Беларуска атрымала рэдкі ДНЖ у Польшчы. Яе адносіны правяралі нават у краме «Жабка»

Атрымала карту побыту, але працадаўца не зарэгістраваў яе ў ZUS

Да Іны Дэмбіцкай звярнуліся дзве жанчыны — грамадзянкі Беларусі і Расіі, якія шмат гадоў жывуць разам у Польшчы. У расіянкі быў статус доўгатэрміновага рэзідэнта ЕС, а ў беларускі — часовы ДНЖ па працы.

Беларуска атрымала першы дазвол на знаходжанне дзякуючы працадаўцу, якога ведала праз знаёмых. З ім была заключана дамова даручэння (umowa zleceniе), і жанчына сапраўды разлічвала працаваць у кампаніі.

Аднак прыкладна праз паўгода пасля атрымання карты побыту яна трапіла ў бальніцу, а пазней атрымала рахунак за лячэнне. Тады і высветлілася, што працадаўца не зарэгістраваў яе ў сацстраху (ZUS). Ды і наогул не аформіў з ёй належным чынам працоўныя адносіны.

Па словах Іны, такія сітуацыі сустракаюцца пры так званым афармленні карт побыту пад ключ. Пасярэднікі абяцаюць знайсці падставу для легалізацыі, нават калі ў замежніка няма працы. Для гэтага афармляюць дакументы ад працадаўцы, які нібыта збіраецца прыняць чалавека пасля атрымання дазволу. Але фактычна працаўладкаванне можа так і не адбыцца.

Узнікла неабходнасць знайсці новую падставу для легалізацыі. На новай працы, якую знайшла жанчына, у яе было недастаткова працоўных гадзін, так што ў яшчэ адным ДНЖ на гэтай падставе былі сумненні. Вывучыўшы гэты выпадак, Іна прапанавала падаць заяву на часовы ДНЖ на падставе фактычных партнёрскіх адносін — канкубінату.

Які закон дазваляе атрымаць ДНЖ на падставе канкубінату

Артыкул 187 пункт 8 Закона аб замежніках прадугледжвае магчымасць выдачы часовага дазволу на жыхарства пры наяўнасці ўстойлівых фактычных адносін з чалавекам, які законна пражывае ў краіне.

— Аднаполыя пары таксама могуць звяртацца па дазвол па гэтай падставе. Але адной заявы аб тым, што людзі знаходзяцца ў адносінах, недастаткова. Неабходна даказаць, што адносіны сапраўды існуюць і маюць устойлівы характар, — тлумачыць Іна.

Жанчыны каля двух тыдняў вырашалі, ці варта прапісваць характар сваіх адносін у дакументах. Іх турбавала, як менавіта будзе сфармулявана падстава знаходжання ў рашэнні ваяводы.

Па словах Іны, у падобных справах яна падае пісьмовае тлумачэнне з просьбай не пазначаць у рашэнні імя і прозвішча чалавека, з якім знаходзіцца ў адносінах заяўнік.

— У маёй практыцы гэта не адзіны выпадак канкубінату аднаполай пары. І ні разу ваявода не праігнараваў просьбу не пісаць у рашэнні імя і прозвішча партнёра, як гэта звычайна адбываецца ў рашэннях па ўз'яднанні, — кажа спецыялістка.

У выніку жанчыны пагадзіліся падаваць заяву.

Якія дакументы пацвярджалі адносіны

Каб даказаць, што адносіны рэальныя і ўстойлівыя, жанчыны падалі дагавор арэнды жылля (umowa najmu), у якім былі прапісаныя абедзве, а таксама каля 10—15 сумесных фатаграфій.

Па словах Іны, перавагу аддавалі не сэлфі, а здымкам з сябрамі і сваякамі, зробленым у розны час. Яны лепш паказвалі, што жанчыны даўно з'яўляюцца часткай жыцця адна адной.

Акрамя таго, ва ўжонд (мясцовае самакіраванне) падалі пісьмовую заяву аб сумесным вядзенні хатняй гаспадаркі (oświadczenie o wspólnym gospodarstwie domowym) і дакументы аб даходах абедзвюх жанчын, а таксама пісьмовае абавязацельства грамадзянкі Расіі пакрываць выдаткі на пражыванне і ўтрыманне беларускі, калі тая застанецца без працы.

Адносіны правяралі нават у суседзяў і прадаўцоў крамы «Жабка»

Як тлумачыць Іна, пры разглядзе такіх заяў могуць правяраць, ці сапраўды людзі жывуць разам і вядуць сумесную гаспадарку. Для гэтага дзяржаўны орган можа накіроўваць запыты ў паліцыю і Памежную службу.

У гэтым выпадку, па словах спецыялісткі, прадстаўнікі службаў размаўлялі з суседзямі жанчын і нават заходзілі ў размешчаную непадалёк краму «Жабка». У прадаўцоў цікавіліся, прыходзяць жанчыны за пакупкамі разам ці паасобку. Высветлілася, што абедзве былі пастаяннымі пакупніцамі крамы, і супрацоўнікі пацвердзілі, што рэгулярна іх бачаць.

Яшчэ адным спосабам праверкі можа стаць сумоўе, падчас якога партнёраў распытваюць пра іх сумеснае жыццё, часам паасобку. Аднак у гэтым выпадку жанчын на сумоўе не выклікалі.

Па словах Іны, дадатковых складанасцей з-за таго, што пара аднаполая, падчас разгляду справы не ўзнікла.

Рашэнне атрымалі прыкладна за паўгода

Справа разглядалася ў Варшаве ў 2024 годзе. Ад падачы заявы да станоўчага рашэння прайшло каля шасці месяцаў. Беларуска атрымала часовы ДНЖ тэрмінам на два гады.

У жніўні 2026 года яна, паводле папярэдніх разлікаў, магла прэтэндаваць на статус доўгатэрміновага рэзідэнта ЕС, аднак для гэтага неабходна пацвердзіць веданне польскай мовы на ўзроўні не ніжэйшым за B1.

Таму жанчыны плануюць зноў падаць заяву на часовае знаходжанне на падставе фактычных адносін.

• 6
• 2
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0
• 0