Калі адбыўся суд і за што пакаралі Паснова, дакладна невядома.

У калоніі ў Наваполацку памёр віцебскі псіхіятр Ігар Пасноў. Пра гэта, спасылаючыся на свае крыніцы, паведаміў у Facebook праваабаронца Павел Левінаў.
Ігар Пасноў нарадзіўся ў Віцебску 30 траўня 1968 года, ён з чырвоным дыпломам скончыў віцебскі медыцынскі інстытут, шмат гадоў працаваў педыятрам, потым атрымаў дадатковую адукацыю па спецыяльнасці «псіхіятрыя», піша «Віцебская вясна».
Яго імя стала вядомым у 2013 годзе, калі ён пачаў выступаць з крытыкай недахопаў у працы віцебскіх медустаноў. Пасля крытычнага выступу на «Белсаце» пра дзейнасць Аляксандра Косінца, тагачаснага старшыні Віцебскага аблвыканкама, Паснова гвалтам змясцілі ў псіхіятрычную клініку. Яго трымалі там больш за месяц, і пасля выхаду ён спрабаваў аспрэчыць і пастанову суду, які яго накіраваў на лячэнне, і выстаўлены дыягназ. У 2014 годзе Пасноў звярнуўся ў Незалежную псіхіятрычную асацыяцыю Расіі і тыя пацвердзілі, што Пасноў не меў патрэбы ў лячэнні.
У 2018 годзе Ігар Пасноў трапіў пад крымінальны пераслед: яго абвінавацілі ў паклёпе на віцебскага пракурора Юрыя Раманоўскага. У траўні 2019 года суддзя Наталля Рошчына прызнала Ігара Паснова вінаватым «у распаўсюдзе заведама ілжывых выдумак, якія ганьбяць іншую асобу (паклёп), размешчаных у глабальнай сетцы інтэрнэт», і пакарала яго абмежаваннем свабоды на 3 гады з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.
Аднак у ліпені 2019 года ён ужо быў на волі. Акалічнасці свайго вызвалення Пасноў тлумачыў у сацсетках даволі цьмяна, пішучы пра тое, што «згадзіўся на амністыю» або на «здзелку».
Пазней ён уладкаваўся псіхіятрам у Докшыцкую ЦРБ. Працуючы там, ён у 2020 годзе рэзка крытыкаваў Аляксандра Лукашэнку за ігнараванне праблем з каронавірусам, на які цяжка перахварэў і сам.
Калі дакладна адбыўся суд, за што канкрэтна і як пакаралі Паснова, пасля чаго ён аказаўся ў Наваполацкай калоніі, застаецца невядомым праз тое, што Ігар Пасноў не меў сваякоў і вёў закрыты лад жыцця.
Былыя зняволеныя гэтай калоніі распавядалі, што адміністрацыя калоніі здзекавалася з яго. Пасноў меў два «прафулікі» — «схільнасць да нападу на адміністрацыі, захопу закладнікаў і праяў агрэсіі» і «схільнасць да здзяйснення суіцыду і самакалечання». Праз тое, што ён меў «нізкі статус», зносіны з іншымі зняволенымі ў яго былі вельмі абмежаваныя. Але апошнім часам з калоніі даходзілі чуткі пра вельмі кепскі псіхалагічны і фізічны стан Ігара Паснова.
Каментары
Так это или нет не знаю, но что он по-своему бросил вызов лукашистам - факт.
В зоне постоянными жалобами он трохи крови попил вертухаям. За что дополнительно страдал.
С психикой у Постнова были явные проблемы (собирал мусор из ящиков, ел объедки из мусорницы и т.п.), равно как и с физическим состоянием - болезнь Бехтерева. Выглядел хреново.
Манера общения и лексикон выдавали в нём образованного человека. Пару раз общался с ним, бедолагой. Увы, что разговор быстро скатывался в непонятно куда в связи с тяжёлым психическим состоянием доктора.
Жаль его, по-человечески.
Акрамя ўсяго іншага, то гэтым няспынным тэрорам і рэпрэсіямі незаконныя ўлады яшчэ і катэгарычна раздзялілі між сабой беларускі народ. На большасць, якая засталася ў Беларусі пад рэпрэсіямі, і дыяспару, якая жыве ў іншым свеце. Часам здаецца, што гэтага ж ня можа быць, але такія навіны, як смерць у турме 58-гадовага Ігара Паснова (які відавочна - палітвязень, што б не казалі праваабаронцы за мяжой), з указаннем пра "нізкі статус" і г.д., то жорстка нагадваюць і пра нашу беларускую катастрофу, і пра іншую рэчаіснасць на дыяспары.
І, спадзяюся, што была магчымасць хоць каму з невяртухаеў яго пахаваць.
Вечная памяць яшчэ адной ахвяры дыктатуры.
Один раз в ШИЗО был случай, что в соседней камере держали психически нездорового деда, менты над ним издевались и Постнов слыша это, требовал оказать тому деду медицинскую помощь и в знак протеста отказывался выходить и ШИЗО, был в жутких холодных условиях, но за человека заступился. Я тогда сидел в камере напротив и слышал как Постнов на каждой проверке (утром и вечером) требовал от мусоров, чтобы они оказали помощь пому деду, а мусора на Постновым только смеялись.
Жуткое заведение...
Очень жалко кго