Joj było 75 hadoŭ.

U 1971 hodzie paśla zakančeńnia architekturnaha fakulteta BPI (ciapier BNTU) Ł. Śmirnova pryjšła na pracu ŭ «BIEŁNDIIhradaŭnictva». Hetaj arhanizacyi jana pryśviaciła praktyčna ŭsio svajo prafiesijnaje žyćcio. Pačynała šarahovym architektaram, zatym, padymajučysia pa prystupkach karjernaj leśvicy, stała namieśnikam dyrektara instytuta, prapracavaŭšy na hetaj pasadzie doŭhi čas, pišuć Minsk-naviny.
Jana aŭtar amal 50 horadabudaŭničych prajektaŭ i navukova-daśledčych rabot. Była aŭtaram, suaŭtaram abo kiraŭnikom kalektyvaŭ pry raspracoŭcy hienieralnych płanaŭ Viciebska, Pastaŭ, Biahomla, vykananych u 1970-ch, abłasnych centraŭ respubliki (Brest, Mahiloŭ, Hrodna, Homiel, Viciebsk), vykananych u 2003-m. Z bolš poźnich — hienieralny płan novaha horada enierhietykaŭ Astraŭca (2009). Heta tolki nievialikaja častka jaje tvorčaj spadčyny.
U adnym ź intervju Ł. Śmirnova nazyvała adnoj sa svaich samych pamiatnych i lubimych rabot prajekt rehienieracyi histaryčnaha centra Viciebska (1985).
-
«Ničoha nie zdarycca z maimi dziećmi, kali jany nie pračytajuć Barto, Maršaka, Čukoŭskaha». Hutarka sa stvaralnicaj błohu «Knižnyja razmovy»
-
«Interjery z Pinterest» i «ceny jak u Vieniecyi». U Hrodnie na miescy źniesienaha histaryčnaha budynka adkryli daraženny bucik-hatel
-
«Mianie vielmi mocna niepakoić, čyjo jano». Historyja biełarusa, jakomu ŭ Polščy pierasadzili novaje serca
Kamientary