«Materyjalisty» — ramantyčnaja kamiedyja, jakaja choča razmaŭlać pra składanyja rečy
U červieni vyjšła doŭhačakanaja stužka «Materyjalisty» ź Piedra Paskalem, Dakotaj Džonsan i Krysam Evansam u hałoŭnych rolach. U biełaruskich kinateatrach filma zaraz niama, ale chutka jon budzie dasiažny anłajn. Ci varta hladzieć?
Dziejańnie filmu adbyvajecca ŭ sučasnym Ńju-Jorku, ale Džuli (hierainia Dakoty Džonsan) pracuje nie na samaj sučasnaj pracy — svaćciaj u šlubnym ahienctvie. Štodzień jana razmaŭlaje ź ludźmi, što adčajna chočuć znajści svajo kachańnie pa kankretnych paramietrach: rost, vaha, koler skury, zarobak i navat siabroŭstva ŭ kankretnaj partyi.
Džuli ŭpeŭniena: šlub — heta finansavaja ździełka, i hałoŭnaje ŭ jaje budučym mužy — vialiki dastatak.
Pry hetym hierainia chistajecca ad bahataha i pryhožaha Hary, jakoha hraje Piedra Paskal, da biednaha akciora i svajho eks-bojfrenda Krysa Evansa ŭ roli Džona. Adzin siužetny pavarot źmianiaje pohlady na žyćcio paśpiachovaj svaćci i, što vyhladaje sumnieŭna, jaje hłybinnyja kaštoŭnaści.
Ci moža adna situacyja kardynalna pieraviarnuć pierakanańni čałavieka i, bolš za toje, pazbavić jaho ad dziciačych traŭm? Režysiorka i scenarystka Sielin Son upeŭniena, što tak.
Jaje papiaredniaja praca — «Minułyja žyćci» (Past Lives) — u 2024 hodzie ŭziała Oskara za lepšy film i lepšy scenaryj i, na pieršy pohlad, moža navat nahadvać «Materyjalistaŭ» svaimi ščyrymi dyjałohami pra pačućci.
Ale «Minułyja žyćci» — heta emihranckaja historyja, raskazanaja vielmi čulliva i aściarožna. U novaj stužcy Son raspracoŭvaje papularny i šyroka viadomy trop pra luboŭny trochkutnik, robiačy heta prosta ŭ łob.
Pry hetym siužet traplaje ŭ patryjarchalnuju pastku, dzie žančynu abvinavačvajuć u hvałcie, zroblenym mužčynam. Darečy, u rasijskamoŭnym pierakładzie film vyjšaŭ z asablivym nalotam seksizmu: zamiest anhłamoŭnych «Materyjalistaŭ» (Materialists) tut zastałasia adna «Materyjalistka».
Film sprabuje razvažać ab usim — abjektyvacyi, upłyvu siamji na farmiravańnie asoby, biednaści, charasmencie i inšych biezumoŭna važnych rečach, ale ni pra što nie kaža hłyboka. Atrymlivajecca viniehret z pavierchnievych sensaŭ i chutkich mierkavańniaŭ. Ź inšaha boku, čaho inšaha my čakali ad žanru ramantyčnaj kamiedyi?
Kamanda, što pracavała nad filmam, sabrała vybitny akciorski skład, źniała pryhožuju i pryvabnuju pa svaim styli karcinu, zamachnułasia da pieraasensavańnia ramkomaŭ, ale nie zmahła apraŭdać intryhu.
Ciapier čytajuć
«Nas u hrupie było 240. U pałonie — siamiora. Astatnija dvuchsotyja». Andrej ź Viciebska, toj samy čałaviek-adkryvačka staŭ adnym ź siami ščaśliŭcaŭ4
Kamientary