікоў для здымкі фотаальбомаў), медыцынскі кабінет (у ім медыкі здымаюць кантэнт для сацсетак), ёсць муляж французскай булачнай, сучаснай кухні. Хоць і звыклых для гэтага рынку залаў таксама хапае.
Такая вялікая разнастайнасць, кажа Надзея, дапамагла прыцягнуць буйных заказчыкаў — у тым ліку тых, хто займаецца здымкамі кіно:
— Прыемна, калі дачка бегае і кажа, што па ТНТ убачыла серыял, зняты ў нашых лакацыях.
— У нас вялікі выбар залаў у адным месцы, і буйныя кампаніі могуць прыехаць да нас, за 1—2 дні правесці ўсе неабходныя здымкі ў розных лакацыях і нават арэндаваць у нас месца для харчавання здымачнай групы.
Да слова, буйныя заказчыкі — асноўныя кліенты летам:
— У гэтага бізнэсу ёсць сезоннасць. Улетку прыватныя здымкі звычайна пераносяцца на вуліцу. Але калі мы маем справу з буйной кампаніяй — яна не можа залежыць ад вулічнага надвор’я, вулічнага асвятлення, бо сабраныя каманда, абсталяванне. Такім кліентам патрэбныя прафесійнае святло і прафесійныя лакацыі. То-бок тое, што ёсць у нас.
Пры выбары новага дызайну студыі Надзея збірае зваротную сувязь ад кліентаў — пытаецца, чаго менавіта ім не хапае. Бывае, кліенты просяць пэўную залу, яе ствараюць — а яна не карыстаецца попытам. У такім выпадку робяць рэдызайн.
«У нас бясконцая будоўля»
Надзея звяртае ўвагу: яе з мужам бізнэс на фотастудыях занадта рамантызаваны:
— Некаторыя думаюць, што ўся наша задача — прыгожа расставіць мэблю. Насамрэч у нас бясконцая будоўля, рамонты і велізарная колькасць тэхнічных праблем.
У студыях нешта ламаецца настолькі часта, што ў штат узялі некалькі чалавек, якія адказваюць за тэхнічную частку: прыклеяць адарваны ліштву, збяруць мэблю, паправяць абсталяванне. З-за таго, што паломкі здараюцца ў тым ліку па віне кліентаў, у кожнай прасторы ўсталяваныя відэакамеры.
— Часам здзіўляе, наколькі нядбайна некаторыя людзі ставяцца да чужой маёмасці. У нас з мужам быў вопыт здачы сядзібы ў арэнду, і мне здавалася, што мяне нічым не здзівіць. Але быў выпадак з залай «Карбон», для якой мы куплялі антыкварную мэблю. Я ездзіла па барахолках, мы шукалі крэслы, канапы, потым іх рамантавалі, перацягвалі. І ўявіце: зала яшчэ новая, у ёй было некалькі здымкаў, а ў канапе — дзіркі. Мы не маглі зразумець, ад чаго яны з’явіліся. Глядзім запіс з камер: аказалася, мадэль на абцасах залезла на канапу ў абутку, на шпільцы, і пазавала.
У PhotoHub ёсць зала ў выглядзе хола гатэля з рэсэпшэнам, на стале стаіць незвычайны свяцільнік са шкляным плафонам:
— Я ўжо сёмы раз купляю новы свяцільнік, яго пастаянна б’юць. А без яго няма такога антуражу.
Калі кліент сапсаваў абсталяванне або рэквізіт, ён павінен пакрыць страты — гэта прапісана ў правілах.
Што значыць «класны сэрвіс» у гэтым бізнэсе?
Надзея падкрэслівае: ёй важна было стварыць у кліентаў адчуванне, што пра іх паклапаціліся. Што гэта значыць? Напрыклад, у зоне чакання ёсць бясплатная гарбата і кава. У кожнай зале — кандыцыянер, wi-fi.
Асобная гісторыя — ліфт: яго не было. Надзея вырашыла, што трэба ўсталяваць — таму што ўмоўнаму візажысту з валізкамі касметыкі складана цягнуць гэтыя рэчы на чацвёрты паверх.
— Шахта тут ужо была, але ліфта не было, і арэндадаўца не хацеў яго ставіць. Тут ужо быў грузавы ліфт, але ён працуе абмежаваны час, зачыняецца на абед.
Мы паставілі ліфт самі, недзе нам далі кампенсацыю ў кошт арэнды. Гэта пытанне не толькі грошай, бо яшчэ быў доўгі працэс узгаднення.
Рамонт туалетаў таксама зрабілі за свае грошы — каб кліентам было камфортна.
— Мы ўкладаемся ў сэрвіс. Мы прадаём не арэнду залаў, мы прадаём уражанні, а таксама магчымасць прыйсці і ўвасобіць сваю ідэю.
Хаб патрабуе шмат укладанняў, пастаяннага ўлівання грошай. На дадзены момант ён не акупляецца.
— Вы не баіцеся, што людзі зараз вырашаць масава рабіць ШІ-фотасесіі, і вы страціце кліентаў? А як вы ставіцеся да ШІ-фатаграфіі?
— З агідай.
«Вялікая памылка — цягнуць усё самой»
Надзея робіць акцэнт, што за час працы ў хабе зразумела: яе галоўная мэта — знайсці добрых выканаўцаў, а не зрабіць усё самой.
— Раней я дапускала памылку, звязаную з адсутнасцю дэлегавання. Я дапамагала фарбаваць сцены, рабіла дэкор, упрыгожвала залы да Новага года. У выніку вырашыла наняць кіраўніка для «аперацыёнкі», а для сябе пакінула толькі тое, што мне падабаецца. Я завяршаю кожны этап падрыхтоўкі новай залы, расстаўляю фінальны дэкор. Фота залы таксама раблю я, таму што мне гэта падабаецца. Я думала, што без мяне студыя разваліцца. Але калі твой бізнэс працуе толькі пры тваёй прысутнасці, гэта не бізнес, гэта хобі.
Цяпер чытаюць
Як рыхтаваўся візіт Ціханоўскай у Кіеў і чаму ён некалькі разоў пераносіўся12
Каментары
І агулам нешта тут не чыста. Сем паверхаў, якія не акупаюцца. З вялікімі выдаткамі на мэблю рамонты. Прытым існуе пяць год. Ну не можна гэта існаваць як бізнэс! Альбо яны чыесьці сваякі, альбо арандадаўца чакае, пакуль яны яшчэ болей залаў адрамантуюць, каб потым пераздаць іх пад офісы.