Kamientar da spravy Alesina: niaŭžo aryštavali za zbor infarmacyi z adkrytych krynic?
Spravy špijonskija — zaŭždy spravy ciomnyja.
Kali aryštavali ksiandza Łazara, mnohija dumali: a mo i sapraŭdy ŭniadryli špijona ŭ kaścioł, jamu ž spaviadajucca, jon usiudy jeździe…
Kali aryštavali Hajdukova, mnohija dumali: a mo i sapraŭdy ślesar byŭ špijonam, a mo majecca na ŭvazie špijon Rasii, bo Rasii ž treba rastvaralniki pilnavać… Na poŭnym surjozie mnie surjoznyja ludzi takija viersii vykazvali!
Tyja ludzi ciapier na voli.
Nieviadoma, praŭda, z kim ža trymali suviaź — nibyta — praz Łazara. Jak i los taho daŭniaha biełaruskaha špijona, što siadzieŭ u Polščy, nieviadomy. Spravy sakretnyja…
Kab špijoniŭ žurnalist, jaki piša na vajskovuju tematyku — nu tak, łohika. Bo chto ž šče ŭsio viedaje pra vojska? Darečy, Alesin u Biełarusi byŭ, možna skazać, adzin z dvuch takich ekśpiertaŭ. Jon i Paratnikaŭ — da ich i my ŭ «Našaj Nivie» najčaściej źviartalisia pa tłumačeńnie toj ci inšaj spravy ci naviny.
Ale ŭ vypadku z aryštam Alesina niejak nie vierycca, što hety čałaviek moh źbirać infarmacyju zakrytuju, a nie z adkrytych krynic. A mienavita heta ž adroźnivaje špijona ad žurnalista, analityka ci dypłamata.
Voś kali čałavieka aryštoŭvajuć za zbor i analiz infarmacyi z adkrytych, niesakretnych krynic — heta atas. Bo tady anałahična možna aryštavać luboha analityka, jaki pracuje na zamiežnuju ŭstanovu, kali tolki jon zakranaje śfieru biaśpieki, luboha biełaruskaha supracoŭnika zamiežnaj ambasady. A heta istotna mianiaje praviły žyćcia ŭ krainie.
Pačakajem dadatkovaj infarmacyi pra spravu Alesina. Choć jaje moža doŭha nie być: pra takija spravy mała viadoma, i pry takich abvinavačvańniach navat pravaabaroncy niešta zajaŭlajuć vielmi strymana. Kali sprava nie dachodzić da taho, jak u Azierbajdžanie, dzie samich pravaabaroncaŭ masava abviaščajuć armianskimi špijonami…
U našych žurnalisckich kołach Alesin mieŭ biezdakornuju prafiesijnuju reputacyju, i my nikoli nie padazravali jaho ŭ parušeńni zakonaŭ dy navat prosta žurnalisckaj etyki. Heta pieršaje, što padumałasia siońnia paśla paćviardžeńnia źviestak pra jaho zatrymańnie.
-
Eduard Palčys: Usio lepšaje ŭva mnie — ad viery, a ŭsio horšaje — ad samoha siabie
-
«Prabačcie mnie, daśledčyki, za ŭsio». Fiodar Paŭlučenka adkazaŭ Uładzisłavu Čachoviču
-
«Biełaruskaja navuka — vypalenaja pustka, dzie adzinočki sprabujuć stvaryć narmalny śviet dla takich, jak vy». Čachovič palemizuje z Paŭlučenkam
Ciapier čytajuć
Dźmitryj Siemčanka: Ja pryjšoŭ u puł Łukašenki bicca z Rasijaj11
Kamientary