Аўтар, Зміцер Кустоўскі, дасць аўтографы.
4 снежня адбудзецца прэзентацыя кнігі Змітра Кустоўскага «Прытулак»
4 снежня аўтар рамана Зміцер Кустоўскі падчас прэзентацыі сваёй дэбютнай кнігі «Прытулак» адкажа на пытанні чытачоў і падпіша жадаючым свае кнігі.
Акрамя Змітра на прэзентацыі выступяць Павел Дарохін, аўтар вокладкі кнігі, пісьменнік Кірыл Стаселька і Фёдар Жывалеўскі, саліст гурту «Голая Манашка», які праспявае некалькі песняў.
Імпрэза пройдзе ў 19:00 у Арт Сядзібе (Машэрава, 18).
Напярэдадні прэзентацыі выдавецтва «Галіяфы» задала Змітру некалькі пытанняў пра ягоны твор.
Зміцер, распавядзіце нашым чытачам пра што ваша кніга?
Пра маладога хлопца-рамантыка Алега, які кідае ўсё і з'язджае ў пошуках лепшага за мяжу. Героя чакае цяжкая дарога, якую трэба прайсці, каб зразумець самога сябе.
У пэўным сэнсе «Прытулак» — гэта падарожжа ў Еўропу, з прыгодамі і сапраўдным адрэналінам. Таксама гэта гісторыя кахання, няшчаснага кахання, якое часта і прымушае героя рабіць неабдуманыя крокі.
Галоўныя падзеі кнігі разгортваюцца ў 2011-2012 гадах.
Ці можна лічыць ваш раман аўтабіяграфічным? Вы ж таксама, як і ваш герой, пераехалі ў Варшаву ў 2011 годзе.
У нейкай меры раман аўтабіяграфічны, але не цалкам.
Пры стварэнні амаль кожнага з герояў я ўяўляў канкрэтную асобу. Некаторыя вобразы людзей, сцэн, месцаў — цалкам рэальныя і проста перанесеныя на паперу. Але ёсць і тыя вобразы, якія прыйшлося дапрацаваць, дашліфаваць, каб паказаць адметныя рысы канкрэтных людзей, каб у чытача не было сумневаў адносна характару персанажаў.
Тое ж тычыцца і галоўнага героя, на стварэнне вобразу якога мяне натхніў канкрэтны чалавек, авантурны і безадказны, але адначасова з тым цікаўны, жывы ды неабыякавы.
Ну і ў той жа час галоўны герой — гэта я сам са сваімі пошукамі і ваганнямі ў той перыяд, калі ствараўся раман (2011-2012).
«Прытулак» — ваша дэбютная кніга. Ці ёсць жаданне працягваць пісаць далей?
Што тычыцца далейшых творчых планаў, то працы над новым творам я яшчэ не пачынаў, але ў маёй галаве ўжо пачаў спець новы сюжэт. І я бы хацеў працягнуць пісаць.
А зараз мне цікава назіраць, ці зажыве мая дэбютная кніга сваім жыццём. Ці закране чытача? Ці стане яна пачаткам нейкага абмеркавання?
Цяпер чытаюць
«Жэня пагадзіўся на будоўлю, а не ваяваць. І толькі калі выйдзе з запою!»: як прадалі ў расійскую армію жыхара Лёзна. Ахвяра не адна6
Каментары