Cichanoŭskaja źviarnułasia da ŭkraincaŭ: My, biełarusy, viedajem, što takoje Rasija. My viedajem jaje impierskija apietyty

«Darahija ŭkraincy, darahija siabry. 

Čatyry hady tamu vierałomnaja Rasija napała na Ukrainu. Čatyry hady — jak rasijskija rakiety i drony bjuć pa damach, balnicach, škołach. I ŭžo adzinaccać hod — jak ludzi hinuć tamu, što Rasija vyrašyła — joj možna ŭsio. 

Strašna ad samoj dumki, što vajna stała štodzionnaściu. Ale da hetaha niemahčyma pryzvyčaicca. Pryzvyčaicca da zdymkaŭ razburanych haradoŭ. Da navinaŭ pra zahinułych ad čarhovaj žachlivaj ataki. Što dzieci, zamiest škołaŭ ci dziciačych sadkoŭ, vymušanyja chavacca ŭ bambaschoviščach. 

My, biełarusy, zachaplajemsia ŭkrainskaj mužnaściu. Jak vy padtrymlivajecie adno adnaho, jak baronicie svaju krainu — na froncie i ŭ tyle. Jak pracujuć ukrainskija vałanciory, jak lekary ratujuć pad abstrełami, jak enierhietyki adnaŭlajuć śviatło paśla ŭdaraŭ. Jak ukraincy kožny dzień namahajucca žyć, kachać, bierahčy adno adnaho — i zachoŭvajuć u sabie čałaviečnaść. 

My, biełarusy, viedajem, što takoje Rasija. My viedajem jaje impierskija apietyty. My viedajem, što takoje tyranija. My razumiejem, što siońnia Ukraina zmahajecca nie tolki za siabie, a ŭsich nas — u tym liku za volnuju Biełaruś. 

Mienavita tamu čatyry hady tamu, dy i navat raniej — mnohija biełarusy pajšli dobraachvotnikami vajavać za Ukrainu. Mnohija zapłacili samym kaštoŭnym — svaim žyćciom. Navat siońnia, u hety dzień, mnohija biełarusy — znachodziacca na linii frontu ci ŭ rasijskim pałonie — i my molimsia za ich žyćcio i za pieramohu Ukrainy. 

My molimsia i za biełaruskich palitviaźniaŭ: sotni ź ich znachodziacca ŭ turmach za salidarnaść z Ukrainaj, za toje, što sprabavali spynić rasijskuju techniku, ci raspaŭsiudžvali praŭdu pra vajnu. 

Paśla pačatku poŭnamaštabnaha ŭvarvańnia mnohija biełarusy zastalisia va Ukrainie — niahledziačy na abstreły, na prablemy z dakumientami — taksama kab dapamahać. Biełaruskaja hramada Ukrainy — vałancioryć, źbiraje košty, dapamahaje vieteranam. A biełaruskaja dyjaspara pa ŭsim śviecie — achviaruje hrošy na ukrainskuju armiju i na humanitarnyja prahramy. 

Ad vynikaŭ vajny zaležyć i los Biełarusi. Kali Ukraina budzie mocnaja, a Rasija słabaja — heta adkryje šlach i dla vyzvaleńnia Biełarusi. Bo siońnia našaja kraina ŭ zakładnikach dvuch dyktataraŭ, jaje pieratvarajuć u rasiejski vajennuju bazu, i zboračny cech dla rasijskaj armii. Raźmiaščajuć jadziernuju zbroju i «Arešnik». Heta ŭsio robicca suprać voli biełarusaŭ. Ale naš narod, ja ŭpeŭnienaja, jašče skaža svajo słova.

My, biełarusy, na baku Ukrainy, a nie ahresara. My — jak i Ukraina — častka Jeŭropy, a nie «ruskaha miru». I razam — my zmožam dabicca svabody i miru dla našych narodaŭ. Razam — my zmožam dabicca spraviadlivaści i pryciahnuć vinavatych da adkaznaści. 

Dziakuj ukrainskamu narodu. Dziakuj biełaruskim vajaram, vałancioram i ŭsim, chto padtrymlivaje Ukrainu ŭ hety składany čas. Dziakuj za salidarnaść, za mužnaść. Razam my ŭsio adolejem. Słava Ukrainie! Žyvie Biełaruś!», — havorycca ŭ zvarocie.

• 34
• 2
• 1
• 1
• 0
• 0
• 0
• 4