U Biełarusi rychtujucca da vypiakańnia fijaletavaha chleba, jaki prezientujecca jak inavacyja ŭ charčovaj pramysłovaści. Barysaŭski kambinat chlebapraduktaŭ užo zasiejaŭ učastak fijaletavaj pšanicy i płanuje ŭ nastupnym hodzie dać hatovy pradukt pakupnikam, piša «Minskaja praŭda».
Asnoŭnaja asablivaść takoha chleba nie tolki ŭ kolery: fijaletavaja pšanica bahataja na antacijan — pryrodny antyaksidant. Jon akazvaje karysnaje ŭździejańnie na arhanizm: dapamahaje praduchilać sardečna-sasudzistyja zachvorvańni, palapšaje zrok, padtrymlivaje imunitet i ahulnaje zdaroŭje. Takim čynam, hety chleb spałučaje estetyčnuju aryhinalnaść i karysnyja ŭłaścivaści.
Ideja pierajmańnia fijaletavaj pšanicy pryjšła z Omskaj vobłaści Rasii, dzie hety sort užo šyroka vykarystoŭvajecca. Biełaruskija śpiecyjalisty adznačajuć, što taki chleb tam karystajecca vialikim popytam, što padšturchnuła da ekśpierymientu ŭ Biełarusi.
Na siońniašni momant fijaletavaja pšanica ŭžo vyprabavanaja na bazie Barysaŭskaha kambinata. Dalej płanujecca pravieści dadatkovyja vyprabavańni ŭ troch roznych klimatyčnych zonach Biełarusi — centralnaj, paŭdniovaj i paŭnočnaj, kab acanić prystasavanaść kultury da miascovych umoŭ.
Pa słovach staršyni kamiteta pa sielskaj haspadarcy i charčavańni Minskaha abłvykankama Siarhieja Prymačenki, supracoŭnictva z Omskam dazvalaje biełarusam chutka pierajmać užo aprabavanyja technałohii, aščadžajučy čas i resursy, i rabić novyja, karysnyja i aryhinalnyja pradukty dla spažyŭcoŭ.
Ciapier čytajuć
Zialenski ŭ Vilni: Pakul špic Łukašenki maje bolš pravoŭ, čym narod Biełarusi11
Kamientary