«Žyćcio zanadta karotkaje». Viera Palakova-Makiej raskazała, što jaje raduje ŭ žyćci paśla śmierci muža
«Paśla padziej, jakija trahična adbylisia ŭ maim žyćci, ja zrazumieła: treba zakryvać hieštalty».
Aktrysa i dyrektarka Teatra junaha hledača Viera Palakova-Makiej raspaviała, jak trahičnyja padziei ŭ asabistym žyćci źmianili jaje staŭleńnie da hrošaj i ludziej. Paśla raptoŭnaj śmierci muža — ministra zamiežnych spraŭ Biełarusi Uładzimira Makieja — jana pryjšła da vysnovy, što zamiest źbirańnia na «čarhovaje futra» varta inviestavać u emocyi.
«Paśla peŭnych padziej, jakija trahična adbylisia ŭ maim žyćci, ja zrazumieła, što žyćcio nastolki karotkaje, što treba zakryvać hieštalty. Možna siadzieć, źbirać hrošy… Ale kolki čałavieku treba? Ščaślivy toj, kamu chapaje. Maja mama mnie zaŭsiody tak kazała», — havoryć jana.
Viera Palakova adznačyła, što zabiaśpiečana žyllom dziakujučy baćkam i mužu, tamu nie bačyć sensu ŭ nakapleńni dziela čarhovych rečaŭ.
«I nasamreč, u mianie ŭsio jość. Baćki pakłapacilisia, kab u mianie było žytło. Dziakuj mužu, jon taksama pakłapaciŭsia, kab i ŭ mianie, i ŭ dziaciej… Kab my žyli narmalna, u kvatery. U nas jość lecišča, jość mašyna. Nu jak by voś što jašče? Nu na čarhovaje futra nazapasić, kupić?» — kaža jana.
Aktrysa pryznajecca, što šopinh i pakupki zaŭsiody dapamahajuć joj padniać nastroj.
— Voś u hetym płanie Stambuł — heta jak raj dla šapaholika. Nie, nasamreč, šopinh vielmi raduje, praŭda. Časam byvajuć takija momanty, što mnie kiepska. U mianie jość siabroŭka, u jaje svoj šou-rum. Ja joj telefanuju, kažu: «Nu tak kiepska, ja zaraz pryjedu i siabie paraduju». Voś heta ŭźnimaje nastroj luboj žančynie, kali raptam jana niejki pryhožy sabie ŭbor kupiła, navat prosta koftačku, chustačku, — adznačyła Viera Palakova.
Jana kaža, što raniej jana nie lubiła być adna, ale ciapier situacyja źmianiłasia.
«Raniej ja nie ciarpieła adzinoty, a ciapier ja nie ciarplu ŭžo ludziej. I voś mnie treba źjechać kudyści daloka, u niejkaje vielmi novaje miesca».
Kamientary