Pradstaŭniki pakaleńnia Z časta adčuvajuć ciažkaści z adaptacyjaj u pracoŭnym asiarodździ — i ŭ hetaha jość šerah pryčyn, jakija inšym pakaleńniam mohuć być nievidavočnyja.

Prafiesarka psichałohii Ńju-Jorkskaha ŭniviersiteta Tesa Uest piša ŭ artykule dla The Wall Street Journal, što amal usio ŭ pracoŭnym žyćci trymajecca na ŭmieńni budavać adnosiny: treba razumieć, chto ŭ kamandzie ekśpiert, chto «raźbirajecca ŭ pytańni», treba viedać, jak pravilna reahavać na strohuju krytyku kiraŭnika, jak supracoŭničać ź ludźmi roznych charaktaraŭ. Hetyja navyki — nie farmalnyja instrukcyi, a sacyjalny dośvied, jaki zvyčajna nabyvajecca z hadami.
«Idealny štorm»
Raniej supracoŭniki vučylisia hetamu pastupova — praz asabistyja adnosiny pa-za pracaj, nazirańnie za kalehami ŭ ofisie i ŭłasnyja pamyłki ŭ žyvych uzajemadziejańniach. Ale małodšyja pakaleńni — poźnija milenijały i pakaleńnie Z — vyraśli va ŭmovach «idealnaha štormu», jaki pazbaviŭ ich častki dośviedu.
Pa-pieršaje, tolki krychu bolš za pałovu ź ich (56%) dasiahajuć darosłaha ŭzrostu, majučy dośvied ramantyčnych adnosin; dla paraŭnańnia, u papiarednich pakaleńniaŭ hety pakazčyk składaŭ bolš za 75%.
Jak adznačaje aŭtar, mienavita rannija adnosiny vučać bazavym sacyjalnym kampietencyjam: jak vykazvać emocyi, supracoŭničać i daravać, jak i kali kankuryravać. Hetyja ž navyki nieabchodnyja i na pracy. Bolš za toje, isnuje pramaja suviaź pamiž umieńniem efiektyŭna kamunikavać z ramantyčnym partnioram i zdolnaściu budavać adnosiny z kalehami i kiraŭnikami.
Pa-druhoje, u ich žyćci daminavała anłajn-adukacyja. Adukacyjnaje asiarodździe — heta, na pohlad aŭtarki, «nabližany da pracy» kantekst: mienavita tam maładyja ludzi vučacca pracavać u kamandach, stvarać sietki kantaktaŭ, arhanizoŭvać vučebnyja hrupy i siabroŭstvy.
Jany zasvojvajuć normy — naprykład, nakolki aficyjnymi treba być asabista ŭ paraŭnańni z elektronnaj poštaj, jak prasić zvarotnuju suviaź paśla ekzamienu. Kali ž navučańnie zvodzicca da videasuviazi, značnaja častka niefarmalnaha sacyjalnaha navučańnia hublajecca.
Treciaja asablivaść — pieravaha ličbavaj, asinchronnaj kamunikacyi. Pradstaŭniki pakaleńnia Z pryzvyčailisia da tekstavych paviedamleńniaŭ i imhniennych čataŭ zamiest žyvych razmovaŭ.
U vyniku, jak adznačaje aŭtarka, jany adčuvajuć tryvožnaść u situacyjach, dzie razmova adbyvajecca spantanna, biez padrychtoŭki, asabliva kali heta važnyja sustrečy abo niečakanaja krytyka ad načalnika.
Nastupstvy taho, što kamunikacyja pieraviedzienaja ŭ anłajn
Jak piša WSJ, hety deficyt kamunikacyjnych navykaŭ vyjaŭlajecca jak u drobnych, tak i bujnych detalach. U vyniku mnohija maładyja supracoŭniki nie mohuć adaptavacca ŭ arhanizacyjach i chutka zvalniajucca, što viadzie da vysokaj ciakučaści kadraŭ.
Bolš za toje, niezaležna ad taho, zvolnili ich albo jany pajšli sami, maładyja supracoŭniki časta nie razumiejuć, što mienavita pajšło nie tak. Nie razumiejuć, i tamu jany nikoli nie stanuć lepšymi.
Niezadavolenaść uzajemnaja: starejšaje pakaleńnie rabotnikaŭ, kiraŭnictva taksama adčuvaje rasčaravańnie i niezadavolenaść maładymi, nie razumieje, jak heta novyja supracoŭniki nie ŭłoŭlivajuć vidavočnych dla ich praviłaŭ.
Jak papiaredžvaje aŭtar, kali tendencyja zachavajecca, arhanizacyi mohuć sutyknucca z kryzisam: źjavicca pakaleńnie supracoŭnikaŭ, jakija tak i nie stanuć «svaimi» ŭnutry sistemy, nie navučacca ni supracoŭničać, ni kiravać.
A kali ludzi nie avałodvajuć navykami lidarstva, razburajecca i kadravy kanviejer kiraŭnikoŭ, što ŭ doŭhaterminovaj pierśpiektyvie pahražaje samim arhanizacyjam.
Jak naładzić pracoŭnuju kamunikacyju z zumierami?
Kab vypravić stanovišča, arhanizacyjam treba radykalna źmianić padychod da kamunikacyi, zrabiŭšy jaje maksimalna pramoj i zrazumiełaj. Jak adznačaje aŭtarka, lidaram nie varta spadziavacca, što maładyja supracoŭniki sami zdahadajucca pra isnujučyja normy.
Zamiest hetaha treba stvarać kankretnyja śpisy praviłaŭ: ad vykarystańnia emodzi i prafiesijnaha žarhonu da stupieni aficyjnaści ŭ listach.
Druhoje — ustanavić vyraznyja praviły, u jakim farmacie abmiarkoŭvać roznyja pytańni.
Naprykład, drobnyja zapyty mohuć zastavacca ŭ čatach, ale lubyja mižasobasnyja prablemy abo važnyja rašeńni pavinny abmiarkoŭvacca pa telefonie, pa videasuviazi abo asabista, i nieadkładna, kab supracoŭniki vučylisia vyrašać kanflikty vočy ŭ vočy.
Narešcie, jak piša aŭtarka, u kampanijach varta zaachvočvać «kulturu pytańniaŭ», dzie navat daśviedčanyja rabotniki adkryta ŭdakładniajuć niezrazumiełyja momanty, pakazvajučy navičkam, što prasić tłumačeńniaŭ — heta narmalna.
Urešcie, padkreślivaje aŭtarka, varta pamiatać: zumiery vyraśli ŭ zusim inšych kamunikacyjnych i sacyjalnych umovach, čym tyja, chto ich najmaje i kiruje imi. Kiraŭniki mohuć nie razumieć svaich maładych supracoŭnikaŭ, ale i supracoŭniki, jak adznačaje aŭtar, nie razumiejuć kiraŭnikoŭ. Kab adaptavacca, patrebny novy sposab myśleńnia — stratehii pramoj i zrazumiełaj kamunikacyi, jakija buduć prymalnyja dla ŭsich pakaleńniaŭ.
Kamientary