«Бесіць, калі мне кажуць кітайскае «ніхаа». Казашка расказала, як ёй жывецца ў Беларусі
Каміла нарадзілася ў Казахстане, але жыве ў Беларусі. Дзяўчына запісала два тыктокі, дзе расказала, як да яе з яе азіяцкай знешнасцю ставяцца беларусы і што яна гатовая везці кілаграмамі з радзімы.

Каміла жыве ў Беларусі каля 10 гадоў, яна адвучылася ў беларускім універсітэце. Цяпер дзяўчына працуе таргетолагам.
У сваіх відэа дзяўчына расказвае, што беларусы ў яе часта пытаюцца, адкуль яна, а потым дзівяцца, што яна добра ведае рускую мову. Але ў гэтым няма нічога незвычайнага — рускую мову ў Казахстане шырока выкарыстоўваюць.
З верагоднасцю 70% беларусы з ёй загавораць не па-руску, кажа Каміла. А на якой мове? Адказ вас здзівіць:
«Расказваю, што бесіць. Гэта калі кажуць «ніхаа» («прывітанне» па-кітайску. — НН). Калі я вузкавокая, гэта далёка не значыць, што я — прадстаўнік Кітая. І [нават] калі вы на мільён мільярдаў працэнтаў упэўнены, што перад вамі чалавек з Кітая — не трэба, проста не трэба».
Напрыклад, першы бар’ер пройдзены і атрымалася знайсці з Камілай агульную мову. Тады, дзеліцца дзяўчына, беларусы задаюць ёй дзіўныя пытанні:
«Калі людзі даведваюцца, што я з Казахстана, у іх з’яўляецца шчырае жаданне спытаць мяне, ці ведаю я іх знаёмага з Казахстана. У іх ёсць меркаванне, што мы, усе казахі Беларусі, маем нейкі агульны чат, дзе мы перапісваемся. Як мінімум мяне ў такім чаце няма».
Часам з Камілай знаёмяцца з разлікам на адносіны, і дзяўчына тлумачыць, што ў яе ёсць партнёр. Тады Камілу просяць пазнаёміць з сяброўкай-казашкай, і гэта ставіць яе ў тупік, бо знаёміць няма з кім. За 10 гадоў жыцця ў Беларусі ў Камілы было толькі дзве добрыя знаёмыя з Казахстана, пры гэтым адна з іх была беларуска, а іншая — метыска, то-бок мела іншыя карані, акрамя азіяцкіх.
Каміла расказвае і пра прадукты. Толькі гэта не кампліменты беларускім стравам, якія часам даводзіцца чуць ад замежнікаў:
«Я з усходняга Казахстана, і ў нас сапраўды смачная ялавічына. Усе чатыры курсы, што я тут вучылася ва ўніверы, я вазіла з Казахстана мяса — у мяне было 5 кг рэчаў і 15 кг мяса».
У каменты да Камілы зазірнула беларуска, якая шмат гадоў пражыла ў Казахстане. Дзяўчына выклала спіс таго, што раздражняла ў Казахстане яе:
«Нацыяналізм, якасць паветра, экалогія (ацяпленне вугалем), грамадскі транспарт, смецце, усеагульны доступ да крэдытаў. Не дадала яшчэ карупцыю».
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬЦяпер чытаюць
«Дэкаланізацыя — гэта прыйсці і заняць сваё месца». Наста Рагатко будзе ўдзельнічаць у фестывалі расійскай кнігі. Суліма яе асудзіў, яна не змаўчала ў адказ
«Дэкаланізацыя — гэта прыйсці і заняць сваё месца». Наста Рагатко будзе ўдзельнічаць у фестывалі расійскай кнігі. Суліма яе асудзіў, яна не змаўчала ў адказ
Ці патрэбная беларуская мова тым, хто размаўляе па-руску? Азаронак задаўся такім пытаннем на СТБ, а выпускнік Акадэміі МУС прапанаваў замяніць урокі факультатывамі
Каментары
На гэта не трэба абражацца. Проста трэба навучыць, як вітацца па-казахску. І беларусы будуць вітацца па-казахску.
Беларусы - не рускія!
Рускія б проста абазвалі "[Рэд. Выдалена]", напісалі б "вали обратно в свой Казахстан" і сказалі: "говори по-русски, [Рэд. Выдалена]".
Так што, цаніце, паважныя казашкі, як добра і з павагай ставяцца беларусы да розных народаў.
[Зрэдагавана]