Шмат гадоў просты цясляр ствараў краіну цудаў у мінскіх дворыках. А цяпер сам звяртаецца па дапамогу
10 гадоў таму Сяргей Астапенка, супрацоўнік ЖЭУ-2 Першамайскага раёна, быў самым вядомым цесляром Мінска. У вольны час ён упрыгожваў двары. Сваю справу мужчына не кінуў і сёння, але просіць дапамагчы — бо перанёс два інфаркты.
У адным з інтэрв’ю Сяргей Астапенка расказваў, што ў дзяцінстве марыў стаць касманаўтам. У выніку выбраў больш зямную прафесію — цесляра. Але, казаў, дзякуючы гэтаму навучыўся ствараць іншыя сусветы.
У мікрараёне Усход Сяргей пабудаваў шмат чаго. Адным з самых вядомых арт-аб’ектаў стала ладдзя. Скарыстаўся самымі простымі рэчамі: старыя драўляныя рамы ад вокнаў ператварыліся ў палубу, ручка ад старой швабры — у мачту, палоска тонкай бляхі — у ветразь.
Знакамітай была і яго хатка: майстар так клапаціўся пра дробязі, што зрабіў унутры нават мэблю (са старога стала з чырвонага дрэва, які хтосьці выкінуў на сметніцу).
Складана паверыць, але таленавіты мужчына знаходзіў новае прымяненне нават паламаным кальянам ці пабітай кафлі. У СМІ яго празвалі мясцовым Татам Карла.
Дзеці нават рабілі Сяргею замовы. У інтэрв’ю БелТА той згадваў, як аднойчы паабяцаў дзяўчынцы зрабіць русалачку. А потым ішоў дадому і думаў, як жа выканаць тое абяцанне: ні матэрыялаў няма, ні інструментаў неабходных.
«І раптам бачу — работнікі «Зелянбуда» зразаюць старую ліпу. Я да іх: «Дайце кавалак дрэва, хачу зрабіць з яго русалачку для дзяцей». Далі. А пакуль дайшоў да майстэрні, патэлефанаваў сантэхнік: «Сяргей, тут у падвале аднаго дома знайшлі цэлую скрыню прылад для працы па дрэве!». Ну як тут не думаць аб дапамозе звыш і людской падтрымцы?».
Менавіта Сяргея папрасілі стварыць «Алею казак» ля дзіцячага дом-інтэрната для дзяцей-інвалідаў з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, што ў Навінках.
Паколькі ён верыў у людскую падтрымку, то адразу напісаў аб'яву на майстэрні: маўляў, хто чым можа, дапамажыце стварыць казку для школы-інтэрната. Адгукнуліся. Адзін прынёс самарэзы, другі — непрацоўны тэлефон, трэці — амаль новенькі заварачны чайнік. А чацвёрты быў прадпрымальнікам, які займаецца вытворчасцю паддонаў, і падагнаў цэлую машыну дошак.
Творчасцю Сяргей займаўся выключна ў вольны час. Бо на працы і так хапала задач: то лаўку адрамантуй, то пясочніцу, то дзверы. Прысвячаў хобі і выходныя, і вечары
Апошні раз пра майстра ў СМІ згадвалі ў 2024 годзе.
Але цяпер у Сяргей праблемы. Мінчанка Аляксандра размясціла ў Threads фотаздымкі, на якіх бачны абвесткі, якія цясляр паставіў ля пляцоўкі, якую сам і рабіў:
«Карабель «Усход» пабудаваны ў 2016 годзе. Дзеці, якія гулялі на гэтым караблі, ужо не маленькія, а салідныя маладыя людзі з марамі… Кожны год я рамантую, фарбую… Калі дапамагаюць, калі за ўласныя сродкі… Зараз у мяне складаны час — перанёс восенню два інфаркты… Дапамажыце не згнаіць карабель».
Пад абвесткай Сяргея пазначана, як можна пералічыць яму грошы на рахунак «Беларусбанка».
На наступнай шыльдзе напісана: «У планах: сталовая для птушак, алея львоў і дубоў, церам для лебедзяў».
У каментарах творчасцю Сяргея захапляюцца: «Цясляр Сяргей стаіць на варце нашай веры ў чалавецтва».
Цяпер чытаюць
«Галоўнае не забываць падзараджаць не толькі тэлефон, але і сябе самога». Як украінскі вайсковец жыве з двума электрастымулятарамі. І што ў яго з сэксам?
«Галоўнае не забываць падзараджаць не толькі тэлефон, але і сябе самога». Як украінскі вайсковец жыве з двума электрастымулятарамі. І што ў яго з сэксам?
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе99
Каментары