Чаму не ўратавалі Алеся Пушкіна? Тлумачыць былы кіраўнік турэмнай медыцыны Беларусі
У новым выпуску ТОКу доктар і праваабаронца Васіль Завадскі выказаў сваё меркаванне, што на самай справе магло адбыцца ў турме з мастаком Алесем Пушкіным.
Вядомы беларускі мастак, жывапісец-нонканфарміст, перформер Алесь Пушкін памёр 11 ліпеня 2023 года на 58-м годзе жыцця ў рэанімацыі гродзенскай бальніцы, куды яго даставілі з турмы. У мастака была прабадная язва.
Васіль Завадскі больш за 20 гадоў працаваў у турэмнай медыцыне, з якіх больш за дзесяць быў яе кіраўніком. Зыходзячы з свайго прафесійнага досведу, мужчына лічыць, што палітвязню Алесю Пушкіну быў памылкова пастаўлены дыягназ.
«Мае калегі не разабраліся ў тым, што ёсць прабадзенне язвы. Лячылі яго, хутчэй за ўсё, ад якога-небудзь астэахандрозу, радыкуліту. Былі звесткі, што Алесь атрымліваў нейкія супрацьзапаленчыя сродкі накшталт ібупрафену, абязбольваючыя сродкі».
Як тлумачыць доктар, існуе «прапісная ісціна» ў медыцыне — абязбольваць нельга да той пары, пакуль не будзе пастаўлены дыягназ.
«Калі ёсць падазрэнне на нейкае вострае захворванне — «востры жывот» называецца — нельга абязбольваць да таго, пакуль не будзе пастаўлены дыягназ. Калі ёсць вострая хірургічная паталогія, тады аператыўнае хірургічнае лячэнне. А калі няма, тады можна абязбольваючыя сродкі».
Па словах Завадскага, па тым, што Алесю Пушкіну абязбольваючыя сродкі былі прызначаны, можна меркаваць, што была дапушчана памылка ў дыягназе.
Спецыяліст заўважае, што ў яго няма адказу на пытанне, чаму так адбылося, але з-за гэтай памылкі быў страчаны час.
«Мы не ведаем, у якіх абставінах Алесь утрымліваўся. Я маю на ўвазе, адзін ён быў у камеры ці не адзін. Звычайна, калі такое адбываецца, то іншыя зняволеныя звяртаюць увагу і пачынаюць грукацца, патрабаваць, клікаць лекара. І гэта таксама дапамагае часам. Калі ён быў адзін, то, канечне, гэта ўскладняла сітуацыю», — выказвае сваё меркаванне Завадскі і дадае:
«Ёсць інфармацыя, што Алесь сам канкрэтна ўказаў час, у які ён адчуў гэты рэзкі боль і прасіў медыцынскай дапамогі. Лекар прыйшоў і даў яму нейкую таблетку. Гэта яшчэ раз пацвярджае маё меркаванне пра тое, што гэта была памылка ў дыягназе.
Ён позна трапіў да хірургаў у стане, калі пачалася поліарганная недастатковасць. Не змаглі, на жаль, яго выратаваць. Сэрца не вытрымала. У анамнезе напісана, што прычына смерці — «спынілася сэрца», але гэта можна ў кожным выпадку пісаць. У выпадку кожнай смерці сэрца так ці інакш спыняецца».
«Выснова такая, што гэта памылка маіх калег», — падсумоўвае Васіль Завадскі.
Глядзіце цалкам:
Цяпер чытаюць
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было66
Каментары