«Chutčej, kamiercyjnaja razborka». Apiejkin ahučyŭ svaju viersiju źniknieńnia Kotava
Apiejkin taksama skieptyčna stavicca da viersii doŭhaj i składanaj apieracyi.
Paśla rasśledavańnia BRC pra źniknieńnie Anatola Kotava, byłoha čynoŭnika, jaki ŭ 2002 hodzie dałučyŭsia da apazicyi, jaho blizki kaleha pa Fondzie spartyŭnaj salidarnaści Alaksandr Apiejkin daŭ intervju «PiKu Svabody».
U im jon zajaviŭ, što aficyjnaja viersija — tolki častka značna bolš šyrokaj historyi, a samo rasśledavańnie BRC «nie raskryvaje navat piataj častki realnaj karciny».
Pavodle Apiejkina, kluč da razumieńnia situacyi treba šukać nie ŭ adnym epizodzie, a ŭ doŭhim kantekście žyćcia Kotava.
— Ja maju na ŭvazie, što aficyjnaje rasśledavańnie, jakoje było apublikavana BRC, biezumoŭna źjaŭlajecca vielmi važnaj i vialikaj pracaj, ale jano apisvaje tolki adzin kankretny epizod. U toj ža čas za hetym epizodam staić značna šyrejšy kantekst, jaki ŭklučaje ŭ siabie i papiarednija hady žyćcia Anatola Kotava, i jaho suviazi, i jaho ŭdzieł u roznych dziaržaŭnych, kamiercyjnych i hramadskich prajektach, dzie jon pierasiakaŭsia ź vielmi roznymi ludźmi — jak z pradstaŭnikami siłavoha błoka, tak i z pradstaŭnikami biźnies-struktur i asobami, blizkimi da ŭłady, — adznačyŭ jon.
Pavodle jaho, kali razhladać tolki adzin epizod, «hublajecca ahulnaja karcina», a kab zrazumieć, jak Kotaŭ apynuŭsia ŭ takoj situacyi, treba adsočvać jaho šlach značna raniej — mahčyma, jašče z 2011—2012 hadoŭ.
«Nie vyklučaju kamiercyjny zakaz»
Apiejkin taksama dapuskaje, što za źniknieńniem Kotava mahli stajać nie tolki śpiecsłužby.
— Ja maju na ŭvazie, što isnuje niekalki mahčymych viersij taho, što adbyłosia. Adna ź ich — heta, biezumoŭna, viersija ŭdziełu śpiecsłužbaŭ, i jaje nielha vyklučać. Ale razam z hetym ja dapuskaju, što heta mahła być i zusim inšaja historyja — naprykład, kamiercyjny kanflikt abo pryvatnyja razborki, — skazaŭ jon.
Pavodle Apiejkina, Kotaŭ byŭ uklučany ŭ vialikuju kolkaść prajektaŭ — dziaržaŭnych, kamiercyjnych i mižnarodnych, dzie mahli ŭźnikać kanflikty finansavaha abo reputacyjnaha charaktaru.
— U takich asiarodździach časta ŭźnikajuć kanflikty, u tym liku finansavyja abo reputacyjnyja. I ja nie vyklučaju, što mahli być niejkija kankretnyja kamiercyjnyja nastupstvy abo situacyi, jakija dla kahości stali vielmi važnymi i balučymi. Tamu ja nie śćviardžaju, što heta dakładna nie śpiecsłužby, ale kažu, što heta nie adzinaja mahčymaść, — adznačyŭ jon.
«Nie baču poŭnaj suviazi ŭsich udzielnikaŭ sa śpiecsłužbami»
Pry hetym Apiejkin śćviardžaje, što nie bačyć adnaznačnaj i pramoj suviazi ŭsich fihurantaŭ historyi ź biełaruskimi śpiecsłužbami.
— Ja kažu pra toje, što na siońniašni momant ja nie baču poŭnaj, adnaznačnaj i pramoj suviazi ŭsich udzielnikaŭ hetaj historyi ź biełaruskimi śpiecsłužbami. Tak, častka ludziej maje adpaviedny bekhraŭnd, ale heta nie aznačaje, što ŭsia historyja była dziaržaŭnaj śpiecapieracyjaj, — zajaviŭ jon.
U toj ža čas jon nie vyklučaje viersiju ŭdziełu śpiecsłužbaŭ, ale ličyć jaje tolki adnoj z mahčymych.
— Jość i inšyja varyjanty — kamiercyjnyja kanflikty, asabistyja kanflikty, mahčyma navat pomsta, — dadaŭ Apiejkin.
«Heta nie vyhladała jak raźvitańnie»
Asobna jon prakamientavaŭ paviedamleńni Kotava žoncy pierad źniknieńniem.
— U momant, kali jany byli napisanyja, jany nie vyhladali jak niejkaje pramoje raźvitańnie. Heta byli chutčej abstraktnyja paviedamleńni, siamiejnyja fatazdymki, emacyjnyja sihnały, ale bieź vidavočnaha kantekstu. I tolki ciapier, kali my viedajem uvieś chod padziej, ich možna interpretavać jak mahčymyja sihnały taho, što čałaviek pačynaŭ razumieć niebiaśpieku situacyi, — skazaŭ jon.
«Chutčej spantannaje rašeńnie, čym doŭhaja apieracyja»
Apiejkin taksama skieptyčna stavicca da viersii doŭhaj i składanaj apieracyi.
— Ja nie dumaju, što heta była apieracyja, jakuju raspracoŭvali dva hady. Chutčej za ŭsio, rašeńnie było davoli spantannym. A dalej užo dziejničała sietka ludziej, jakaja była dastupnaja i mahła technična heta realizavać, — adznačyŭ jon.
«Jon moh apynucca ŭ kamiercyjnaj sietcy»
Na dumku Apiejkina, klučavym faktaram mahli stać kantakty Kotava i jaho ŭklučanaść u roznyja kamiercyjnyja asiarodki.
— Jon mieŭ šyrokaje koła znajomstvaŭ, i infarmacyja pra jaho mahła trapić da ludziej, jakija pryniali rašeńnie dziejničać. Ale dakładna skazać, što stała tryhieram, ciapier niemahčyma, — skazaŭ jon.
«Dźvie asnoŭnyja viersii»
Kali ž havorka zachodzić pra toje, dzie moža znachodzicca Kotaŭ ciapier, Apiejkin nazyvaje dźvie asnoŭnyja viersii.
— Na siońniašni momant isnujuć dźvie asnoŭnyja realistyčnyja viersii. Pieršaja — što jon moža znachodzicca na terytoryi Rasijskaj Fiederacyi. Druhaja — što, na žal, jon moža ŭžo nie być u žyvych. Kali b jon byŭ u Biełarusi, jaho b nam užo pakazali, — zajaviŭ jon.
Apiejkin raskazaŭ, što było ŭ apošnich sms, jakija Kotaŭ adpraviŭ žoncy ź jachty ŭ Turcyi
«Handlar zbrojaj Sierych moh vykraści Kotava, kab zdać jaho biełaruskim śpiecsłužbam i zasłužyć uvahu Łukašenki» — Stanisłaŭ Ivaškievič
Novyja detali źniknieńnia Anatola Kotava. Jachta ź im źmianiła kurs na Abchaziju, dzie jaho vyvieli supracoŭniki FSB. Ale vykradańnie ci insceniroŭka?
Kamientary