Zołatava raskazała pra Ludmiłu Čekinu ŭ kałonii

«Jak ja spadziavałasia, što mnie nie daviadziecca pisać hety tekst. Ludmiła Čekina, našaja cudoŭnaja Miła, užo 5 hadoŭ za kratami. 1826 dzion. Heta ciažka, baluča i niespraviadliva. Za hety čas Ludmiła straciła baćku i navat nie zmahła ź im raźvitacca, jaje syn paśpieŭ skončyć univiersitet, adsłužyć u armii i viarnucca dadomu.

Roŭna 5 hadoŭ tamu adbyłasia, na moj pohlad, žachlivaja ŭ maštabach krainy padzieja: byŭ razhromleny partał Tut.by Žachlivaja — bo adrazu bolš za try miljony biełarusaŭ (mienavita stolki ŭnikalnych karystalnikaŭ było ŭ nas u toj čas) pazbavilisia svajoj krynicy infarmacyi. Siłaviki ŭvarvalisia ŭ ofisy TAA «Tut baj Miedyja» ŭ Minsku i abłasnych centrach, ź pieratrusami pryjšli ŭ kvatery dziasiatkaŭ supracoŭnikaŭ kampanii. 18 maja 2021 hoda byli zatrymanyja 15 čałaviek. Dostup da partała byŭ zabłakavany.

U SIZA doŭhija miesiacy praviali 11 čałaviek, a ŭdava zasnavalnika partała Juryja Zisiera — Julija Čarniaŭskaja — 8 miesiacaŭ znachodziłasia pad chatnim aryštam.

My z hienieralnym dyrektaram TAA «Tut baj Miedyja» Ludmiłaj Čekinaj zatrymalisia za kratami daŭžej za ŭsich. Nas abiedźviuch prysudzili da 12 hadoŭ pazbaŭleńnia voli. Ja ŭžo 5 miesiacaŭ na voli, a Ludmiła ŭsio jašče tam.

My redka sustrakalisia ź Ludmiłaj za hetyja piać hadoŭ. Kožnaje takoje spatkańnie było niby śviatam. Ci to vypadkovaja sustreča pa darozie na prahułku, ci pajezdka na aznajamleńnie sa spravaj, u sud abo sustreča na fabrycy ŭ kałonii. Miła zaŭsiody vypramieńvaje badzioraść i aptymizm. Nie viedaju, jakoj canoj joj heta dajecca.

Zapomniłasia adna padzieja z udziełam Ludmiły ŭ kałonii. Pa niadzielach u kłubie ŭ nas było abmierkavańnie filmaŭ. U toj raz abmiarkoŭvali vydatnaje kino — «Mikiełandžeła. Biaskoncaść» (tak-tak, my tam hladzieli nie tolki pra vajnu). Naš atrad, na žal, film nie pahladzieŭ — napiaredadni my byli na bulbie, zatoje trapili na abmierkavańnie.

Kałonija. Kłub. Dziŭnyja žančyny ŭ formiennych kaściumach achoŭnaha koleru, naŭrad ci jany čuli niešta padobnaje raniej. Ludmiła za kafiedraj zachoplena raspaviadaje pra Mikiełandžeła, pra mastactva Adradžeńnia, cytuje svajho lubimaha Iosifa Brodskaha. Usie słuchajuć. Ja ŭśmichajusia. Naša Miła.

Usie dva hady i try miesiacy ŭ SIZA Ludmiła prasiadzieła ŭ adnoj kamiery. Kažuć, jana ledź nie kožnaj tam pisała apielacyi. Jaje spačuvańnia i padtrymki chapała na ŭsich. Na ŭsich — niezaležna ad artykuła, sacyjalnaha statusu, koleru birki. Nadzvyčaj redkaja jakaść. I ciarpieńnie.

U SIZA jana pačała malavać, vučyła na pamiać vieršy, jakich i raniej viedała niamała. Vielmi šmat čytała. A jašče pravodziła treniroŭki ŭ maleńkich vaładarskich dvorykach i zaniatki pa jozie ŭ kamiery.

U kałonii joj niaprosta. Pa-pieršaje, status «asoby, datyčnaj da terarystyčnaj dziejnaści», nie dazvalaje atrymlivać hrašovyja pieravody. To-bok žyć treba na adzin zarobak — rubloŭ 20, maksimum 50. Pa-druhoje, Ludmiłu zrabili «złośnicaj».

A heta značyć, što ŭ jaje nie try telefonnyja zvanki na miesiac, a adzin. Jość prablemy sa zdaroŭjem. Časta treba pieranosić ciažkaści, a ŭ jaje zaŭsiody byli prablemy sa śpinaj. Na pačatku sakavika Miłu adpravili na piać sutak u ŠIZA.

Ja viedaju, jana trymajecca, nie skardzicca — jana ž nie lubić skardzicca. Ale ja taksama viedaju, jak heta ciažka. I ja vielmi spadziajusia, što hety kašmar dla Miły voś-voś skončycca. I jana zmoža narešcie abniać svajho syna», — napisała Maryna Zołatava.

• 0
• 0
• 0
• 1
• 1
• 6
• 1
• 0