U biełaruski dva hady byli žudasnyja prystupy bolu ŭ žyvacie. Pryčyna akazałasia davoli redkaja

Historyjaj svaich biedstvaŭ Julija padzialiłasia ŭ sacsietkach. Jana raspaviała, što apošnija dva hady pieryjadyčna pakutavała ad žudasnych prystupaŭ bolu ŭ žyvacie.

Praz heta dva razy žančyna traplała ŭ balnicu ŭ Biełarusi i dva razy ŭ Polščy. Jašče niekalki prystupaŭ pieraniesła samastojna.

«Heta było piekła, dzie ŭ ciabie tempieratura i vanity, ale samaje strašnaje — bol, jaki moža doŭžycca sutki. I ty ŭsio pamiraješ, pamiraješ, dy nijak nie pamreš. A potym chop — i ŭsio prachodzić. I tak 3‑4 miesiacy ŭ ciabie ničoha nie balić. Žyćcio cudoŭnaje, ale ty razumieješ: heta znoŭ adnojčy paŭtorycca. Bo jano paŭtarajecca. Samo pa sabie. Biez tryhieraŭ i pryčyn». 

Kaniečnie, Julija sprabavała vyśvietlić, što ź joj adbyvajecca: rabiła MRT, KT, UHD, FHDS, enterahrafiju, hienietyčnyja analizy… Navat da psichijatra źviartałasia, bo dumała, što zvarjacieła.

Jašče ŭ Biełarusi adna z doktarak u pryvatnym miedcentry vykazała zdahadku, što heta moža być recydujučy apiendycyt.

Ale Julii heta padałosia niejmaviernym: «Ja tady navat da hałavy nie ŭziała, bo my ŭsie zvykli dumać, što jon moža zdarycca tolki adzin raz — i tam dva varyjanty raźvićcia padziej. Chalera, apiendycyt! I tak byvaje: jon moža zapalacca i prachodzić, ale da peŭnaha času. Mnie prosta pašancavała, što kali mnie stanaviłasia lahčej, to heta nie praz toje, što jon łopnuŭ».

Biełaruska paraŭnała svaje špitalizacyi na radzimie i ŭ emihracyi. Kaža, u Biełarusi chutkaja da jaje pryjazdžała biez prablem i zabirała ŭ balnicu tak ža lohka. U Varšavie chutkaja pryjechała dvojčy, adzin raz admoviłasia, tamu pryjšłosia samastojna jechać u balnicu chutkaj dapamohi — tam vypisali niejkija leki ad sindrom razdražnionaha kišečnika i adpravili damoŭ. 

Apošni raz chutkaja pryjechała, i miedyk spytaŭ, čamu Julija samastojna nie pajechała ŭ balnicu chutkaj dapamohi. U toj raz Julija acaniła svoj bol na 9 bałaŭ z 10, ale pačuła: «Pani nie vyhladaje navat na 7». Biełaruska kaža, što ŭžo navat siłaŭ kryčać ad pakut nie było. 

U vyniku jaje ŭsio ž advieźli ŭ špital, i tam piersanał byŭ sapraŭdy kłapatlivy.

Pavialičyć

«Ni na chvilinačku ja nie pačuła siabie pakinutaj, da mianie časta padychodzili i pytalisia, ci ŭsio dobra. Biaruć kroŭ — kažuć dziakuj (mnie!), robiać ahlad — znoŭ dziakuj (mnie!)». 

Julija adznačaje, što joj było vielmi kamfortna ŭ špitali. Nivodnaha razu jana nie pačuła pavyšanaha tonu, ni svarak, ni bačyła kisłych tvaraŭ. Pryznajecca, što doŭha dumała pra biełaruskuju miedycynu i daktaroŭ, pra ŭmovy, u jakich jany pracujuć. Kaža, vielmi b chaciełasia, kab i na radzimie tak było, kali ŭsie rabotniki majuć hodnuju zarpłatu i dobryja ŭmovy.

«U Biełarusi ŭ balnicy mnie traplalisia dobryja daktary, vielmi dalikatnyja hiniekałahini. Ja im udziačnaja, što niahledziačy na ŭsio, jany zachoŭvali čałaviečnaść i empatyju. A voś astatni miedpiersanał duža rozny, ja bačyła, jak miedsiostry kryčali na starych za ich stohny. Jak adna prosta razryvałasia praz toje, što jaje paprasili fortku začynić u pałacie».

Pavialičyć

Julija pryznajecca, što kali ŭ jaje spytali, ci pahodzicca jana na apieracyju i vydaleńnie apiendycytu, to paśmichnułasia — bo vielmi chacieła, kab pakuty skončylisia.

Paśla narkozu jaje budzili frazaj: «Pani Julja, jak pa-biełarusku budzie «dzień dobry»?». Adznačaje, što było vielmi miła: «Mnie daviałosia ŭ hetym stanie razmaŭlać pa-polsku, kab nie zasnuć, z doktaram Janžekam, i ja navat atrymała kamplimient, što ŭ mianie dobraja artykulacyja».

Ciapier Julija čakaje vyniki histałohii, ale spadziajecca, što historyja dvuchhadovych pakut narešcie skončyłasia. 

• 36
• 2
• 1
• 2
• 3
• 4
• 0
• 4