Hiendarnaja aktyvistka Kołb: Vazočnik Aŭdzievič lez mnie rukami pad sukienku
9 studzienia ŭ minskim klubie «Bruhie» adbyłasia cyrymonija ŭznaharodžańnia pieramožcaŭ premii «Čempijony hramadzianskaj supolnaści-2019». Hetaja premija ŭručajecca štohod aktyvistam, jakija najbolš siabie prajavili za aznačany pieryjad. Ale na hety raz uručeńnie premii adznačyłasia seks-skandałam.
Hiendarnaja aktyvistka, zasnavalnica moładzievaj žanočaj inicyjatyvy «Bolš cieła» Maryja Kołb na svajoj staroncy ŭ fejsbuku abvinavaciła aktyvista-vazočnika Alaksandra Aŭdzieviča ŭ damahalnictvach.
Admietna, što Aŭdzievič u toj viečar staŭ adnym ź pieramožcaŭ. U naminacyi «Rehijanalnaja padzieja» premiju atrymaŭ prajekt Aŭdzieviča «Inkluziŭny barysta». Meta hetaha prajekta — dapamahčy invalidam-vazočnikam z pracaŭładkavańniem.
Paśla aficyjnaj častki niekatoryja ŭdzielniki imprezy nakiravalisia adznačać padzieju na kvateru da Alaksandra Aŭdzieviča.
«Učora na viečarynie, dzie sabralisia daśviedčanyja NDAšniki, mianie abłapaŭ Saša Aŭdzievič, dosyć viadomy aktyvist. U peŭny momant jon staŭ nastojliva čapać maje nohi, častku vyšej za kalena, leźci rukami pad maju sukienku, choć ja i prybirała jahonyja ruki, i kazała, kab jon hetaha nie rabiŭ.
Paśla jon raptoŭna spyniŭsia i staŭ vyhaniać z kvatery: «Ja dumaju, tabie treba syści. Voś tam dźviery, napierad! Sychodź prosta zaraz», — toje, što ja čuła ŭ svoj adras», — napisała Maryja Kołb.
«Pakul ja šukała svajo palito, jon ukazvaŭ mnie na dźviery słovami i rukami, što bačyli niekalki inšych prysutnych. I voś u mianie pytańnie: čamu ja maju pakutavać, pieražyvać uvieś hety treš? Tolki z-za taho, što ŭ mianie jość nohi, a ŭ jaho niama tarmazoŭ?
Niavažna, u jakoj śfiery — dziaržaŭnaj abo niekamiercyjnaj — takoje adbyvajecca, ale heta nie norma. Čałaviek nie maje prava sabie dazvalać uryvacca ŭ čyjuści asabistuju prastoru. Ja ni da čaho nie zaklikaju i ničoha nie patrabuju. Chaču tolki nadać takim vypadkam hołasu. A ŭžo vašaja sprava, z kim padtrymoŭvać kantakty i partniorskija suviazi, a na čyje kaštoŭnaści možna zapluščyć vočy — «čałaviek ža charošy i ekśpiert ničyvo», — adznačyła Kołb.
«NN» źviarnułasia pa kamientar da samoha Alaksandra Aŭdzieviča. Jon pryznaŭ, što kanflikt sapraŭdy byŭ, ale abvinavačańni ŭ damahalnictvach nazvaŭ «tryźnieńniem».
«Incydent byŭ, tak. Ja paprasiŭ syści: i što tut takoha? Kvatera ž maja. Prosta paprasiŭ i ŭsio.
Što było b, kali ja kožny raz sprabavaŭ napisać post pra niešta takoje. Cipa na mianie nie tak pahladzieła pradavačka, a achoŭnik nie prytrymaŭ dźviery…
Karaciej, ja prašu prabačeńnia. Pavioŭ siabie, chutčej za ŭsio, jak mudak.
Na radaściach ad premii my dobra tak vypili. Moža, štości i skazali adno adnomu.
Ja, ščyra, upieršyniu bačyŭ čałavieka, moža, jon padaŭsia mnie padazronym, siadzieŭ adzin u pakoi, a nie z usimi. Ja realna nie pamiataju. Ale prašu prabačeńnia, što zrabiŭ heta tak hruba.
Haŭno vyłazić vonki. Bolš nijakich «levych» ludziej dadomu nie zaprašaju. Viečaryna, zdajecca, atrymałasia. Spadziajusia, ja nie nahavaryŭ bolš hłupstvaŭ? Usich lublu i abdymaju», — skazaŭ nam Aŭdzievič.
Ciapier čytajuć
«Muž syšoŭ ź Sipłym i Małym». Imavierna, pad Kramatorskam ukraincy adnym macham ubajdosili troch biełaruskich najomnikaŭ19
Kamientary