Сурагатная маці з Брэстчыны расказала, чаму наважылася на такі шлях і як усё адбываецца
Марыя з Брэсцкай вобласці вырашыла стаць сурагатнай мамай, яна вынасіла ўжо дваіх дзяцей для іншых пар. Яна рада, што дапамагае людзям стаць бацькамі. Сваю гісторыю яна расказала «Анлайнеру».
Марыя кажа, што сурагатнай мамай стала не таму, што ў сям'і няма грошай: у іх былі кватэра і машына. Ёй хацелася забяспечыць будучыню дачкі Васілісы і дапамагчы людзям стаць бацькамі. Мацней за ўсіх супраць быў муж: ён уяўляў сабе, што жонка будзе спаць з чужым мужчынам і аддасць іх сумеснае дзіця. Каля года сышло на тлумачэнні.
Пасля першай праграмы ён супакоіўся і з таго часу падтрымлівае жонку. Родным Марыя адразу сказала, што, калі яны яе не падтрымаюць, то спыніць з імі адносіны.
Як усё ўладкавана ў Беларусі? Кандыдатка праходзіць поўнае абследаванне, уключаючы псіхічнае здароўе. Затым яна падпісвае папярэднюю дамову з клінікай, ёй падбіраюць пару, і заключаецца натарыяльная дамова. Патрабаванні такія: узрост да 35 гадоў, хаця б адно сваё дзіця, адсутнасць сур'ёзных хвароб і пісьмовая згода мужоў з абодвух бакоў.
Эмбрыён ствараецца з клетак генетычных бацькоў, так што сурагатная мама генетычна дзіцяці чужая і ніякіх правоў на яго не мае. Шматдзетнай яна таксама не становіцца.
Ганарар фіксуецца ў дамове ў беларускіх рублях. Звыш яго выплачваюць толькі бальнічны за цяжарнасць і роды і выплату за раннюю пастаноўку на ўлік (530 рублёў). Калі ў дзіцяці выявіцца паталогія не з віны сурагатнай мамы, яна атрымлівае ганарар цалкам. Калі ж экспертыза пацвердзіць шкоду ад алкаголю ці курэння, штраф можа дасягаць паловы сумы. Сума ганарару залежыць ад досведу і дамоўленасцей. Свае сумы Марыя не называе, але з адкрытых дадзеных клінікі плацяць ад 18 да 35 тысяч даляраў, часам да 50 тысяч, плюс штомесячнае ўтрыманне і кампенсацыі. Для пар гэта дорага: крэдытаў і дапамогі няма, некаторыя прадаюць кватэры.
Назірацца сурагатным маці можна дома або ў Мінску. Нараджаюць звычайна ў Мінску, таму што патрэбны юрыст для афармлення перадачы дзіцяці. Кесарава робяць толькі па паказаннях. Марыя называе казкамі меркаванне, што сурагатным мамам кесарава робяць заўсёды. Бацькі могуць прысутнічаць на скрынінгах і родах, калі гэта агаворваецца ў дамове.
Попыт цяпер значна перавышае прапанову: пар стала прыкладна ў дзесяць разоў больш, а сурагатных мам столькі ж, колькі было.
Марыя лічыць гэта адказнай і дарагой, але ўсё ж такі працай: «чужыя клеткі, чужая кроў». Паводле яе слоў, калі жанчына не разумее, што дзіця не ейнае, ёй не варта за гэта брацца. Пры гэтым яна размаўляе з малым падчас цяжарнасці і чытае яму. Другі раз яна сумленна патлумачыла ўсё дачцэ.
Калегі-мужчыны раілі ёй лепш прадаць нырку, але адзін калега падтрымаў. Марыя плануе спыніцца на трэцяй праграме, таму што «здароўе не гумовае». Другое сваё дзіця яна хоча завесці не раней за 35 гадоў, калі дачка падрасце.
Каментары