«Жыццё занадта кароткае». Вера Палякова-Макей расказала, што яе радуе ў жыцці пасля смерці мужа
«Пасля падзей, якія трагічна адбыліся ў маім жыцці, я зразумела: трэба закрываць гештальты».
Актрыса і дырэктарка Тэатра юнага гледача Вера Палякова-Макей распавяла, як трагічныя падзеі ў асабістым жыцці змянілі яе стаўленне да грошай і людзей. Пасля раптоўнай смерці мужа — міністра замежных спраў Беларусі Уладзіміра Макея — яна прыйшла да высновы, што замест збірання на «чарговае футра» варта інвеставаць у эмоцыі.
«Пасля пэўных падзей, якія трагічна адбыліся ў маім жыцці, я зразумела, што жыццё настолькі кароткае, што трэба закрываць гештальты. Можна сядзець, збіраць грошы… Але колькі чалавеку трэба? Шчаслівы той, каму хапае. Мая мама мне заўсёды так казала», — гаворыць яна.
Вера Палякова адзначыла, што забяспечана жыллём дзякуючы бацькам і мужу, таму не бачыць сэнсу ў накапленні дзеля чарговых рэчаў.
«І насамрэч, у мяне ўсё ёсць. Бацькі паклапаціліся, каб у мяне было жытло. Дзякуй мужу, ён таксама паклапаціўся, каб і ў мяне, і ў дзяцей… Каб мы жылі нармальна, у кватэры. У нас ёсць лецішча, ёсць машына. Ну як бы вось што яшчэ? Ну на чарговае футра назапасіць, купіць?» — кажа яна.
Актрыса прызнаецца, што шопінг і пакупкі заўсёды дапамагаюць ёй падняць настрой.
— Вось у гэтым плане Стамбул — гэта як рай для шапаголіка. Не, насамрэч, шопінг вельмі радуе, праўда. Часам бываюць такія моманты, што мне кепска. У мяне ёсць сяброўка, у яе свой шоу-рум. Я ёй тэлефаную, кажу: «Ну так кепска, я зараз прыеду і сябе парадую». Вось гэта ўзнімае настрой любой жанчыне, калі раптам яна нейкі прыгожы сабе ўбор купіла, нават проста кофтачку, хустачку, — адзначыла Вера Палякова.
Яна кажа, што раней яна не любіла быць адна, але цяпер сітуацыя змянілася.
«Раней я не цярпела адзіноты, а цяпер я не цярплю ўжо людзей. І вось мне трэба з'ехаць кудысьці далёка, у нейкае вельмі новае месца».
Каментары