Dolina śpiavaje «Za hrošy — tak», a Šuryk prapanuje dubajski šakaład: što za treš hladzieli ŭ Novy hod biełarusy z rasijanami
U navahodnija śviaty chočacca pahladzieć niešta lohkaje, dobraje i śvietłaje, što b nie pieraškadžała pryjemna pravodzić čas ź blizkimi. Rasijskaje TV padkinuła biełarusam dla hetych metaŭ abnoŭlenyja «Nievierahodnyja pryhody Šuryka».
Hetaja stužka vyjšła na rasijskim kanale TNT u navahodniuju noč. Tyja biełarusy, chto nie pahladzieŭ film na TNT, vyhladaje, šukali jaho na pirackich sajtach — na tuju cikaŭnaść pakazvajuć danyja pošukavych sistem.
«Nievierahodnyja pryhody» — pradstaŭnik taho redkaha typu kino, kali čym horš, tym lepš. Film hladzicca jak fajny ekzemplar treš-kino, jakoje abiraje być niedarečnym i nie zvažaje ŭvahu na toje, jak vy heta ŭsprymiecie. Voś tolki pytańnie ŭ tym, ci rabili aŭtary «Pryhodaŭ» taki vybar śviadoma?
Film našpihavany adsyłkami da savieckich i zachodnich stužak, i treba pryznać, što źvieści stolki adsyłak u adzin scenar naŭrad ci było prostaj zadačaj, a, mahčyma, i nie zusim patrebnaj. Pieršaja z hetych adsyłak — aluzija na «Forasta Hampa» i znakamityja kadry adtul. Tolki ŭspomnicie: Tom Chenks u roli Forasta siadzić na łavie i raskazvaje minakam pra svoj los i pra toje, što žyćcio — nibyta skrynka z šakaładnymi cukierkami, bo nikoli nie viedaješ, jakoje načyńnie ciabie čakaje.
U hetym vypadku na łavie siadzić Šuryk i da jaho, nibyta da Chenksa, padsadžvajucca minaki, siarod pieršych — Volha Buzava. Spačatku joj niama spravy da komika Batrutdynava, jaki chavajecca pad biełym parykom a-la Šuryk. Ale kali jon kaža, što cukierki ŭ jaho skryncy — dubajski šakaład, usio źmianiajecca.
Na miesca Buzavaj prychodziać inšyja minaki, a Šuryk usio raskazvaje. Kaža pra toje, jak paznajomiŭsia z kachańniem svajho žyćcia — Ninaj, jak zhubiŭ jaje i šukaŭ, pieraskokvajučy z adnaho savieckaha filma ŭ inšy: buduć tam vidavočnyja adsyłki da «Słužbovaha ramana», «Kaŭkazskaj pałonnaj», «Kachańnia i hałuboŭ» i šmatlikich inšych stužak.
Ale i na «Foreście Hampie» nie spynilisia, bo ŭ «Pryhodach» jość detali ź inšych zachodnich filmaŭ. Možacie paznać, naprykład, «Substancyju», «Adzinaccać siabroŭ Oŭšena», «Ucioki z Šaŭšenka» i «Chrosnaha baćku».
Kali vy dumajecie, što heta zanadta šmat — vy majecie racyju. Addamo naležnaje adukavanaści scenarystaŭ, adnak vyhladaje taja miašanka zanadta płoskaj i niepatrebnaj, a niedzie i zdajecca ledź nie naśmieškaj z kłasiki.
Chacia, treba pryznać, film zbolšaha atrymaŭsia dynamičny. Voś tolki kab źviazać u siužet paloty ŭ kosmas ź Biełkaj i Strełkaj, markietpłejsy, savieckuju turmu i bahata inšaha, patrebny mocny scenar, a jaho tut niama. Navat nie imkniciesia razabracca, što adbyvajecca na ekranie praź pieršyja paŭhadziny.
Ale ž i heta nie ŭsio, bo scenarysty dadali ŭ kino muzykalnyja numary — jakaja ž biez hetaha navahodniaja kamiedyja? Jość siarod ich, pryznajem, niebłahija, ale sama pa sabie kambinacyja znakamitaha «Sigma Boy» i «Za hrošy tak» u scenary vakołsavieckaj kamiedyi — heta vielmi, vielmi pachabna.
Pieśniu «Za hrošy tak», darečy, vykonvaje Łarysa Dolina, jakaja hraje skvapnuju buchhałtarku ŭ banku tavaryša Saachava. Paśla niadaŭniaha skandała z kvateraj, u jaki trapiła Dolina, vybar treka dla jaje hraje novymi farbami, dy jašče z ulikam dysklejmiera «Źniata pad uździejańniem machlaroŭ».
Biada ŭ tym, što i ŭ žanry treš-kino «Pryhody» nie daciahnuli da maksimumu, chacia kanonam žanra jany i adpaviadajuć. Ich stvaralniki pasprabavali vybrać bolš biaśpiečny šlach i miescami dasłoŭna cytujuć savieckija kamiedyi zamiest taho, kab rabić na ich miescy svaje ekśpierymienty, niachaj i ŭ treš-farmacie.
Redkija paśpiachovyja žarty (a jany jość) nie vyciahvajuć «Pryhody» na bolš vysoki ŭzrovień. Tak i zastajucca jany čarhovaj stužkaj ź biaskoncaha śpisu filmaŭ, što tak i nie zrazumieli, čym jany žadajuć być. I akazalisia ničym.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Kamientary