Журналіст Ігар Ільяш сустракае за кратамі другі дзень народзінаў. У яго моцна пагоршылася здароўе
Ігара ўтрымліваюць у бабруйскай калоніі №2. Што вядома пра ўмовы ўтрымання і здароўе палітвязня?

Палітвязень, журналіст Ігар Ільяш 18 ліпеня адзначае дзень нараджэння — яму споўнілася 38 гадоў. Ён ужо другі раз сустракае дзень нараджэння ў няволі, піша Радыё Свабода.
Ігара Ільяша ўтрымліваюць у бабруйскай калоніі № 2 з канца 2025 года. Што вядома пра ўмовы ўтрымання і здароўе палітвязня?
Жонка Ігара Ільяша, журналістка Кацярына Андрэева, расказала Свабодзе, што не мае з ім ні перапіскі, ні тэлефонных размоў, але падтрымлівае кантакт з крыніцамі, якія лічыць дасведчанымі ў справах мужа.
Паводле гэтых крыніц, пасля этапавання ў калонію здароўе Ігара Ільяша пагоршылася.
«Ён у агульнай складанасці ўжо адбыў у ШІЗА (штрафным ізалятары) каля 60 дзён. Адразу пасля прыбыцця ў калонію, падчас каранціну, двойчы трапляў у ШІЗА на 15 дзён, а пасля яго яшчэ як мінімум двойчы адпраўлялі туды. У бабруйскай калоніі, як мне расказалі, камеры ШІЗА маленькія і знаходзяцца ў паўпадвальным памяшканні. Там вельмі высокая вільготнасць, а месца для руху амаль няма. Пасля выхаду з ШІЗА Ігар адразу пачаў скардзіцца на ацёкі — у яго апухалі ногі і рукі. Потым яго накіравалі працаваць на перапрацоўку гумы, напрыклад шын.
Гэта таксама вельмі дрэнна адбілася на здароўі: ён пачаў адчуваць праблемы з каардынацыяй рухаў, асабліва правай рукі. А калі апошні раз выйшаў з ШІЗА, людзі бачылі, што ён кульгае. І, акрамя таго, праз ШІЗА ў яго рэзка пагоршыўся зрок», — расказала Кацярына Андрэева.
Яшчэ адным негатыўным наступствам для здароўя Ігара Ільяша яна назвала тое, што ён моцна схуднеў.
Кацярына тлумачыць гэта «мізэрным харчаваннем у калоніі» і тым, што Ігар, як чалавек, прызнаны «экстрэмістам», можа купляць прадукты ў турэмнай краме толькі на дзве базавыя велічыні і толькі тады, калі не знаходзіцца ў ШЫЗА.
Таксама Ігар пазбаўлены магчымасці атрымліваць прадуктовыя перадачы з волі, адзначыла Кацярына Андрэева.
Што датычыцца маральнага стану мужа, то тут Кацярына Андрэева непакоіцца менш.
«Яго здароўе — гэта тое, што мяне хвалюе пастаянна, а з усім астатнім, я ведаю, ён справіцца.
Маральны стан у яго добры. Ён шмат чытае кніг, у тым ліку знаходзіць сваю любімую гістарычную літаратуру. Ведаю, што паход у бібліятэку для яго важнейшы за паход у турэмную краму», — расказала Кацярына Андрэева.
«Не толькі мой Ігар, а ўсе палітвязні ва ўсіх калоніях чакаюць новага этапу перагавораў і таго, што яшчэ больш людзей выйдуць на волю. Ігар не губляе аптымізму, ён верыць, што гэта хутка скончыцца. Думаю, яму таксама дапамагае тое, што мы штодня разам у думках, што я яго чакаю. Гэта надае яму сілы, як і мне надавала сілы думка пра тое, што ён мяне падтрымлівае і чакае», — сказала Свабодзе жонка Ігара Ільяша, былая палітзняволеная Кацярына Андрэева.
Каментары
[Зрэдагавана]
...письмо ..., академика Ивана Павлова, направленное в декабре
1934 года правительству СССР. Он писал:
«Вы напрасно верите в мировую революцию. Вы сеете по
культурному миру не революцию, а с огромным успехом фа
шизм. До вашей революции фашизма не было. Ведь только
политическим младенцам Временного правительства было
мало даже двух ваших репетиций перед Вашим Октябрьским
торжеством. Все остальные правительства вовсе не жела
ют видеть у себя то, что было и есть у нас, и, конечно, во
время догадываются применить для предупреждения этого
то, чем пользовались и пользуетесь Вы, — террор и насилие.
Разве это не видно всякому зрячему?»
И верно, разве это не видно всякому зрячему?
Сошлюсь и на более поздний документ. 20 декабря 1957 го
да председатель КГБ Серов пишет в ЦК записку об антисо
ветских настроениях крупнейшего ученого XX столетия,
тоже Нобелевского лауреата Льва Давидовича Ландау. Серов
доносит: КГБ «располагает сообщениями многих агентов из
его окружения и данными оперативной техники», что Ландау
называет систему, установленную после октября 1917 года,
«фашистской», а руководителей государства — «преступни
ками».
30 ноября 1956 года во время венгерских событий
Ландау, характеризуя руководство государством, говорил:
«Ну, как можно верить этому? Кому, палачам верить? Вооб
ще это позорно... Палачи же, гнусные палачи».
В разговоре с харьковским ученым Лифшицем, продолжа
ет Серов, Ландау говорил, что с октября 1917 года
«формировалось фашистское государство... Это была идея создания
фашистского государства».
12 января 1957 года в беседе со своим коллегой Шальниковым Ландау сказал:
«Наша система совершенно определенно есть фашистская система, и
она такой осталась, и измениться так просто не может»...
PS
Я не захацеў дакладна цытаваць аўтара (Яковлев А.Н. 2005 "Сумерки"), з яго панегірыкамі садысту Івану Паўлаву. Не існуе псіхічна здаровых у краіне масавага псіхоза. І аўтара гэтай кнігі гэта таксама тычылася.