Ale pryčyna nibyta nie ŭ pratestach.
Biełaviežskaja pušča patłumačyła, čamu pieraniesła technarejv, praviadzieńnie jakoha vyklikała šmat šumu i rozhałasu ŭ sacsietkach.
Pa słovach pradstaŭnika nacparka, jany vyrašyli pašyryć mierapryjemstva da «maštabnaha prajekta elektronnaj muzyki». I tamu fest pieraniasuć z majontka Dzieda Maroza da hałoŭnych varot parka.
«Pavažanyja amatary elektronnaj muzyki, natchnionyja vašaj reakcyjaj i vialikaj cikavaściu, my z radaściu abviaščajem pra zapusk maštabnaha prajekta elektronnaj muzyki. U suviazi z hetym mierapryjemstva, zapłanavanaje na 18 krasavika, pieranosicca na 28 žniŭnia. Miesca sustrečy i praviadzieńnia mierapryjemstva — hałoŭnyja varoty Nacyjanalnaha parka. Što vas čakaje? Heta budzie nie prosta viečaryna, a niezabyŭnaja noč, napoŭnienaja mnostvam siurpryzaŭ, a taksama vystupami topavych vykanaŭcaŭ elektronnaj muzyki. Usie raniej nabytyja bilety zastajucca sapraŭdnymi. U suviazi z pašyreńniem prahramy i ŭzroŭniu padziei košt novych biletaŭ budzie skarektavany», — zajavili ŭ Nacparku.
Raniej technarejv byŭ anansavany na hetu subotu, 18 krasavika.
Mierapryjemstva anansavałasia nastupnym čynam:
«18 krasavika Biełaviežskaja pušča pieratvorycca ŭ epicentr elektronnaj muzyki. My zaprašajem vas na ŭnikalny technarejv u samym sercy lehiendarnaha lesu — u majontku Dzieda Maroza! Ujavicie: viekavyja drevy, načnaja iluminacyja kazačnaj siadziby i mahutnyja bity, što pranizvajuć cišyniu nočy. Heta nie prosta viečarynka, heta pahružeńnie ŭ inšuju realnaść».
U sacsietkach na technarejv adreahavali nieadnaznačna. Adnyja pieražyvali adnosna taho, jak takoje šumnaje mierapryjemstva adabjecca na žyviołach puščy:
«Zaraz viasna, hniezdavańnie ptušak, hon mnohich žyvioł… Jakija rejvy z mahutnym hukam?»
«Ptuški buduć u zachapleńni, astatnija źviarki taksama ŭ ekstazie».
«U zapaviedniku hrukat techna ŭ pieryjad hniezdavańnia».
«Lublu rejvy, lublu techna, lublu open-ejry, ale ryli… U Biełaviežskaj puščy — heta ŭžo tu mač».
Dastatkova zirnuć na kartu: majontak litaralna patanaje ŭ lesie. Navokał — ni zabudovy, ni «bufiernaj zony». Da najbližejšaj nievialikaj vioski — prykładna dva kiłamietry.
Byli i tyja, chto ličyć, što viečarynka nie pavinna naškodzić žyviołam, jakija nasialajuć miescy pobač z łakacyjaj jaje praviadzieńnia:
«Majontak Dzieda Maroza ŭžo hadoŭ z 20 napoŭnieny ludźmi. Tam zaŭsiody šumna, asabliva ŭ navahodnija śviaty. Jon nie ŭ lasnym huščary znachodzicca».
«Heta, napeŭna, nie budzie prachodzić u pryrodaachoŭnaj zonie. A tam, dzie dali dazvoł, napeŭna, na pastajannaj asnovie niešta dy prachodzić (ułasna, heta paznačana). A jakoje-niebudź śviata kštałtu viasiella moža akazacca našmat šumniejšym (z-za fiejervierkaŭ, naprykład)».
«Uzrovień huku na technarejvach zvyčajna składaje ad 100 da 120 decybiełaŭ. Streł z ružža ŭ siarednim stvaraje huk hučnaściu ad 140 da 170 dB. Uzrovień šumu ad udaru małanki (hrom) nadzvyčaj vysoki: u niepasrednaj blizkaści jon składaje kala 120—140 dB, što dasiahaje bolevaha paroha čałavieka. Pry asabliva blizkich udarach abo śpiecyjalnych umovach uzrovień hukavoha cisku moža karotkačasova pieravyšać 165—200. Pytańnie: ad čaho bolš imavierna spynicca serca biednaj žyvioły?»
Ciapier čytajuć
«Na takuju ch**niu paviałasia». Rasijanka pryjechała ź Sibiry ŭ Biełaruś i ciapier z maciukami raskazvaje, jak tut składana žyć29
Kamientary