Miełkazioraŭ u zachapleńni ad Nasty Roŭdy: «Heta prahres siezona»
«Nam patrebny svaje zorki», — pierakanany błohier.
Viadučy šou «Žyćcio-malina» Mikita Miełkazioraŭ u novym vypusku padkastu «Niešta budzie» abmiarkoŭvaŭ z Alaksandram Ivulinym biełaruskich zorak.
Miełkazioraŭ źviarnuŭ uvahu na toje, što adnaviłasia šou «Heta top», jakoje viaduć Ivulin i Ryhor Astapienia. U adnym z apošnich vypuskaŭ hierainiaj była dyrektarka «Našaj Nivy» Nasta Roŭda, jakaja raskazvała historyju pieršaj biełaruskaj haziety.
Taksama jaje šou «Tok» ciapier vychodzić u dvuch varyjantach — to jak kłasičnyja intervju, to jak razmovy z ekanamičnaj ahladalnicaj Volhaj Łojka.
«Chacieŭ by adznačyć, jakuju formu nabrała Roŭda. U roznych varyjantach stała našmat cikaviej. Ja nie chaču skazać, što było nie cikava. Ale ciapier jana dadała niejkaj samavitaści i dazvoliła sabie taksama vykazvać svaju dumku. I tamu mnie padajecca, što joj naležyć prahres [novaha] siezona», — vykazaŭ svajo mierkavańnie Miełkazioraŭ.
Taksama jon adznačyŭ Volhu Łojka, jakaja «ŭ publičnuju prastoru vyjšła prosta supier».
«Zastałosia tolki da nas [u padkast] paklikać, kab Volha była prosta paŭsiul. Samaje cikavaje, što pakul jana sapraŭdy nie paŭtarajecca. Jana paŭsiul cikavaja».
Miełkazioraŭ raskazaŭ, jak Łojka ŭspryniała vykazvańnie ab tym, što jana papularniejšaja za Čałaha:
«My lacieli razam ź joj u Vilniu. Jana skazała: «Idealny pijar». Tak što Volha nie pakryŭdziłasia, chacia pakryŭdzilisia kolišnija jaje kalehi i navat vydalili sa mnoju čat».
Ivulin i Miełkazioraŭ pryjšli da vysnovy, što Volha Łojka ciapier papularniejšaja za Čałaha
Cichanoŭskaja ŭraziła Miełkaziorava adkazam na pytańnie, kali apošni raz była ščaślivaja
«Byvaje baluča». Nasta Roŭda — pra chiejt, ułasny styl i kamandu «TOK»
Jak Jadźvihin Š. smažyŭ u redakcyi skvarki i čamu łožak Kupały nahadvaŭ dochłaha viarbluda. Ivulin i Astapienia źniali zachaplalny film pra «Našu Nivu»
Kamientary
A tut Łojki kažuć dy pryjemna hładziać pa šeści, čamu b nie zalipnuć.
Chutka ŭsio končycca, chutka laśnie, usich adpuściać dy pajedziem u Miensk. Nie zaŭtra kaniešnie, ale voś-voś. Jany drennyja, my nie idealnyja, zatoje nievierahodnyja.