У Мінску памёр адзін з самых вядомых забойцаў Расіі. Ён жыў пад чужым іменем і стаў пісьменнікам-фантастам
Сямёна Ермалінскага — удзельніка екацярынбургскай банды, якая забіла не менш за 16 чалавек — Інтэрпал шукаў па ўсім свеце. А забойца жыў у Мінску пад чужым імем, праводзіў стрымы і пісаў фэнтэзі.
У пачатку 2010‑х гадоў у расійскім Екацярынбургу дзейнічала жорсткая злачынная групоўка, якая нападала на выпадковых людзей пасярод ночы. Ахвяр рабавалі, пасля чаго забівалі. Для распраў выкарыстоўвалі нажы, пісталеты і нават малаткі. Банда забіла не менш за 16 чалавек, расказвае «Камсамольская праўда».
Калі паліцыя змагла злавіць некаторых удзельнікаў, то высветлілася, што яны далёка не маргіналы. Лідар банды Васіль Федаровіч быў юрыстам. Ягоны бацька працаваў намеснікам пракурора Чыгуначнага раёна Екацярынбурга, маці была прафесарам Уральскай кансерваторыі, а дзед — галоўным дырыжорам сімфанічнага аркестра Свярдлоўскай філармоніі.
Іншы член групоўкі — Данііл Паташнікаў быў бізнэсменам і сынам топ-менеджара вядомай дзяржаўнай кампаніі.
Герой расследавання Сямён Ермалінскі вучыўся у Пецярбургу на авіяпрыборабудаўніка, а таксама займаўся гандлем баявымі нажамі. Ягоны бацька — вядомы шахматыст Аляксей Ермалінскі, які эміграваў у ЗША, калі сыну было толькі два гады. Там ён стаў чэмпіёнам краіны і прызёрам шахматнай алімпіяды. На піку ён займаў 21‑е месца ў сусветным рэйтынгу.
Сярод удзельнікаў банды таксама былі паліцэйскі, бухгалтар і сын высокапастаўленага супрацоўніка адміністрацыі Свярдлоўскай вобласці.
Як адзначаюць аўтары расследавання, члены банды вялі блогі і апісвалі ў інтэрнэце сцэны гвалту, выдаючы іх за літаратурную фантазію. Пазней следчыя прыйшлі да высновы, што многія з гэтых тэкстаў фактычна пераказвалі сапраўдныя злачынствы.
Ермалінскі, паводле расследавання, публікаваў не толькі апісанні забойстваў, але і фатаграфіі катаванняў ахвяр. У адным з тэкстаў ён падрабязна распавядаў, як некалькі чалавек за лічаныя секунды нанеслі чалавеку смяротныя нажавыя раненні і зніклі на аўтамабілі з падробленымі нумарамі.
Ад забойцы да вядомага пісьменніка
Пасля пачатку масавых арыштаў у 2012 годзе Ермалінскі змог уцячы. Яго абвясцілі ў міжнародны вышук. Ва ўсіх расійскіх аддзяленнях паліцыі былі расклееныя арыенціроўкі: мужчына 1987 года нараджэння, спартыўнага целаскладу, з тату, які валодае тактыкай нажавога бою і ўмее карыстацца агнястрэльнай зброяй. Можа быць узброены. Следства лічыла яго асабліва небяспечным.
Па словах начальніка крымінальнага вышуку Свярдлоўскай вобласці Аляксандра Мазаева, пасля арышту лідара банды Ермалінскі зразумеў: хутка прыйдуць і па яго. Па інфармацыі Інтэрпала, якую атрымалі следчыя, мужчына нібыта год пражыў у Алжыры, а пазней яго след прапаў.
У 2017 годзе за інфармацыю пра месцазнаходжанне Ермалінскага абвясцілі ўзнагароду сумай каля $17 тысяч. У той час журналісты «Камсамольскай праўды» паспрабавалі самастойна высветліць, дзе ён хаваецца.
Яны апытвалі сяброў і сваякоў Ермалінскага ў Санкт-Пецярбургу, размаўлялі па відэасувязі з яго бабуляй у амерыканскім горадзе Су-Фолс і нават наведалі калонію для пажыццёва асуджаных у Мардовіі, дзе адбываў пакаранне адзін з удзельнікаў банды Раман Кірыякаў. Яшчэ была інфармацыя, што Ермалінскі нібыта ўцёк ва Украіну, дзе ваюе супраць Расіі. Аднак насамрэч яго трэба было шукаць у Беларусі.
Як пазней высветлілася, калі пачаліся арышты, Ермалінскі сабраў са сваіх пастаянных кліентаў папярэднюю аплату за нібыта новую партыю унікальных баявых нажоў, атрымаў некалькі дзясяткаў тысяч даляраў і перабраўся ў Беларусь.
У Мінску ён зняў аднапакаёўку на ўскраіне горада і жыў з фальшывымі дакументамі на імя Андрэя Мілера. Ермалінскі амаль не паказваўся на людзях і не публікаваў сваіх фатаграфій. У інтэрнэце ён расказваў, што жыве ў адной з балтыйскіх краін, цікавіцца сярэднявечнай гісторыяй і займаецца распрацоўкай камп’ютарных гульняў.
Паступова забойца стаў актыўным удзельнікам літаратурнай супольнасці аматараў фантастыкі і цёмнага фэнтэзі. Асабліва цесна супрацоўнічаў з вядомым у жанравым асяроддзі інтэрнэт-часопісам Darker.
Паводле інфармацыі выдання, літаратурная кар’ера Андрэя Мілера пачалася ў 2016 годзе. Ён друкаваўся ў розных анталогіях і інтэрнэт-праектах, удзельнічаў у выпуску альманаха фэнтэзі і арганізоўваў літаратурныя конкурсы.
За некалькі гадоў Ермалінскі пад псеўданімам Мілер надрукаваўся ў 39 зборніках і часопісах. Некалькі анталогій з яго ўдзелам былі намінаваныя на прэмію «Майстры жахаў».
У 2020 годзе ён заявіў, што хоча перайсці ад кароткай прозы да раманаў. Але вялікія праекты засталіся незавершанымі.
Аўтары Darker адзначалі, што ў яго творах адчуваўся ўплыў Стывена Кінга, Говарда Лаўкрафта, Філіпа Дзіка, Хантэра Томпсана і Эрнэста Хэмінгуэя.
Нечаканы канец
Невядома, як далёка магла б зайсці літаратурная кар’ера Мілера-Ермалінскага, каб не кавід, на які ён захварэў ужо пасля завяршэння пандэміі. Звяртацца ў бальніцу забойца пабаяўся, баючыся выкрыцця. Некалькі тыдняў мужчына спрабаваў лячыцца дома, але стан пагоршыўся.
Трывогу першымі забілі яго чытачы: пісьменнік доўга не з’яўляўся ў сетцы. Потым занепакоілася гаспадыня кватэры — кватарант перастаў плаціць арэнду і не адказваў на званкі. Калі жанчына прыйшла ў кватэру, яна знайшла цела і выклікала міліцыю.
Маці Ермалінскага Валянціна пазней пацвердзіла журналістам, што прычынай смерці сталі наступствы кавіду. Паводле яе слоў, афіцыйна была зафіксаваная сардэчная недастатковасць, але патолагаанатам выявіў амаль поўнае паражэнне лёгкіх.
Яна таксама распавяла, што падчас ператрусу ў мінскай кватэры міліцыянеры знайшлі не толькі фальшывыя дакументы на імя Андрэя Мілера, але і сапраўдны расійскі пашпарт Сямёна Ермалінскага. Пасля гэтага расійскія сілавікі правялі ДНК-экспертызу, якая пацвердзіла яго асобу.
Маці сцвярджала, што ўсе гэтыя гады не падтрымлівала з сынам сувязь і нават не віншавала яго з днём нараджэння, паколькі за сям’ёй пастаянна назіралі аператыўнікі.
Паводле яе слоў, пасля смерці пісьменніка яго прыхільнікі сабралі грошы на помнік, які ўсталявалі на могілках у Санкт-Пецярбургу.
Як адзначаюць аўтары, няма дакладных звестак пра тое, чым Ермалінскі займаўся ў Беларусі, акрамя літаратурнай творчасці. Яны накіравалі запыт беларускім сілавым структурам з просьбай паведаміць, наколькі старанна правяралася яго дзейнасць у Мінску.
Пасля смерці Ермалінскага Следчы камітэт Расіі спыніў яго крымінальны пераслед «паводле нерэабілітацыйных абставін у сувязі са смерцю».
Цяпер чытаюць
У Мінску памёр адзін з самых вядомых забойцаў Расіі. Ён жыў пад чужым іменем і стаў пісьменнікам-фантастам5
Каментары