Viadoŭca ranišniaha šou «Obyčnoje utro» Kanstancin Kavieryn u novym vypusku TOKu raskazaŭ, jak za apošnija hady źmianiłasia jaho staŭleńnie da nacyjanalnaj tojesnaści.
Padčas razmovy Nastaśsia Roŭda pacikaviłasia ŭ Kanstancina Kavieryna, kaho jon ličyć hierojem ci hierainiaj Biełarusi. Kavieryn biez vahańniaŭ nazvaŭ Zianona Paźniaka.
«Zianon Paźniak, jaki raskapaŭ Kurapaty. Nu, nie jon adzin [raskapaŭ], viadoma, ale ŭsio ž taki dla mianie heta vielmi mahutny krok u spravie razumieńnia siabie jak biełarusa. U spravie hetaj samaidentyčnaści. I heta śmieły krok, advažny. Nu voś, dla mianie Zianon Paźniak — jon hieroj biezumoŭna», —
adznačyŭ Kanstancin, zaŭvažyŭšy pry hetym, što daloka nie z usimi vykazvańniami palityka zhodny:
«Mnie padajecca, što časami jon havoryć niejkija takija rečy, ź jakimi ja całkam nie pahadžajusia».
Ale hetyja roznahałośsi, pavodle Kavieryna, nie pieravažvajuć taho, što Paźniak zrabiŭ dla Biełarusi.
«Voś za hety jahony ŭčynak, za hety krok napierad da Biełarusi ja jaho vielmi lublu i pavažaju. Majo staŭleńnie ciapier da rasiejcaŭ i maja pierakananaść u tym, što rasiejcy metanakiravana źniščali nas jak biełarusaŭ, jak nacyju, — upłyŭ Zianona Stanisłavaviča niejmavierna vialiki na toje, što zaraz ja maju takuju pazicyju. I ja dziakuju jamu za heta. Tamu što heta ŭsio paćvierdžana faktami.
Ja vielmi lublu jaho. I niahledziačy na niekatoryja jaho zajavy (…) i na niezrazumiełuju dla mianie relihijnaść, ja pakłaniajusia jamu», — zapeŭniŭ Kavieryn.
«Chočaš nie chočaš, ale abstaviny vymušajuć ciabie bolš adčuvać siabie biełarusam»
Roŭda nahadała, što kala piaci hadoŭ tamu ŭ intervju Mikitu Miełkazioravu Kavieryn kazaŭ, što nie nadta adčuvaje svaju nacyjanalnuju identyčnaść i ŭsprymaje siabie chutčej jak čałavieka śvietu. Ciapier ža, jak vynikaje ź ich razmovy, jaho staŭleńnie da hetaha mocna źmianiłasia.
«Jak ty pryjšoŭ da dumki, što treba być biełarusam? Niemahčyma nie być biełarusam u ciapierašnim śviecie?» — pacikaviłasia Nasta.
«A čamu ty vyrašyła, što ja pryjšoŭ da dumki, što treba być biełarusam?» — nie pahadziŭsia Kavieryn.
«Mnie zdajecca, što ty prykładna pra toje i kazaŭ. Što ty siabie adčuvaješ bolš biełarusam, čym raniej», — udakładniła Nasta.
«Nu, heta ž nie aznačaje, što treba być biełarusam. Ja adčuvaju siabie bolš biełarusam, čym raniej, ale heta nie aznačaje, što treba być biełarusam, —
vykazaŭ svaju pazicyju Kanstancin i patłumačyŭ:
— Kab ja nie zajmaŭsia hetaj svajoj spravaj — nie viedaju, žurnalisckaj tam, šoŭmienskaj, jak zaŭhodna nazavicie — i kab ja byŭ cichieńkim ajcišnikam, ja, napeŭna, skazaŭ by toje samaje, što skazaŭ Mikitu. Što mnie da sraki ŭsie hetyja vašyja nacyjanalnyja… Mnie heta niecikava».
U takim vypadku, pavodle Kanstancina, jamu było b važniej mieć mahčymaść svabodna vybirać, dzie žyć i na jakoj movie razmaŭlać.
«Ja chaču žyć i pracavać na astravach Kaba-Vierde, a jašče lepš na Kiurasaa. Razmaŭlać pa-anhlijsku, pa-ispansku, pa-polsku, pa-biełarusku, pa-rusku — jak mnie budzie zručna razmaŭlać. I hary jano haram vašy hetyja miežy».
Adnak abstaviny, u jakich Kavieryn apynuŭsia ciapier, pavodle jaho, prymusili inakš pahladzieć na ŭłasnuju nacyjanalnuju prynaležnaść.
«U tym kantekście, u jakim ja isnuju, liču, što, na žal… chočaš nie chočaš, ale abstaviny vymušajuć ciabie bolš adčuvać siabie biełarusam. (…) Ja biełarus krychu bolš, čym byŭ u 2020 hodzie. Napeŭna, tak. Ale ci heta važna? Ci heta istotna?»
«Ja byŭ by nie suprać, kab mianie pahłynuła impieryja»
Roŭda zaŭvažyła, što siońnia nacyjanalnaja identyčnaść adyhryvaje značnuju rolu ŭ krainach rehijona. Jana pryviała ŭ prykład rost nacyjanalistyčnych nastrojaŭ u Polščy, Litvie. I Ukrainu, jakaja abjadnałasia, kab supraćstajać Rasii.
Kavieryn u adkaz pryznaŭsia, što jamu bližejšaja amierykanskaja madel, u jakoj nacyjanalnaja identyčnaść nie abaviazkova źviazanaja z pachodžańniem čałavieka.
«Mnie vielmi padabajecca amierykanskaja madel. Tam ža niama… Chto taki amierykaniec? (…) I voś ja chaču tak. Ja chaču być amierykancam-panajechaŭšym».
Adnak u vypadku Biełarusi i inšych krain rehijona jon pryznaje nieabchodnaść nacyjanalnaha samavyznačeńnia.
«Kali ty zaraz nie ŭśviadomiš, što ty biełarus, jak ukrainiec nie ŭśviadomić, što jon ukrainiec, ci litoviec, ci palak — što jon palak ci litoviec, to, viadoma, ciabie pahłynie impieryja».
Samo saboju takoje «pahłynańnie», praciahnuŭ Kavieryn, jaho b nie pałochała, kali b havorka išła, naprykład, pra Brytanskuju impieryju.
«Ja byŭ by nie suprać, kab mianie pahłynuła impieryja… Brytanskaja, naprykład. Ja b radasna razmaŭlaŭ pa-anhlijsku, kab hetaja impieryja pryniesła da mianie dziejučuju kanstytucyju, zakony, maje pravy — hruntoŭnyja takija, i nichto ich nie parušyć».
U takoj ujaŭnaj dziaržavie Kavieryn chacieŭ by mieć abaronu ad biezzakońnia, mahčymaść svabodna žyć, pracavać i zarablać, kab u jaho «ničoha nie adbirali i nie patrabavali ŭzamien».
«Ale tolki voś treba vam hetu papierku ŭziać: «Vy paddany karalevy». Vo! (pakazvaje dva vialikija palcy ŭvierch — NN) I da chalery mnie taja i Biełaruś, i Ukraina, i ŭsio astatniaje. Brytanskaja impieryja. Uvieś śviet — Brytanskaja impieryja. Ja b tak chacieŭ».
Adnak takuju madel Kanstancin nazyvaje niemahčymaj. U realnym śviecie, pavodle jaho, nacyjanalnaja identyčnaść stanovicca nieabchodnaściu.
«Kali ty nie identyfikuješsia, ty zahinieš u akopach suprać tych, chto identyfikavaŭsia. I ab ciabie jašče nohi vytruć», — davodzić Kavieryn.
Ciapier čytajuć
U Čechii palaki źbili palaka, pryniaŭšy jaho za ŭkrainca z-za šapki ŭ kolerach Vierchniaj Silezii. Chłopiec jechaŭ u viełaprabieh dziela chvoraj na rak ciažarnaj partniorki2323
U Čechii palaki źbili palaka, pryniaŭšy jaho za ŭkrainca z-za šapki ŭ kolerach Vierchniaj Silezii. Chłopiec jechaŭ u viełaprabieh dziela chvoraj na rak ciažarnaj partniorki23
«Čas, jaki patrabuje nadzvyčajnaj aściarožnaści». Polski vunderkind, jaki staŭ hałoŭnym navukoŭcam OpenAI, patłumačyŭ, čamu mienavita zaraz ŠI moža vyrvacca z-pad kantrolu1010
Kamientary
Pad kiraŭnictvam Zianona Paźniaka hrupa deputataŭ apazycyi Biełaruskaha Narodnaha Fronta napisała tekst Dekłaracyi ab Niezaležnaści, raspracavała pakiet Zakonaŭ dla Niezaležnaj Biełarusi i prymusiła kamunistyčnuju bolšaść u Viarchoŭnym Saviecie prahałasavać za Niezaležnaść.
I usłyšał, i poniał. I vy posłušajtie i pojmiotie. Kto naš vrah, kto nas uničtožał, počiemu Rośsija ,kak impierija, budiet vsiehda uničtožať Ukrainu i Biełaruś.
Jedinstviennyj šans eto jeśli impierija razvalitsia i staniet mieńšie, tohda u niejo nie budiet dostatočnoho količiestva nasielenija i matierialnych riesursov, čtoby napadať na druhije narody.
A poka Rośsija suŝiestvujet kak impierija, ot niejo vsiehda pridiotsia zaŝiŝaťsia.
A dla etoho nado v piervuju očieried́ osoznať, čto my nie russkije, nie odin s nimi narod, uvidieť, čto oni chotiat nas pieriediełať v russkich, ohrabiť, otobrať našu ziemlu, naši priedprijatija, niedra, biźniesy. I komandovať nami, čto nam diełať na našiej ziemle.